Submitted by सत्यजित on 10 December, 2008 - 07:37
रामचंद्र नलावडे यांच्या लाडी
ह्या कादंबरीचा पुस्तक परिचयाशी परिचीत झालेली ही कविता.
पायी पाचोळ्याचे चाळ
पानोपानी सळसळ
तिच्या अंकुरल्या ज्वानी
कांती काचोळीचे वळ
झुळझुळता ओढा
तिने घेतला स्तनावर
अंग अंगभर काटा
शिरशिरी मनभर
ती केतकी नहाली
ओढा नागिण सरसर
धुंध गंध जलावर
ओढा वाही दुर दुर
उघड्या पाठीवर केस
कुरळ्या लता लांब लांब
तिच्या डहुळल्या कटी
तळी चंदनाचे खांब
ओल्या केसातुन पाणी
थबकले पाठीवर
जसा थेंब तेजाळतो
झुळझुळ अळवावर
काळ्या कातळाच्या पाठी
ओल्या पावलांचे ठसे
उत्तान नागवी नागीण
कोवळे उन खात बसे
-सत्यजित.
रामचंद्र नलावडे यांच्या लाडी कादंबरीचा पुस्तक परीचय येथे वाचा
गुलमोहर:
शेअर करा
Absolutly fantastic. -Harish
Absolutly fantastic.
-Harish
सत्या,
सत्या, 'लाडी' राजा रविवर्मांच्या चित्रागत वाटली. पुढची कविता कातकर्यांवर असेल असा विश्वास आहे.
...................................................................................................................
http://kautukaachebol.blogspot.com/
सत्यजित, छा
सत्यजित,
छान आहे कवीता!!!
तुझ्यासार
तुझ्यासारखं , एवढं सुंदर, मला कधी लिहीता येईल रे?
सस्नेह...
विशाल.
____________________________________________
http://maagevalunpahataana.blogspot.com
पायी
पायी पाचोळ्याचे चाळ
पानोपानी सळसळ
ती केतकी नहाली
ओढा नागिण सरसर
काळ्या कातळाच्या पाठी

ओल्या पावलांचे ठसे
क्या बात है !!
सत्यजीतरा
सत्यजीतराव,
अज्ञात सरांना अनुमोदन.
_/\_
_/\_ सर्वांचे धन्यवाद. असाच स्नेह रहावा येवढीच प्रार्थना!!!