पण आपण ह्यातनं एकच समाधान मानायचं की त्या माणसाची खरी नियत कळली >> ह्म...

पैशाची नशा वाईटच. ज्यांना चढतेय त्यांच्यापासुन स्वतःला वाचवावे.

चंपक, तुम्ही एकटे नाहीत

मी लोकांवर विश्वास ठेवायचा मुर्खपणा हजारदा केलाय. दरवेळी फटका बसला की ठरवते, बस आता शहाणी होईन.. पण नाही, मी शहाणे व्हायचे मनावर घेत नाही आणि लोक मला शहाणे करायचा वसा सोडत नाहीत.

आतापर्यंत फार थोडे भेटलेत ज्यांनी केलेल्याची आठवण ठेवलीय. मामींचे खरे आहे, मुळातच दुर्गुण असतात ते फक्त अजुन ठळक होतात...

पण जाऊदे, आपण शहाणे व्हायचे ठरवले आणि नेमके तेव्हाच हातुन एखाद्या खरोखरीच्या सज्जन माणसाला दुखावले तर ते आयुष्यभर सलत राहिल त्यापेक्षा आपण मुर्खच असलेले बरे...

पण साला मन मानत नाही..... लोकांवर विश्वास ठेवतच जाते अन ठेचा खातच राहते....... पार रक्त्बंबाळ झाले तरीही! >>>> अगदी अगदी चंपक.. माझ्याबाबतीत ही अस घडलय. फक्त ती गोष्ट पैशाच्या बाबतीत नव्हती. पण अनुभव असाच कि मित्र-मैत्रिणी बदलतात.

पण साला मन मानत नाही..... लोकांवर विश्वास ठेवतच जाते अन ठेचा खातच राहते....... पार रक्त्बंबाळ झाले तरीही! >>>> होतं असं बरेच वेळा. पण जसं बाग खूप छान असते, आपल्याला मस्त विरंगुळा होतो, खेळता येतं म्हणून आपण तिथे मुक्तपणे फिरत असतो आणि मधेच लाल मुंग्या डंख मारतात आणि पायांची आग आग होते. परत परत असं झालं की आपल्यात डोळसपणा येतोच आणि आपण त्या बागेमधे सावधपणेच फिरतो, जिथे मुंग्या असण्याची शक्यता आहे तिथे फिरकतच नाही. कारण मुंग्या अशा ध्यानीमनी नसतानाच हल्ला करतात. बरं आपण माणंसं असल्याने त्या मुंग्यांना धडा शिकवण्यात वेळ फुकट घालवत नाही कारण प्रत्येक प्राण्याचा आपला स्वभाव असतो आणि तो त्याप्रमाणे वागणारच हे आपण अ‍ॅक्सेप्ट केलेले असते.

तसंच आपण माणूसकीने वागतच रहायचं फक्त आंधळा विश्वास टाकायचा नाही. काही माणसं त्या मुंग्यांसारखी असतात असं धरुन चालायचं. २-३ दा दगा होईल पण नंतर तर आपण ह्यापासून स्वतःला दूर ठेऊ शकू ना?

एक नक्की, की आर्थिक स्तर बदलले की कित्येकजणान्ना आपण पूर्वी ज्या स्तरातुन आलो, तेथिल परिचितान्शी सम्पर्क ठेवण्यास "लाज" वाटू लागते>> अनुमोदन. अगदी संताप होतो जिवाचा. एक चांगले प्रेमळ जिवंत माणूस म्हणून आपली काहीच किंमत नाही का असे वाटू लागते. माझी आइ सुद्धा माझ्या बहिणीला चांगला पगार आहे हे
सारखे सांगते. व तुझे निभते का असे न चुकता विचारते. का रे हे असं ?

चंपक ..हे आजकाल सगळीकडेच दिसतयं ..
काही लोकानां, पैशाशिवाय काही नाती महत्वाची असतात,हे खूप उशिरा कळतं ,पण त्यावेळी वेळ गेलेली असते ..याच कारण माणसाची जडणघडण,संस्कार तसेच मिळालेले असतात !
लोक, मित्र, मैत्रिणीच काय अगदी घरच्यांच्याबाबती पण असे अनुभव येतात
हे ही खरंच आहे ...

चंपक, तू एकटा नाहीयेस!

बर्‍याचदा असेही होते की, आपण त्यांना आधी बरीच मदत केल्याने नंतर पैसे जास्त येवु लागल्यावर अथवा परिस्थिती बदल्यावर आपणही त्यांच्याकडे मदत मागु अशी सुप्त भिती निर्माण झाल्याने अथवा कोणी त्यांचा गैरफायदा घेइल ह्या भितीने ते ओळख दाखवत नसावेत..

मित्र त्याच्या लग्नानंतर अगदी ओळख दाखवेनासा झाला>>>>>>> लग्न ठरल्यावर्/झाल्यावर लोक खरचं खूपच बदलतात.. कधी कधी हा बदल चांगला असतो कधी कधी आपणांस न पटनारा

चंपक , अरे तूच एकटा नाहीयेस असले अनुभव आलेला. एक मित्र त्याच्या लग्नाआधी तीन वर्षे रोज संध्याकाळी माझ्याकडे नियमित जेवायला असायचा. वरुन गोड गोड बोलून वहीनीला (माझ्या बायकोला) फर्मायशी असायच्या.
>> हा अनुभव अगदी बर्‍याच जणांना दिसतोय (अगदी सा.बा, सासर्‍यांनाही अगदी हाच अनुभव आहे!).

>>>> वाईट वाटु न देता अभ्यास कायम चालु ठेवणे हेच योग्य!
हो हो, अभ्यास चालूच ठेव बर, लौकरच तुला या विषयातली देखिल पीयचडी मिळेल हे निश्चित

पैसे आले कि >> पैसे का नशा अलग होता है| मीही अनुभवलय.

आमच्या बाबतीत पैशांचा मुद्दा नव्हता. पण एक दक्षिण भारतीय कुटुंब, ज्याना आम्ही अमेरिकेत नवीन आले, म्हणुन settle व्हायला मदत केली ( अगदी गाडी खरेदी पासून, आजारपणात डबे देण्यापर्यंत), आम्ही जेव्हा कायमचे भारतात परत आलो, तेव्हा अच्छा करायलासुद्धा आले नाही. एका complex मधे रहात असून. ( नवरा येऊन, आमची rocking chair तेवढी घेऊन गेला....आहे की नाही गम्मत!)

१. नातेवाईक म्हणून विश्वास ठेवला, चांगुलपणा दाखवला आणि पैशाला फसलो. पैसा उचलून दिला नव्हता एका joint venture मधून आलेला होता. पैसा आम्हाला कधी दिसलाच नाही. परत भरपूर मनस्ताप झाला तो वेगळाच आणि त्याकाळात पैशाची अती गरज होती. आता नातेवाईकच असल्याने लग्नाकार्यात दिसल्यावर नवरा हाय-हॅलो पुरतं बोलतो. मी तेवढेही कष्ट घेत नाही.

२. ज्या काळात नवर्‍याचे आणि नंतर आमचे हलाखीचे दिवस होते. त्या काळात अनेकजण रस्त्यात दिसल्यावर ओळख द्यायला पण काचकूच करायचे. तेच सगळे यश मिळाल्यावर 'तो'(नवरा) आपला अगदी जवळचा मित्र आहे अश्या कहाण्या सांगू लागले.