अन्यत्र पुन्हा पुन्हा पहावयास मिळालेला एक प्रतिसाद आठवला; 'झणझणीत अंजन.'
पण घट्ट मिटून घेतलेल्या डोळ्यात जाईल का?

"लिहिणारा माणूस कवितेत लपत नसतो. तो आपल्या कवितेत लपूच शकत नाही. कविता आरशाचे काम करते. ती स्वच्छ व निकोप चेहरे दाखवते आणि लबाड व घाणेरडे चेहरेही दाखवते. केवळ नक्षीदार शब्दांमुळे कवितेत यश मिळत नसते. सुबक, गोंडस व नक्षीदार शब्दांमुळे कविता सुंदर होत नसते आणि शब्दांचा थयथयाट घातला म्हणून कविता शक्तिशाली बनत नसते''.

सुरेश भट साहेबांची ही वाक्ये आठवली...

सानीजी,आपण खूप निर्मळ मनाच्या आहात आणि त्यामुळे अत्यंत निर्मळता या कवितेत व्यक्त झाली आहे....

लिहित रहा ''बेफिकिर''पणे.

सानी, मार्मिक आणि थेट...............

सानी खुप सुंदर कवीता केलीस..
किति सहजतेने तु सत्य परीस्थीति मांडलीस..
मनापासुन आवडली..

khup sundar

सानीजी,
छान प्रेमळ कानउघडणी कम चपराक !

आपण खूप निर्मळ मनाच्या आहात आणि त्यामुळे अत्यंत निर्मळता या कवितेत व्यक्त झाली आहे ..
अनुमोदन !

सानी - हे खूप खूप भिडले
आवडले.! धंन्यवाद !!

कविता छान आहे. पार्श्वभुमी माहित असल्यामुळे लक्षात आल की हि कविता का लिहली आहे.

नमस्कार सानी,
उत्तम रचना, डॉ. गायकवाडजींना पूर्ण अनुमोदन.
शशांक

सानी,
पुन्हा वाचली ,नविन वाटली ...!!
मस्त कविता !

इतका संवेदनशील आहेस तू
फिकीर नको ती सोडून दे
पुढच्या कथेची वाट पाहतेय
लिहिणार कधी म्हणते मी
.....छान ग सानी......खर सान्गु का.......ते डॉं. नाही का लहान मुलाना कडु औषध देतात पन साखरेचा लेप देउन तशी तुझी कवीता बर का......खुप आवडली.....थोड्क्यात पण खुप काही सान्गुन गेली.........
मस्त आहे..........अप्रतिम.......

सावरी