पुन्हा एकदा

Submitted by जया एम on 18 June, 2010 - 06:22

ऋतूंचे रेशमी रावे
पुनः झाडांवरी यावे
फुलांची दूरची गावे
सांजता शोधण्या जावे

भुईने थोर पेलावे
श्वास जे मातीला ठावे
घनाने गर्द झाकावे
नभाचे गूढ सांगावे

थेंब निर्वेध नाचावे,
तुझे संदेश वाचावे
चंद्र जमिनीत रुजवावे
जीव मोहात भिजवावे

मागुती राहिली गावे
आता ओठांवरी नावे
दिवे पाण्यात सोडावे
आणखी हात जोडावे
.

गुलमोहर: 

तुमच्या सगळ्याच कविता गुंगवून ठेवतात. मला कळतात का? सुट्य सुट्या ओळी कळतात, पण पूर्ण चित्र दिसत नाही...भूमिका सांगाल तर बरे होईल.

वा!

अर्थ लावण्याच्या भानगडीत पडलो नाही. जशी उलगडत गेली, तसा एक चित्रपट पाहीला. कदाचित कवयित्रीचा आणि एक सामान्य वाचक म्हणून माझा प्रतिमांचा अर्थ वेगवेगळा असेल..

>>>>>>मागुती राहिली गावे
आता ओठांवरी नावे
दिवे पाण्यात सोडावे
आणखी हात जोडावे

अशीच गावे मागे सोडत प्रत्येक दिवा नदीच्या पात्रात हेलकावत पुढे पुढे जात रहातो. हात हलवणार्‍या, हात जोडणार्‍या लोकांना मागे मागे टाकत.
मागे रहाणार्‍यांचं काय.

मागुती राहिली गावे
आता ओठांवरी नावे
दिवे पाण्यात सोडावे
आणखी हात जोडावे
>>> अप्रतिम