बगळयांची माळफुले -२

आय हाय देवा, काळजाला हात घालणारा विषय निवडलास की रे.
सुंदर कविता, खळ्यांची चाल, आणि ते डोंगरासरखं झालेलं गाणं पेलणारा वसंतरावांचा झिलमिल आवाज.....हा अमृतयोग आहे!

त्यातही मनकवड घन घुमतो यात.... त्यांनी 'घन घुमतो' ला दिलेलं वजन, शेवटच्या ओळीत तडफड ला स्वरास्वरात जाणवणारी "तडफड"... ह्या माझ्या अतिशय आवडत्या जागा आहेत. शिवाय मग प्रत्येक वेळी फिरकीत उठणारा पण "गायकी" न करता भावगीतच ठेवणारा आवाज- अंबरात, डोंगरात, अंतरात... उरात... उठणारी वसंतरावांची अतिशय तलम फिरकीची तान....

सुंदर लिहिलयस... आता पुढच्या लेखांची उत्सुकता लागून राहिली आहे.

(दुसरी ओळ 'भेट आपुली स्मरते ... अशी आहे का?)

देवा, लिहित रहा रे. मस्त लिहितो आहेस.

--
अरूण

देवा, 'बगळ्यांची माळ' अप्रतिम. तुमच्या यादीत 'दाटून कंठ येतो' असेल ना?

'बगळ्यांची माळ' राहूल देशपांडे पण छान गातो. पण दाद म्हणते तशी त्याचं गाणं भावगीत न वाटता 'गायकीतलं' वाटतं...

खरतर त्यातील ळ्यांची ला जिवघेना आवाज लागलाय त्यांचा अन त्यानंतर येनारा कंट्रोल्ड माळ क्या बात है.
दाद अनुमोदन. तडफड ही माझीही आवडती जागा आहे.

खळ्यांनी अप्रतीम संगीत दिलेय.

घन घुमतो एकताना खरंच डोंगरामधून पारव्याचं घुमणं भरून राह्यल्या सारखा ढग घुमत असल्याचं चित्र डोळ्यासमोर येतं. मला नेहेमी अंगावर काटा येतो ती ओळ एकताना. राहुल देशपांडेने म्हटलेलं पण मी ऐकलंय. मला ते पण आवडलं होतं. त्याने दोन तर्‍हेने म्हटलेलं मृगनयना जास्त भावलं होतं.

अजून येऊ द्यात लवकर !

सुरेल लिहीलंस. आणि लिखाणाची गायकी न करता भावगीतच ठेवलंस, आमच्यासारख्या अडाण्यांसाठी, ते एक अजून छान.
मी स्वत: कधी लावली नाहीत पण भावामुळं वसंतरावांची गाणी लहानपणापासून सतत कानावर पडायची त्यामुळे मनात रुतून बसलाय आवाज कट्यार काळजात घुसावी तसा.
घन घुमतो तर प्रश्नच नाही. त्या ओळींचं वजनच तसं आहे पण 'ळ्यांची माळ''पुन्हा पुन्हा ऐकायला आवडतं का कुणास ठाऊक.

देवा,मस्त लिहिलयस रे... अजुन येऊ देत..:)

देव, या विषयाने काळजालाच हात घातलायस सर्वांच्या!
दाद, मला जे वाटतं या गाण्याबद्दल तेच कसं बरोबर लिहिलस? शेवटचं कडवंच जीवघेणं आहे.
BTW राहुल देशपांडे त्यांची गाणी खरचं छान म्हणतो. मी हे गाणं त्याच्या आणि शंकर महादेवनच्या आवाजातही ऐकलं आहे.

अरे वा! पुण्यात वसंतोत्सव आणि मायबोलीवरही वसंतोत्सव. कालच वसंतोत्सवात शंकर महादेवननी सुरेल म्हणलं 'बगळ्यांची माळ फुले'. तबल्यावर उस्ताद झाकीर हुसेन आणि साथीला शिवमणि, श्रीनीवासन वाह! मजा आली.

देवा मस्त विषय आणि अगदी जिव्हाळ्याचा. वसंतरावांनी खरोखर काही गाणी अजरामर करुन अशा काही उंचीवर नेऊन ठेवली आहेत की पुढच्या अजून काही पिढ्या ही गाणी विसरु शकणार नाहीये.

