अनंताक्षरी - लॉजीकल (हिंदी)

Submitted by admin on 31 March, 2008 - 00:08

अंताक्षरीचे नियम

१. गाण्याची सुरूवात ही सुरूवातीपासून केली जावी. फक्त सुरूवातीचे आलाप किंवा गुणगुणणे वगळावे. गाण्याचे धृपद पूर्ण लिहीले जावे. धृपद पूर्ण लिहीले नसेल किंवा गाण्याची सुरूवात सुरूवातीपासून केली नसेल तर गाणे बाद धरले जाईल.
२. गाणं त्या पानावरुन वाहून गेल्याशिवाय त्याची पुनरुक्ती करु नये.
३. दोन किंवा अधिक गाणी एकाच वेळी किंवा काही अंतराने पण एकाच अक्षरापासून लिहीली गेली तर सर्वात आधी आलेलं गाणं ग्राह्य धरुन पुढील गाणे लिहावे.
४. अ, आ, ओ सारखे स्वर स्वतंत्रपणे वापरले जावेत अपवाद इ / ई आणि उ / ऊ चा).
५. नवीन गाण्याची सुरूवात आधीच्या गाण्याच्या शेवटच्या अक्षराने किंवा शेवटच्या एक अथवा अधिक शब्दांनीही करता येईल. शेवटचा शब्द घ्यायचा असेल तर तो आहे तसाच घेतला जावा. त्याची रूपे किंवा समानार्थी शब्द घेऊ नयेत.
६. हिंदी अंताक्षरीमध्ये शेवटचे अक्षर ' ह ' असेल तर ते गाणे लिहीणार्‍याने पर्याय देणे अपेक्षित आहे. पर्याय दिल असेल तरी तो घेणे बंधनकारक नाही. पर्याय दिला नसेल तर ' ह ' पासून किंवा उपांत्य अक्षरापासून गाणे लिहावे.
७. हिंदी अंताक्षरीमध्ये ' जाये ' किंवा ' जाए ' आणि तत्सम शब्दांच्या बाबतीत जसे आधीचे गाणे संपले असेल त्याप्रमाणे अंत्य अक्षर धरले जावे.

विषय: 
Groups audience: 
Group content visibility: 
Public - accessible to all site users

झूमता मौसम मस्त महीना
चाँद सी गोरी एक हसीना
आँख में काजल मुँह पे पसीना
ऐसे में मुश्किल कर के जीना
या अल्लाह, या अल्लाह दिल ले गई

घटा सांवरी.. थोडी थोडी बांवरी
हो गयी है बरसात क्या
हर सांस है बहकी हुयी
अब की बरस है ये बात क्या

सांझ ढले गगन तले
हम कितने एकाकी
छोड़ चले नैनो को
किरणों के पाखी

पंछी नदीया पवन के झोके कोई सरहद ना इन्हे रोके..
सरहदे इन्सानों के लिए है सोचो तुमने और मैने क्या पाया इन्सां होके

मौसम मस्तना
रस्ता अंजाना
जाने कब किस मोड पे बन जाये कोई दिवाना

निर्बल से लडाई बलवान की
ये कहानी है दिये की और तुफान की
एक रात अंधियारी थी दिशाए कारी कारी मंद मंद पवन था चल रहा

रूत आ गयी रे रूत छा गयी रे
पिली पिली सरसो फुलें
पिले पिले पत्ते झुमें
पिहु पिहु पपीहा बोले चल बाग में

कैसी है ये रुत के जिस में फूल बनके दिल खिले
घुल रहे हैं रंग सारे घुल रही हैं खुशबुएॅं
चाँदनी झरने घटायें गीत बारिश तितलियाँ
हम पे हो गये हैं सब मेहरबॉं