काळ्याशार डोहात सूर मारल्यासारखा
सामावून गेलो मी तुझ्यात जेव्हा
विश्वाच्या समस्त अणू-रेणूंनी धरला फेर
आणि शोधू लागली पावले नव्या सृजनाची..

सुंदर ओळी... खूप छान आशू....

कविता छान आहे. पण

वणव्याच्या आगीत सापडलेल्या रोपट्यासारखी
जेव्हा सभ्यता अन शुचिता गेली होती करपून
सर्वांगाला माझ्या पडू लागले होते विळखे
तारुण्याच्या अतृप्त विषारी वासनांध सर्पांचे >> नविन वणव्यात न सपडण्यासाठी शुभेच्छा!

अन खेचला गेलो मी अथांग अवकाशात
सोडत समाजाच्या सार्‍या गुरुत्वाकर्षणांना

काळ्याशार डोहात सूर मारल्यासारखा
सामावून गेलो मी तुझ्यात जेव्हा
विश्वाच्या समस्त अणू-रेणूंनी धरला फेर
आणि शोधू लागली पावले नव्या सृजनाची..

अप्रतिम!!!

गंभीर मोडः
छान ..आवडली..

गंमत मोडः(सॉरी आशुचँप, रागवु नका)
कवीने उगाचच यमक वगैरे जुळवुन मेहनत घेतली आहे. असे "रॉ" जसेच्या तसे डायरेक्ट सुचले तसे लिहिले नाही. मायबोलीवरील सध्याच्या डायरेक्ट ट्रेंड्च्या विरुद्ध आहे. सरळ सरळ "झ**" किंवा तत्सम शब्द वापरले असते तर ती जास्त रीयल वाटली असती. सरळ "पाइंटावर" यायचे सोडुन "सामावुन गेलो" वगैरे मिळमिळीत शब्द वापरले आहेत त्यामुळे योग्य परिणाम साधत नाही. आणि सगळ्यात मोठा नीगेटीव पॉइंट की ही कविता सगळ्याना कळते आणि त्याचा एकच अर्थ निघतो

थोडक्यात काय तर ही कविता वणव्यात सापडायची मुळीच शक्यता नाही आणि पर्यायाने टीआरपी वाढण्याचीही..

अतिशय सुंदर कविता.

आशु.... कविता मस्तच!!
शेवट अ प्र ति म केलायस!!

इथे मला उमेश कोठीकर च्या " अर्पणपत्रिका " ह्या कवितेची याद आली .

आशु नक्की वाच ती कविता शोधुन !!!

ह्या कवितेविषयी काय बोलु..... खूपच कन्फ्युझ आहे

कविता छान !
गम्मत मोड ही आवडला.

अबे आता तरी कविता विभागात हलव ना

मस्त आशुचँप