गझल

आयुष्य

Submitted by अमेय२८०८०७ on 11 July, 2013 - 12:04

तू भेटशी नव्याने सामर्थ्य जोखताना
अंधार भेदणारे चैतन्य शोधताना

पाण्यात सावल्यांचे आकाश भोवताली
हातात थेंब आले आभास वेचताना

दगडात देव आहे माझे मला न कळले
पाषाण जीवनाचा खोदून कोरताना

ही कोणत्या सुखाची लाली पहाट देते
रात्रीस वेदनांनी भाजून काढताना

आव्हान मत्त द्यावे दृष्टीस सागराच्या
लाटेस एकट्याने बाहूंत वेढताना

माझा तुझा म्हणावा की दोष चांदण्यांचा
ओठांत ओठ आले गाण्यात बोलताना

शब्दखुणा: 

मृत्युही गझलीय यावा.. (भावानुवाद - अपने होंठों पर सजाना चाहता हूँ..)

Submitted by रसप on 10 July, 2013 - 00:54

वाटते ओठांवरी तू हास्य व्हावे
जन्मभर केवळ तुला मी गुणगुणावे

एकदा तर एक अश्रू तू टिपावा
पापणीने मोतियाचे दान द्यावे

खूप जपली मी तुझी स्मरणे उराशी
'मी तुला स्मरतो' असे तूही स्मरावे

स्वप्न काळोखात माझे हरवलेले
वास्तवाचे दीप आता पेटवावे

श्वास शेवटचा तुझ्या डोळ्यांत घ्यावा
मृत्युही गझलीय* यावा, मी जगावे

मुळ गझल : अपने होंठों पर सजाना चाहता हूँ
मूळ गझलकार : क़तील शिफ़ाई
भावानुवाद : ....रसप....
९ जुलै २०१३

मूळ गझल :-

अपने होंठों पर सजाना चाहता हूँ
आ तुझे मैं गुनगुनाना चाहता हूँ

कोई आँसू तेरे दामन पर गिराकर
बूँद को मोती बनाना चाहता हूँ

शब्दबेवडा

Submitted by अभय आर्वीकर on 9 July, 2013 - 12:07

शब्दबेवडा

आयुष्याच्या वळणावरती जेव्हा पुरता दमून गेलो
पोट बांधले पायाशी अन् हात हवेचा धरून गेलो

हळवे अंतर खुणवत होते, "संपव जगणे" सांगत होते
मग्रुरीच्या पोटासंगे दडून गेलो; जगून गेलो!

ऐश्वर्याला दिपून इथल्या बघता बघता 'बटीक' झालो
सीतेला शोधणे विसरलो! लंकेमध्ये रमून गेलो!!

अनुभूतीचा सुसाट वारू शब्दामधुनी उधळत गेलो
व्यवस्थेशी 'भिडणे' सोडून शब्दबेवडा बनून गेलो

आस्तिक मी की नास्तिक आहे, जेव्हा कोडे मला सुटेना

सारखा

Submitted by मिल्या on 8 July, 2013 - 14:12

समजायचो मी ज्यास देवासारखा
तोही निघाला थेट... माझ्यासारखा

मंदिर, कचेरी, बार, संसद, चावडी
कलगीतुरा रंगे तमाशासारखा

सैतान का इतका अमानुष वागला?
अंगामधे माणूस शिरल्यासारखा

मित्रा मला थोडे तरी स्वातंत्र्य दे
बिलगू नको आजन्म दु:खासारखा

तलखी मनाची भर दुपारी थांबली
आला अचानक शेर वळिवासारखा

झुळुकेप्रमाणे मी खरे तर जायचो
भेटायचा तो बंद दारासारखा

पाऊस तू आहेस... पाऊसच रहा
वागू नको भगवान असल्यासारखा

शब्दखुणा: 

