इतके आहे खरे...

इतके आहे जवळ परी, मला न सापडलेले,
तुझ्यापासूनी लपवले तरी, तुझ्यात अडखळलेले...

"बहरासाठी आसुसलेली वेल हिंदकळणारी,
निसटूनी हातातून गोरटे चांदण शिंपणारी...
कळी उमलते, गंध तिचा घेत रात्र सुवासीक होते,
बहरागणिक ओढ तुझी कधी गमते, अनामिक होते...
पहाट येते, किलबील आणि रंग पसरे सोन्याचा,
जणू वाटतो, हसलीस तू अन् भाग्योदय जगाचा...
घाट चढूनी प्रभात येते, प्रभाकलश तो उरी,
किणकिण तिचीया नाजूकतेची चाल तुझीच खरी..."

इतके सगळे भरून येते, पुन्हा हरवलेले,
तुझ्यासमोर मिटलेले अन् आत-आत फुललेले...
न जाणो मी आहे-नाही तुझ्या जगामध्ये,
इतके आहे खरे पाहतो जग तुझ्यामध्ये...