|| माबेश्वरी || तृतिय अध्याय. आयडीनामलक्षणे.

|| माबेश्वरी ||
अध्याय तिसरा.
आयडिनामलक्षणे

सदर अध्यायात काहींना आपलेच नाव आहे असे वाटू शकते. पण हे लिखाण पुर्णतः काल्पनिक आहे. कुणाचाही अपमान झाल्यास मनावर घेऊ नये. मनावर घेतल्यास इथे सांगू नये.

मागील अध्यायी मी म्हणालू | पुढे सन्मार्गावरी बोलू |
परी आधी भेद आयड्यांचे खोलू | ऐसे मज वाटते ||

आयडीनाम्स्य्स्वेदोगळे भयान्कओवेगवेगळे
स्वभाव:त बुब्बुळे गुळमुळे नामात वैर्य्गळे

मिया पुसीले मास्तरे | नामे पाहोनी मी घाबरे |
घेतली ऐसी नामे का बरे | माबोकरे येथ ||

हेतू सांगोनी ज्ञानामृत पाजा | लवकर बोला जरा मनी लाजा |
दुसर्‍यांसमोर जाऊन असे माजा | मी बाळ नेणता ||

|पुनश्च गुरूजिच्च उगाच्च उवाच्च|
नामलिदलिदेकामबिदबिदे थांगस्य पत्तस्य नस्ताहा:
परिनवटवाळे अळुमाळे नामात अलगदम फस्ताहा:

गुरू बोलिला ती सांगेन मात | लावणार नाही गुरूशब्दास हात |
बदल करोनी न करेन घात | विश्वास ठेवावा ||

बालका नामास नको घाबरू | नावाला देऊ नको आबरू |
लक्षणांचा उहापोह करू | अंदाजाने आपापल्या ||

नाव असेल मल्लीनाथ | गाल हातभर गेले आत |
जन्मतः मलेरियाची साथ | ऐसा तो मल्ल गा ||

नाव पंत असेल | नेहमी बार मधे दिसेल |
श्रुंगारशतकाचे कौतुक करत बसेल | पंत असतो का असा ||

एक येईल सांगाडा जुजबी | नाव घेईल गुब्बी |
वार्‍यासवे उडेल नभी | कुपोषीत लेकरू ||

नाव घेईल प्रकाश | काव्य अंधारमय भकास |
वर करू जातो इतरांच विकास | उजेड हा असा ||

नाव असेल राखी | देईल नित्य फ्लाकी |
पण समोर येता काकी | म्हणावेसे वाटेल ||

नाव ज्याचे भुंगा सापडे | वस्तुतः तो दिसतो तुडतुडे |
डोळे जणू साबणाचे बुडबुडे | फूल कैसे भुलावे ||

नावात आहे वाघ ज्याच्या | हमखास पाठी लाग त्याच्या |
पांघरलेल्या कातडीच्या | आत हरीण सापडे ||

नाव कुणाचे रैना | वाटे हा सुरेश तर नैना?|
पण भेटताच कळते ही बेहना | वांदेच होतात ||

घेतले नाव रॉबिनहूड | घरी नाही चहा पूड |
बायको उगारते आसूड | ऐसी दैना असावी ||

नाम घेऊनी मोहिनी झाला | आवाज चक्क पुरूषी त्याला |
देवे स्त्री-नर एक केला | नमन त्या देवाला ||

नाव आरभाट | जाईल तेथ लावी वाट |
करावे का ताट | ओवाळण्या ऐशिया ||

जितेंद्र नावाचा कवी | वाचका मरणयातना दावी |
त्याला जीत कोठोनी मिळावी | इंद्र कसला भामटा ||

नाव जाईजुई | कुईकुई कोल्हेकुई |
ये गं आई | बडवू भुई ||

नावाचा एक जागू | त्याला प्रतिसाद मागू |
नको लगेच लागू | उशिराच देई तो ||

नाव एक मंदार | त्याला कळाला मेंदुचा आकार |
नावासवे मेंदु सुमार | बदामेविन लेकरू ||

