माझा गाव सोडताना

Submitted by harish_dangat on 8 January, 2009 - 22:25

माझा गाव सोडताना , मनी उठले काहूर
आला भरून हा उर , ओली झाली ही नजर

माझा गाव सोडताना , आली पावसाची सर
आला आठवनींचा पुर , धुंद झाले तरूवर

माझा गाव सोडताना , वनी नाचतात मोर
रूणझुनती पाखरं , आले जुळून हे सूर

माझा गाव सोडताना , वर ढगांची मखर
इंद्रधनू कडेवर , लाजे चंद्राची ही कोर

माझा गाव सोडताना , दिसे झाडांना बहर
गोड जांभळं नी बोरं , लोंबे आब्याला मोहर

माझा गाव सोडताना , शेता फुलांचे आगर
झेंडू मोगरा तगर , जसे उडवी अत्तर

माझा गाव सोडताना , नदीच्या या काठावर
डोई कोणाच्या घागर , कोण वाजवी पैंजार

माझा गाव सोडताना , लागे डोळयाला धार
होई आवाज कातर , ह्रदयी येई गहीवर

हरीश दांगट

गुलमोहर: 
कविता
शेअर करा

हरिशजी,
कवीता वाचल्या नतंर माझ्या गावाची (तुगाव) खुप आठवण आली!!
धन्यवाद!!

Submitted by गणेश कुलकर्णी on 9 January, 2009 - 01:27

वा छान गाव अगदी डोळ्यासमोर उभ राहील.

Submitted by जागू-प्राजक्ता-... on 9 January, 2009 - 01:36

>>माझा गाव सोडताना , नदीच्या या काठावर
डोई कोणाच्या घागर , कोण वाजवी पैंजार<<
हे आवडलं.
-नी

अनुमोदन. छान शब्द आहे पैंजार

शुभेच्छा

Submitted by वैभव_जोशी on 9 January, 2009 - 02:22

चित्र उभ राहतंय कवितेतून. छान कविता

Submitted by श्यामली on 9 January, 2009 - 05:01

आइ सार्खि गाव्चि आत्व्न का काद्ते ते आत्ता कलला,,,,

Submitted by dream on 12 January, 2009 - 11:58

माझा गाव सोडताना
माझ्या उरात काहूर . . .
हम्म्म्म्म!

Submitted by पल्ली on 13 January, 2009 - 09:26