Submitted by harish_dangat on 18 April, 2011 - 01:27
आयुष्य हाच तमाशा
जीवनाचा रंगमंच
सोंगातला राजा तो
सोंगातलाच प्रपंच
काढताच रंगीत कपडे
राजा येथे होतो भिकारी
ठेवताच शस्त्र खाली
सावज होतो शिकारी
सिंहासनी बसला तरी
आत आतडी रिकामी
आज्ञा देतो तो मोठ्या
पण बोलणे निकामी
या गावातून त्या गावाला
फिरतोचा आहे तांडा
म्हातारा झाला आता तो
काल होता तरणाबांडा
राणीही फिरतेच आहे
दागीण्यांचा भारी बाज
चिंध्यामधेच लपवीते
पडद्यामागे तिची लाज
मागतो आहे राजा
कोणापाशी उधार बिडी
सारे आयुष्यच त्याचे
झाले आहे सापशिडी
-हरीश दांगट
गुलमोहर:
शब्दखुणा:
शेअर करा
हरीश, विषयाची मांडणी छान आहे.
हरीश, विषयाची मांडणी छान आहे. तरी पहिल्या कडव्याला असलेली तत्वाची आस शेवटा पर्यंत
ठेवायला हवी होती असे वाटते. पण हे झाले माझे मत. असेच छान, पुष्कळ लिहा. शुभेच्छा.
दांडगटच आहे कविता..
दांडगटच आहे कविता..
मस्त रे... थोडक्यात संपुर्ण
मस्त रे... थोडक्यात संपुर्ण जिवनपट मांडलास... सुरेख!!!
ते "दागीन्यांचा" तेवढं कर....
सापशिडीची उपमा पर्फेक्ट.
सापशिडीची उपमा पर्फेक्ट.