मुख्यपृष्ठ

नदी

मी नीतान्त सुन्दर मन्गल पात्र नदीचे
का मला लागले वेड सागराचे सागराचे

मी हीमनग कन्या जरी अनन्या
शिव शिरी शोभे अशि सुकन्या
शिवा सोडूनि भवा भजत का
अर्र्ध्य अम्रुताचे अम्रुताचे

मी चैतन्याचा ओघ सुपात्रि
सुपिक धरेच्या कोमल गात्रि
का शान्त निरामय मधुर जीवनी
स्वप्न अर्णवाचे अर्णवाचे

आल्हाद तरन्गाचा अनुभवता
खळाळणारा सुवेग जपता
जपत तिरान्चा मर्यादा का
वेध अमर्यादाचे

7 ऑक्टोबर, 2008 - 06:03 chhayadesai52
Submitted by daad on 7 ऑक्टोबर, 2008 - 23:42.

सुंदर शब्द.... छानय छायाताई.
-----------------------------------------------------
दम लिया था न कयामत ने हनूज
फिर तेरा वक्त-ए सफर याद आया


Submitted by kautukshirodkar on 7 ऑक्टोबर, 2008 - 23:56.

छानच. फक्त भावेबाई म्हणतात तसं शुद्धलेखन जपायला हवं.


Submitted by chhayadesai52 on 13 ऑक्टोबर, 2008 - 01:23.

छाया
धन्यवाद दाद
धन्यवाद कौतुक सूचना मान्य


Submitted by sumedhap on 13 ऑक्टोबर, 2008 - 02:04.

सुंदर कविता...आवडली..स्मित


Submitted by chaoo on 13 ऑक्टोबर, 2008 - 07:46.

छान आहे कविता
मन्गल,-- तरन्गाचा, लिहिल्याने रसभंग झाल्यासारखा वाटतो,
mMgala मंगल असं लिहायचं,


Submitted by chhayadesai52 on 14 ऑक्टोबर, 2008 - 00:06.

छाया
धन्यवाद सुम
धन्यवाद् चाऊ अनुस्वाराच्या मार्गदर्शनाची गरज होतीच


हे पण पहा
कवितावाळुचे थैमान
कविताआहे तुझ्यात मी
कवितासहअंदोल (संदोल)
कवितामृगजळ
कवितामाय मराठी
कविताजगणॆं
कवितासाई देतील आधार रे!
कवितातेव्हा तुझं आभाळ पाहून ...
कविताम्हातारी
कवितासप्तसूर