माझे विडंबन गाणे

सर आले दुरुनी
गेल्या सगळ्या त्या मैतरणी ||

खुर्चीत उसासे सार्‍यांचे
होस्टेलमधिल त्या पोरांचे
कुजबुजही नव्हती पोरींची
धुसफुसही नव्हती कोणाची
ऐशा रमलेल्या त्या स्थानी ||

वर्गात मनोरथ किति रचले
गालावर हासू पाघळले
काही हृदयातचि ते घुसले
बाणांतुनी स्पंदन जाणवले
झेली सुंदर मैत्रीण कुणी ||

प्रतिसाद सरांचा तो न कळे
अवसान परी का पूर्ण गळे
संधीच न मिळता पोरांचे
घबराट पुन्हा सर ते दिसले
चहाडी चुगली का केली कुणी ||

विडंबनकार: विजयकुमार देशपांडे
गायक: विनायक रानडे
गाणे ऐकण्या करता हा दुवा - सर आले दुरुनी

तोच थंडगार भात तीच प्लेट पाहुनी
एकांती मजसमीप तीच भीती का मनी !

खारट चटणी तशीच रोज तेच भांडणे
पोळ्यांनी सोडियले नीट येथ भाजणे
भाजीचा गंध तोच तीच कुबट फोडणी !

सारे जरी ते तसेच संधी आज ती कुठे ?
मीही तोच, तीच तीही, दुसरी मेस ती कुठे ?
ती कपात ना दरात अश्रू दोन लोचनी !

त्या पहिल्या आम्टीच्या आज लोपल्या खुणा
डाळ ह्या जलात व्यर्थ मूढ शोधतो पुन्हा
नीट ये न ते कळून भंगल्या भुकेतुनी !

विडंबनकार: विजयकुमार देशपांडे
गायक: विनायक रानडे
गाणे ऐकण्या करता हा दुवा - तोच थंडगार भात

१८ डिसेंबर २०११ ला माझे स्नेही प्रमोद देव यांनी मला फोन केला व सांगितले की तूम्ही म्हटलेली हिंदी गाणी मी प्रसिद्ध करू शकणार नाही पण माझ्या जवळ दोन वाद्यवृंदाच्या ट्रॅक आहेत व तालात बसवलेले विडंबन काव्य आहे ते एम्पी ३ करून पाठवा ! मी ऑडॅसिटी प्रणालीत त्याचा प्रयत्न केला पण चांगले येत नव्हते. मग लॉजिक प्रो ची अ‍ॅपल मॅक प्रणाली वापरून माझ्या २४इंची आयमॅकने ही गाणी छान मुद्रीत केली व त्याला एमपी३ करून एक गाणे २० तारखेला व दुसरे २१ तारखेला त्यांना मेलने पाठवले. त्यांनी ते त्यांव्या शब्द गारवा ई मासिकात प्रसिद्ध केले. मला सतत प्रोत्साहन देउन प्रमोद देवांनी माझे लिखाण मराठीतून करायला मदत केली म्हणूनच मी माझा "विनायक उवाच" व त्याला जोडून ब्लॉग सुरु केले, त्यांचा मी आभारी आहे.