Submitted by विशाल कुलकर्णी on 14 April, 2011 - 00:18
गावठीही हाय जोवर लागते रिचवायला
थांबणे सोसेल तोवर लागते ढोसायला...
वारुणीचे ग्लास पाहुन धुंद होती माणसे
भोवताली अप्सरा मग लागती भासायला...
त्या रिकाम्या बाटलीचे हासणे खोटारडे
लागलेला वेळ थोडा ग्लासही फ़ोडायला...
बेवड्यांना सांगतो मी थांबणे आता नको
वेटरांचा धीर आता लागला संपायला...
बारची या रीत न्यारी शिकवते पचवायला
लागते मग सवय वेड्या.., ओकण्याची व्हायला!
इरसाल म्हमईकर ....
गुलमोहर:
शेअर करा
केवल विशालच नाव पाहूनच विडंबन
केवल विशालच नाव पाहूनच विडंबन असूनही उघडलं..
मी खरंच योग्य केलं. मस्तय
धन्यवाद अनिल
धन्यवाद अनिल
(No subject)