Submitted by मोहन वैद्य on 11 May, 2012 - 00:47
ह्रुदय तुझे न चोरले मी ग, तेच आले माझिया दारी
नाही कसे म्हणू त्याजला, अतिथी तर असे ईश्वरी
गोरे गोरे हात तुझे ग गुम्फू दे माझिया हातात
तो अनुराग तुझा विरघळू दे माझ्याच प्रणयात
गन्ध तव केसान्चा अजुनही धुन्द तो मज करी
मनी तरुण रात्र अजुनी जरी वये गाथली उत्तरी
दे अधर अधरी आणि जगास तू स्तब्ध करी
नसे स्तब्ध तसे ते उमलले रोमान्च शरीरी
देह मीलनाहुनी असे मनोमीलन सुन्दर
एक रूप होउ तु मी जसे प्रक्रुतीपरमेश्वर
गुलमोहर:
शेअर करा
छान आहे
छान आहे