काहीतरी चुकतय खरं..!

Submitted by विशाल कुलकर्णी on 5 May, 2011 - 01:53

त्याने पंख पसरले!
आसमंतात झेपावताना..
क्षणभरच,
त्याची नजर खाली गेली...
याचसाठी केला होता अट्टाहास?
आपल्याच मातीपासून तुटायची कसली ही हौस?
तिथेच निपजलो, तिथेच रुजलो ...
तिचीच ताकद घेत...
आता तिलाच सोडून निघालो ?

त्याच्या पंखातली सगळी ताकदच सरली...
त्याने पुन्हा जमीनीकडे धाव घेतली,
मागे फिरताना...
अपेक्षाभंगाचं दु:ख वागवणारी,
आईच्या डोळ्यातली खिन्नता दिसली.

काय खरं, काय खोट?
काहीतरी चुकतय खरं..!
ह्म्म्म...
त्याने पुन्हा एकदा पंखातली ताकद आजमावली
आणि पुन्हा एकदा सुर्याशी, त्याची नजर भिडली!

विशाल

गुलमोहर: 

आशय आवडला. आई बापांना सोडून कायमचे परदेशात निघून जाणार्‍यांना ही 'जरा जास्तच गद्य' कविता प्रतिज्ञा म्हणून वाचायला द्यायला पाहिजे अशी इच्छा मनात निर्माण झाली.

Happy

खुप जुनी कविता आहे ही बेफिकीरजी. साधारण कॉलेजच्या दुसर्‍या वर्षाला असताना केलेली. (१९९२ साली)

धन्स Happy

छान आहे ! Happy

(बादवे, कवितेत काही चुकल्यासारखं जाणवत नाहीये ! व्याकरण, र्‍हस्व-दिर्घ ई.ई. व्यवस्थित आहे ! मुख्य म्हणजे तुझं अक्षरही वाचणेबल आलेलं आहे ! :फिदी:)