॥ विडंबन ॥
अतिरेकी पोसता पोसता काय गत झाली !
अतिरेकी पोसता पोसता काय गत झाली !
अरे, पुन्हा पाकिस्तानच्या मिटवा मशाली !
त्यांनी कश्मिरचीही आस का धरावी ?
जे कधीच नव्हते त्यांचे वाट का पहावी ?
कसा पाक अमेरिकेच्या वाहतो पखाली !
तेच घाव करिती फिरुनी ह्या नव्या कट्यारी;
तोच दंश करिती हिरवे साप हे विषारी !
आम्ही आज ऐकत असतो त्यांचीच खुशाली !
धर्मात केले त्यांनी बंद स्वर्ग साती,
आम्हावरी अतिरेक्यांची पडे धूळमाती !
फुकट मेले अतिरेकी ज्यांच्या प्रेता ना वाली !
असे कसे पाकड्यांनी जोडले घरभेदी?
असे कसे पाकधार्जिने, येथे होतसे खरेदी ?
ह्या अपार दुःखातही जॅकेटची दलाली !
उभा पाक झाला आता एक बॉम्बशाला
जिथे बेनझीरचाही रंग त्यांना ना कळाला !
कसे भुत्तो दुर्दैवी अन् बाकी भाग्यशाली !
धुमसतात अजुनी फेकल्या बॉम्बचे निखारे !
अजुन रक्त मागत उठती धर्मांध सारे !
आसवेच अतिरेकाची पाकड्यांना मिळाली !
-सूर्यकांत डॊळसे,पाटोदा (बीड)
(कविवर्य सुरेश भट यांची मन:पूर्वक माफी मागून)
एकाच कवितेची दोन
एकाच कवितेची दोन विडंबने....!! ग्रेट..
फारच छान
फारच छान रचना..!!
...............................
सध्या मराठीत विपुल साहित्य उपलब्ध आहे. परंतु अंधारात चाचपडणार्याला प्रकाशाकडे वाटचाल करण्यासाठी म्हटले तर पहिले नांव '' उषा:काल होता होता, काळ रात्र झाली, अरे पुन्हा आयुष्याच्या पेटवा मशाली " याच कवितेचे येते, या निमित्ताने त्या कवितेची आठवण झाली.
-
-------------------------------------------------
प्रतिसाद लिवता लिवता, दमछाक झाली,
अरे कोणी ओता पाणी,विझवा या मशाली...!!
-------------------------------------------------
का अग्निशामक बोलवायचं ?