लहानपणी हे गाणे ऐकले त्यावेळी असा अर्थ जाणवलाच नव्हता. यातला बगळा शब्द क्वचितच इतर गाण्यात आला असेल. बगळा तसा बदनामच होता. ( कावळा म्हणे मी काळा, पांढराशुभ्र तो बगळा, हे आमचे आवडते गाणे होते ) त्यावेळी वसंतरावांच्या गायकीचा दबदबा होता, म्हणुन त्यानी भावगीतं गावीत याचेही अप्रुप होते.

मग माझ्या ऐकण्यात त्यांच्या तरुणपणीच्या आवाजातले एक रागदारी गायन आले. फारच मुलायम आवाज आहे त्यावेळचा. काश ही भावगीतं त्या आवाजात असती......

खुप छान आहे हे पहिलेच पुष्प... ही बगळ्याची माळ ची कल्पना सुंदर आहे... येऊ द्या एकेक पुष्प तब्येतीत... !

छान लिहीलय. अजुनी अंबरात मधे जी व्याकुळता जाणवते ती सगळ गाण व्यापुन रहाते. तडफड तर खरच जीवघेण.

असच एक गाण कुमार गंधर्वच अजुनी रुसुनी आहे... प्रत्येक वेळेस रडवत. प्रेयसीच्या कलेवराजवळ बसुन तिची समजुत काढणारा प्रियकर, ती गेलीये हेच मानायला तयार नाही. समजावुनी पटेना... रुसवा असा कसा हा... डोळे भरुन कधी येतात कळत नाही.

अवान्तर माहिती: "अजुनि रुसुनी आहे" ही कविता कवी अनिल यानी त्यान्ची बायको कुसुमावती देशपा.न्डे गेल्या तेव्हा लिहीलेली आहे.

वाह!! लेखमाला मस्तच होणर ह्याबाबत शंकाच उरली नाही. उत्तम जमुन आले आहे हे रसग्रहण. फक्त एक गोष्ट नमुद कराविशी वाटते.
गाण्याचे बोल "रिमझिमते अमृत ते कुठुनि अंतरात" असे नसुन "रिमझिमते अमृत ते विकल अंतरात" असे आहेत. चु.भु.दे.घे.

देवा, सुंदर रे बाबा.... आणि त्यावर सर्वांचा एवढा गाढा अभ्यास? अरे किती आनंद घेउ मी....कॉलेजला अस्ताना मराठी गाण्यांवर मी कँपेन केली होती इल्स्ट्रेशन साठी..त्यात पहिले हे गाणे होते...दुसरे होते समइच्या शुभ्र कळ्या.(हे गाणे कुणी लिहिले?) आणि अशीच अजुन काही....माय्बोलीवर आल्याचा अत्युच्य आनंद दिलास रे देवा.

देवा, एकदम सही.. हे माझे एक अत्यंत आवडीचे गाणे आहे.. परत परत कितीही वेळा ऐकले तरी मन तॄप्त होत नाही.. वसंतरावांच्या गायकीबद्दल काय बोलायचे....
शंकर महादेवन नेही हे गाणे सुरेख म्हणले आहे.. त्यात 'ळ्यांची माळ' मधली जागा फक्त थोडीशी वेगळी आहे..
दिवसात एकदा तरी हे गाणे ऐकलेच जाते...

हे वाचताना मला सोनाली कुलकर्णीनी आशाताईंच्या एका कॅसेट मधील गाण्यांच्या आधी केलेल्या निवेदनाची आठवण झाली.. आणि उगाचच ती हे कसे मांडेल तेच डोक्यात फिरत राहीले आहे...

गाणं आजपर्यंत चालीमुळे लक्षात आणि गळ्यात गुणगुणंत होतं आज ते हृदयात पोहोचलं !!

छान लिहिलंय. अजून लिहा.

"छेडिती पानात बीन थेंब पावसाचे" --> दाद सर प्लीज सांगाल का यातल 'बीन' या शब्दाचा अर्थ काय आहे?
आणखी एक

"त्या नारळाखाली एकमेकांचे हात हातात घेउन बसली आहेत." ---> नारळाच्या झाडाखाली का बसलेत?
डोक्यांत नारळं पडण्याची भिती नाही का ओ वाटली??
लहानपणी माझ्या आजोळी दोन नारळाची झाडे होती
मला कोणीच त्या झाडांखाली थांबू देत नव्हतं
म्हणायचे डोक्यात पडतील जाऊ नको तिकडे & उभारू नको तिकडे

------------ हा लेख लिहीलात अतिशय धन्यवाद सर
मला फार म्हणजे फार आवडतं हे गाणं