काय तो गर्दभडौल | बेफिकीर फेगडी चाल |
मानापमानाची करील ढाल | नाव येथे वर्ज्युया ||

नावात गंगा जा तिला धर | खाली गाळ, प्लॅस्टीक वर |
पापा सार्‍या पात्रभर | पिंक टाकी दैत्यही ||

शिववाहने भरला कैलास | सलाईनला गांजाचा वास |
डॉक्टर परागंदा पेशंट खलास | जयहो माबो तुझी ||

आता येथून पुढचा अध्याय | लिहायचा कि नाय |
वाद झाला तर काय | प्रश्न सारे ||

परी श्रोते रहावे निवांत | आयडी ब्लॉकिंगची मज नाही खंत |
नाव घोवोनी किर्तीवंत | माबेश्वरी लिहीण ||

उत्तरार्ध

आता घ्यावा पवित्रा सावध | करू पाही ससा वाघाची पारध |
काही गिधाडे झाली गारद | संग्राम संपेना ||

ऐका काही आयडिनामांची किर्ती | जे महान उत्सवमुर्ती |
सगळीकडे नावात आणती भरती | जोडोनी अक्षरे ||

नाव घेती वर्षा_म | हा अंडरस्कोअर कोण अधम |
अर्थ लागेना रेषेचे काय काम | ओळखावे काय बा ||

मी_आर्या लिहावे कशाला | आर्या तूच हे कळेना ना का मला |
मी उगाच वाया गेला | भाषेवरी अन्यायु ||

नावात घातले एकशे आकरा (१११) | तो होत नाही का बळीचा बकरा |
अरे त्रीवार लिहीणार्‍या एकाच कोकरा | वाचव रे अंक हे ||

नाव घेतले इंग्रजी | तो पिझ्झा खातो की भजी |
हे जावोनी एकदा ग्गुरुजी | पाहिले पाहिजे ||

कुणी येते माउली गवरा | नावात बळे कोंबते नवरा |
काय तो प्रेमाचा फुलला डवरा | एकट्याने फिरवेना ||

जाईविना एकटी एक जुई | दुसरा क्या नाव मिला नही |
दुसर्‍याचे अर्धे नाव घेई | अर्धचोरटी कुठली ||

कुणी होतो देवमाणूस | स्वतःलाच पुसत बसले मुंगूस |
लोक म्हणाल्यावर घूस | देव्हार्‍यात बिनधास्त ||

सुर्याचे किरण आहे म्हणतो | सोबत कुट्ट अंधार आणतो |
उन्ह लागले की कन्हतो | काय प्रखर किरण ते ||

च ला काय म्हणू न | स चा उल्लेख करून |
आठवे मित्राचे मन | जाऊदे बिचार्‍याला ||

कन्हैय्या बनोनी फिरे कुश्या | किस किस से जाके पुश्या |
कुछ उपयोग झाला नश्या | होईल रे भविष्यात ||

मामी वर्तनाने बदामी | प्रत्यक्षात कुचकामी |
विबासात माहिर असामी | फोनावरीच केवळ ||

कुणामनी राग नसुदे | अध्याय वाचोनी जन हसुदे |
अनुमोदन दे असुदे | रुसूदे फसुदे डसुदे ||

आता शेवट झाला या पर्वाचा | उद्या गटगाध्याय पहिला वाचा |
तोवरी खुर्चीत बुडापटोनी नाचा | हास्य मावळू नये ||

पुंडलीकवरदे हारीविठ्ठल...... श्री .......

जाताना आपापल्या ताट वाट्या, बस्करं, ग्रंथांचे पाट घेऊन जाणे. चप्पल चोरीला गेली म्हणून तक्रार करू नये. माझ्याकडे माझा बूट आहे. मी कशाला चोरीन?

स्वतःनंदांचा आजचा दिवस फारच त्रासाचा गेल्याने त्यानी आज तीन अध्याय घेण्या ऐवजी. ग्रंथातले दोन अध्याय कटाप केले आहेत. सात अध्यायांचा ग्रंथ आता पाचातच उरकला जाईल.