माती

Submitted by उमेश कोठीकर on 23 April, 2011 - 04:16

जेथ भेटलो आपण दोघे
गंध तेथला अजून येतो
जेथ उमटले श्वास मिठीचे
माती तेथील चुंबून घेतो

सोडून जाशील; घेशील तेंव्हा?
हृदयाला या अलगद हाती
वाट बनावी तुझ्या पाउली
उरेल जी देहाची माती

माती बनूनी वाट पहावी
जन्म जन्म मी तुझ्याचसाठी
मेघांमधूनी बरसून ये तू
जीवन दे मज अमृत ओठी

माती चाळून सोने उरता
हृदयामधूनी तशीच प्रीती
मातीच्या या उदरामध्ये
जन्म घेतसे सगळी नाती

मातीच्या या देहामध्ये
कुणी लाविले हृदयाचे बीज?
सजीव झाले श्वास श्वास अन
सुरू जाहले आत्म्याचे गुज

गुलमोहर: 
कविता
शेअर करा

छान Happy

Submitted by अज्ञात on 24 April, 2011 - 03:53

माती बनूनी वाट पहावी
जन्म जन्म मी तुझ्याचसाठी
मेघांमधूनी बरसून ये तू
जीवन दे मज अमृत ओठी

>> सुरेख ओळी.. भ्रमरला अनुमोदन. अर्पणपत्रिकेची बातंच न्यारी मित्रा !

Submitted by नादखुळा on 25 April, 2011 - 06:07

सुंदर Happy

Submitted by डॉ.कैलास गायकवाड on 26 April, 2011 - 02:08

awesome......:-)

Submitted by फुले नेत्रा on 26 April, 2011 - 13:15