आडदांड पाऊस

Submitted by अभय आर्वीकर on 25 June, 2013 - 11:11

आडदांड पाऊस

अडदांड बेत ओला शिजवून पावसाने
केला शिवार खच्ची भिजवून पावसाने

गाळून घाम विणले मी वस्त्र स्वावलंबी
केल्यात पार चिंध्या खिजवून पावसाने

आले मनात जेव्हा तेव्हाच निग्रहाने
केले सपाट डोंगर झिजवून पावसाने

खाण्या-पिण्यात झाला पाऊसही अधाशी
हंगाम फस्त केला निजवून पावसाने

नाही दिले कुणाला थोडे 'अभय' परंतू
खरडून दैव नेले थिजवून पावसाने

थैमान

Submitted by जयवी -जयश्री अंबासकर on 21 June, 2013 - 07:24

बाहेर पावसाने, थैमान घातलेले
हृदयात आठवांचे काहूर पेटलेले

झड लागली कधीची, थांबेचना कशाने
आक्रोश हा घनांचा, आभाळ फाटलेले

अश्रूस पूर येता, दु:खास कोंब आले
बहरेल दु:ख माझे, अश्रूत पोसलेले

वैराण भावनांच्या, होळीत खाक झाले
डोळ्यात आटलेल्या, नवस्वप्न पोळलेले

दु:खात वेढलेल्या, या झोपडीत माझ्या
परतेल का पुन्हा सुख, दारात थांबलेले

जयश्री अंबासकर

शब्दखुणा: 

कंटाळ्याचाही कंटाळा !

Submitted by रसप on 19 June, 2013 - 06:29

कधी तरी दु:खांनो माझेही घर टाळा
आता आला कंटाळ्याचाही कंटाळा

जळी स्थळी काष्ठी पाषाणी तुलाच बघणे
खिन्न मनाला सुन्न क्षणी हा सुचतो चाळा

एक दिवस जेव्हा सुटली नोकरी अचानक
छोट्या शिक्षा करणारी आठवली शाळा

जे म्हटले ना कळले, जे कळले ना म्हटले
नजर भिडवली नजरेला अन् हा घोटाळा ?

एकाही शेरातुन जेव्हा निघेल ज्वाला
तेव्हा माझ्या अवशेषांना खुशाल जाळा..

अर्धे खेळुन झाल्यावरती नियम बदलता
खेळातून मला ह्या देवा कृपया गाळा

एकदाच मी हवे तसे रस्त्यास वळवले
पुन्हा पुन्हा वळण्याला त्याच्या बसला आळा

शेर विठ्ठलाबद्दल होता, त्याचा नव्हता
तरी 'जितू' लोकांस दिसे माझ्यातच 'काळा'

पाऊस आवडत नाही

Submitted by रसप on 15 June, 2013 - 00:41

पाऊस आवडत नाही
तो मनास भिजवत नाही

सगळ्यांनी रस्ता धरला
दु:खाचे उरकत नाही

ती स्पष्टच 'नाही' म्हणते
पण मलाच समजत नाही !

मैफल रंगत नसताना
अर्ध्यातुन उठवत नाही

मी शेर मांडला नव्हता
टाळ्यांना समजत नाही

ती अशी पाहते मजला
की स्वत:स पाहत नाही

बन 'जितू' देव तू आता
माणुसपण सोसत नाही

....रसप....
१४ जून २०१३
http://www.ranjeetparadkar.com/2013/06/blog-post_15.html

शब्दखुणा: 

पाऊस आवडत नाही

Submitted by रसप on 15 June, 2013 - 00:41

पाऊस आवडत नाही
तो मनास भिजवत नाही

सगळ्यांनी रस्ता धरला
दु:खाचे उरकत नाही

ती स्पष्टच 'नाही' म्हणते
पण मलाच समजत नाही !

मैफल रंगत नसताना
अर्ध्यातुन उठवत नाही

मी शेर मांडला नव्हता
टाळ्यांना समजत नाही

ती अशी पाहते मजला
की स्वत:स पाहत नाही

बन 'जितू' देव तू आता
माणुसपण सोसत नाही

....रसप....
१४ जून २०१३
http://www.ranjeetparadkar.com/2013/06/blog-post_15.html

शब्दखुणा: 

भांडार हुंदक्यांचे....!

Submitted by अभय आर्वीकर on 7 June, 2013 - 09:23

भांडार हुंदक्यांचे....!

ना दाविला जगाला बाजार आसवांनी
एकांत मात्र केला बेजार आसवांनी

धुत्कारले जगाने, नाकारले सख्यांनी
तेव्हा दिला मनाला आधार आसवांनी

संतप्त भावनांना हृदयात कोंबले पण;
केलाच पंचनामा दिलदार आसवांनी

वंध्यत्व पावसाचे नडले पिकांस जेव्हा
बरसून पाजली मग जलधार आसवांनी

होतो पराभवांनी पुरता खचून गेलो
पण रोवल्या उमेदी झुंजार आसवांनी

जेव्हा विजयपताका पहिलीच रोवली मी

Pages

Subscribe to RSS - गझल