विठ्ठल

आलो पंढरीला
उरात आल्हाद
विठ्ठलाची साद
ऐकोनीया

मनी लोचनी या
उधाणले सुख
विठ्ठलाचे मुख
पाहोनीया

न्हालो गजरात
चंद्रभागेकाठी
विठ्ठल ललाटी
लेवोनीया

परत निघालो
अभंग हर्षात
विठ्ठल हृदयात
घेवोनीया

--गणेश भुते


गणेश, खूप सोप्प्या व कमी शब्दात सगळं काही आलंय स्मित



टोटल विठ्ठल विठ्ठल!
आम्हीही निघालो
तुझ्याच शब्दांत
विठ्ठल नामात
दंगुनिया . . .
स्मित



छान कविता



चाल द्यावी .. इतकी सुंदर ...



ब्रम्हानंदी लागली टाळी
नाव घेता विठाईचे,
कुणा हवे कैलास-वैंकुंठ
दर्शन होता पंढरीचे !!

छान गणुभाऊ, मागच्या वर्षी सोलापुराहुन वारीबरोबर चालत गेलो होतो. त्यावेळची आठवण जागी झाली. आभारी आहे.

विशाल कुलकर्णी.
नवी मुंबई.