...तुटे वजनाचा काटा !

आठवण तुझी येता,
फुले अंगावर काटा,
असे मी नाही म्हणत,
म्हणे वजनाचा काटा !

तुझ्या देहाच्या ह्या सीमा,
आठी दिशांना फैलती,
म्हणुनीच सारे तुला,
’अष्टफैलू’ गं म्हणती !

पहा अजस्त्र केव्हढा,
तुझा देह बलडंड,
आता बाहू म्हणू ह्यांना,
की भीमाचे गं हे दंड !

जेव्हा पाऊल टाकीशी,
दणदणते धरणी,
देवा काय वर्णावी ही,
तुझी ’अगाध’ करणी !

काल हॉटेलात गेली,
तेव्हा मालक बोलला,
आधी डिपॉझीट ठेवा,
मग ऑर्डरचं बोला !

जेव्ह जाते शिंप्याकडे,
द्याया कपड्याचे माप,
शिंपी पुटपुटे मनी,
अ ब ब ब, बाप बाप !

केली घोडेस्वारी हिने,
कमी करण्या वजन,
हिच्याऐवजी हो झाले,
कमी घोड्याचे वजन !

ऑटोरिक्शावाले हिला,
बघुनीच सुसांटती,
संपेस्तोवर पेट्रोल,
गाडी बेफाम हाणिती !

म्हणे जाऊनी वैद्याला,
झाली भूक कमी फार,
न्याहारीला फक्त घेते,
दुध लिटर मी चार !

येतो थकवा हो फार,
’भारी’ पडतात कष्ट,
आता घ्यावीशी वाटते,
मला थोडी बेड-रेस्ट !

’नको नको’ म्हणे वैद्य,
उगा बेडला का कष्ट?
द्यावी लागेल बेडला
कायमची ’बेड-रेस्ट’ !

-मानस६