बागेतला बाक हिरवळीला म्हणाला,
सखे तुझे भाग्य थोर. तुला कायम तारुण्याचा सहवास!
आमच्या नशिबी मात्र नेहेमीच.. वार्धक्याचे क्षीण नि:श्वास !
स्पर्ष तुला शैषवाचे अन उमलत्या नव्हाळीचेही !
आक्रंदती कानी माझ्या श्वास जर्जर वार्धक्याचे !
ही खंत नसे केवळ माझ्या मनीची !
तो बघ शेजारी शुष्क बाभुळही कळवळे !
काहीतरी चुकलंय किंवा राहुन गेलंय. पण काय? काहीतरी सुचवा ना !
विशाल कुलकर्णी. नवी मुंबई.
हिरवळ म्हणाली बाकास, का खंत मना रे . . . टाकशी जरा नि:श्वास.
तुडवली जाते पायदळी मी, काटा रुतता पायी तुझाच घेती आधार . . .
तु अन् मी भिन्न जरी एकच माती जपते, दोघास . . . ....तु छान लिहितोस रे! मग मलाही काही सुचायला लागतं.
वा! एकच माती जपते. दोघास..
छानच ! धन्यवाद.
काहीतरी चुकलंय किंवा राहुन गेलंय. पण काय?
काहीतरी सुचवा ना !
विशाल कुलकर्णी.
नवी मुंबई.
हिरवळ म्हणाली बाकास,
का खंत मना रे . . .
टाकशी जरा नि:श्वास.
तुडवली जाते पायदळी मी,
काटा रुतता पायी
तुझाच घेती आधार . . .
तु अन् मी
भिन्न जरी
एकच माती जपते,
दोघास . . .
....तु छान लिहितोस रे! मग मलाही काही सुचायला लागतं.
वा!
एकच माती जपते.
दोघास..
छानच ! धन्यवाद.
विशाल कुलकर्णी.
नवी मुंबई.
वा!
एकच माती जपते.
दोघास..
छानच ! धन्यवाद.
विशाल कुलकर्णी.
नवी मुंबई.