ओठावर सुर होते
बोटावर ताल होते
एक तु नव्हतीस
जगणे कसे बेताल होते.
तिने कधी वळुन
पाहिलेच नाही,
तिच्याकडे पाहण्याच्या नादात
हे कधी कळलेच नाही.
डोळ्यांची भाषा मुळी
ओठांना कळत नाही,
म्हणुन मौनाची तिव्रता
शब्दांत असत नाही.
तेजाळणार्या ज्योतीला
तिची जात विचारायची नसते,
ती देवापुढे पणती
तर सरणापुढे दिवटी असते.
क्षितीजापाशी
सुर्याची पिल्ले रेंगाळली,
सागराच्या डोळ्यातही
अनोखी ममता जागली.
शेवटची.....
माणसाचं असणं
दिसण्यात दिसत नाही,
म्हणुनच असण्याला
दिसण्याइतकं महत्व नाही.
विशाल.
विशाल आहे खरा.
धन्यवाद, कौतुक कडुन कौतुक करुन घेण्यात एक वेगळेच कौतुक आहे, नाही?
विशाल कुलकर्णी.
नवी मुंबई.