Submitted by उमेश वैद्य on 12 April, 2012 - 09:49
पोरका
पापणीत ओथंबले विदग्ध तळ्याचे पाणी
हरलेल्या आयुष्यांच्या तरंगती कमळीणी
निश्चल वा-यांनाही आज आली जाग विषारी
कर्तुत्वही आज माझे मजला नाव विचारी
पुस्तकात संचिताच्या माझे मोकळे रकाने
मी भोगल्या व्यथेची ते मांडती दुकाने
थेंब थेंब जगण्याला मी किती खर्चिले श्वास
राहिलीच बापडी माझी फ़ुलावयाची आस
मिण मिण अंधाराचा शोधून आसरा घेतो
मूक हुंदक्यांचा मी पोर पोरका होतो
उ. म. वैद्य २०१२
गुलमोहर:
शब्दखुणा:
शेअर करा
वैफल्य, विषण्णता प्रत्येक
वैफल्य, विषण्णता प्रत्येक द्वीपदीतून जाणवतेय.
थेंब थेंब जगण्याला मी किती
थेंब थेंब जगण्याला मी किती खर्चिले श्वास
सुंदर कल्पना.