गझल सदृश कविता

डोळ्यामधे कुणाच्या आणू नकोस पाणी
सांगू नको जगाला माझी-तुझी कहाणी..

जर न्यायचेच होते सारेच न्यायचे ना
तू वादळा कशाला ठेवायची निशाणी..

एकांत पाहुनी ती घेते रडून आता
अन् माणसांत हसते माझी व्यथा शहाणी..

समजू नकोस साधे आहेत शब्द माझे
रक्तास जाळुनी मी लिहिलीत आज गाणी..

रे 'शाम' या जगाची बदलून रीत गेली
राधा न प्रेमवेडी मीरा नसे दिवाणी..

(माझा निरोप घेण्या येऊ नका मुक्याने
कोणीतरी गझल गा कोणीतरी विराणी)

,.................................................शाम