आई

आई

Submitted by अमितवा on 21 April, 2016 - 13:14

। आई ।

का सोडून गेलीस वासराला ?
कोण देई मज वात्सल्य तुझ्याविना ?
कोण भरवी मज घास तुझ्याविना ?

का दूर केलेस मज मातेस ?
काय अपराधांची हि शिक्षा ?
असे का प्रारब्ध दिले मज ?
कसा हा तुझा न्याय ?
केले पोरके या बाळाला

तुझ्यावीना अपूर्ण सारे सुख
तुझ्यावीना अपूर्ण हे उत्सव
कोण देई मज आशीर्वाद

तुझ्यावीना अपूर्ण हि भक्ती
कोण करी मज मार्गदर्शन
तुझ्यावीना अपूर्ण माझे स्वप्न
कसे होतील पूर्ण तुझ्यावीना

# अमितवा

शब्दखुणा: 

डिनर सेट!

Submitted by kulu on 13 September, 2015 - 12:05

डिनर सेट!

चार दिवसावर गणपती येणार! घरात आवरा आवरी सुरु झाली. त्यात आईनं स्वच्छता करायचं फर्मान सोडलं... उगीचच! घराची स्वच्छता करणे म्हणजे वेळेचा अपव्यय आहे हे मी लाखवेळा सांगून पण तिला कधीही पटलेले नाहीच. स्वच्छता केल्यावर दोन तीन दिवस ते स्वच्छ राहणार मग परत कोळी, मुंग्या, पाली वगैरे येणार ते येणारच! परत पाली , मुंग्या वगैरे म्हणजे मुलं-बाळं असलेल्या सवाष्णीसारख्या; त्याना असं सणासुदीला घराबाहेर बाहेर काढू नये असं इमोशनल ब्लॅकमेल वगैरे करून पाहिलं पण काही उपयोग झाला नाही. मुलांचे लॉजिकल सल्ले ऐकणे वगैरे गोष्टी आई या व्याख्येत येत नाहीतच! तर त्यामुळे स्वच्छता!

आई

Submitted by प्रमोद देव on 13 September, 2015 - 01:32

कालच मातृदिन झाला. आईच्या माहात्म्याबद्दल वेगळं काही सांगावं अशी खरंच गरज नसते कारण प्रत्येक व्यक्तीला तो अनुभव...स्वानुभव असतोच. आईसंबंधी वाटणारी ममत्त्वाची, कृतज्ञतेची भावना व्यक्त करणार्‍या असंख्य कविता आपण आजवर वाचत/ऐकत आलोय.. तशातच माझ्या माहीतीतील, महाजालावरील तीन जणांनी ’आई’वर केलेल्या कवितां माझ्या वाचनात आल्या आणि वाचता वाचता सहजपणाने त्या तीन कवितांना मला ज्या चाली सुचल्या, त्या मी माझ्या आवाजात गाऊन युट्युबवर सादर केलेत...त्याचा दुवा मी इथे देत आहे...आपण ह्या कविता वाचाल आणि ऐकालही अशी मी आशा करतो.

विषय: 
शब्दखुणा: 

जणू काही आज तिच्यासाठी आनंदाचा दिवस होता. (शोकांतिका)

Submitted by गणेश पावले on 24 July, 2015 - 02:38

[पुरुषी मनाला विचार करायला लावणार. बाहेर समाजात वावरणारी स्त्री जिच्यावर अत्याचार होतो, जिला त्रास सहन करावा लागतो, ती तुमची आई, बहिण, बायको, मामी, मावशी कोणीही असू शकते. तेंव्हा स्त्रीचा आदर करा. ]

*********************
balatkar-pidita1.jpgदुनियेचे जीवघेणे इशारे
आणि लचके तोडण्यास सरसावलेले हात
चौफेर वखवखलेली नजर
आणि अंग चोरून चालणारी ती…
दुनियेच्या खोचक कमेंट सहन करत
कानाडोळा करून, रस्ता कापणारी
थोडी घाबरलेली,
मनात असंख्य विचारांचं काहूर घेवून
एकटी घराबाहेर पडलेली ती….

विषय: 

आई

Submitted by bnlele on 28 March, 2015 - 10:19

लेखणी आहे हातात, पण मन नाहीच कशात
विचारणारे विचारतात, नवीन काही नाही का डोक्यात?
काय सांगू होत नाही साकार, कल्पना बुडतात शून्यात.
बर्मूडाच आहे ते शून्य - विचार त्यात गुडुप्प होतात.
लिहिलेली पानं व्याकूळ होऊन फ़डफ़डतात,
कोपरा दुमडलेला - आज एक अचानक हातात?
दशकं तीन आणि वर वर्ष सात लोटली -
आईची प्रतिमा-माया त्या शून्न्यात लपली.
आठवत बालपण,धरून हात तिनीच गिरवला-श्रीगणेश,
तेंव्हाच म्हणाली तुझ्या आजोबांच नाव पण गणेश.
ओसरी समोर कोवळ्या उन्हात आसन असायच दोघांच,अ‌न्‌
कुंपणावरच्या विलायती चिंचांचा, मोह कठिण आवरायचा.

विषय: 
शब्दखुणा: 

आई म्हणजे वात्सल्याची मूर्ती

Submitted by भागवत on 20 December, 2014 - 21:12

आई म्हणजे. . . . . . .
लेकरां साठी असते वात्सल्याची मूर्ती
मुला करता सत्यात उतरणारी कृती
लेकरां साठी भावनांची इच्छा पूर्ति
कुटुंबा साठी सतत धगधगणारी क्रांति

आई म्हणजे. . . . . ..
लेकरां साठी डोळे सदा पाझरती
सगळ्या करता अखंड वाहणारी स्फूर्ती
आईच्याच कुशीत मिळेल मला मुक्ति
मुलीच्या सतत ओठावर असणारी उक्ति

आई म्हणजे. . . . .. .
मुलांच्या चेहऱ्यावर हसू आणणारी युक्ती
सगळ्यांना घराची ओढ लावणारी व्यक्ति
कितीही संकटे आल्यास लढणारी शक्ति
आईची सेवा केल्यास मिळेल मोक्ष्याची प्राप्ती

आई म्हणजे. . . . .. .
आभाळा येवढी तिच्या मायेची व्याप्ती

शब्दखुणा: 

आई

Submitted by DeVikas on 20 December, 2014 - 04:20

आई (४ फेब्रुवारी २००७ )
आई हे ईश्वराचे
पवित्र पवन नाव
माया. प्रेम आपूलकी
व वाटसल्याने गाजावाजलेले गाव.

आई हे देवासमोर
सतत जळणारी निरंजन
जगातील सर्वात मोल्यवान
कधीही न संपणारे धन

आई हे प्रेम देणारा
अमृतने वाहणारा झरा
मनाच्या जखमेवरती
मायेची फुंकर घालणारा वारा

आई हे वाटसल्याने
काठोकाठ भरलेला सागर
रसाळ मधुर वाणीने
भरलेली घागर

आई हे मृत्युवर ही
मात करू शकणारे अमृत
सदा सर्वदा आशीर्वाद
देणारा देवतुल्य हस्त
आईचे प्रेम

आईचे प्रेम,
सागरहूनही खोल,
आकाशापेक्षा विशाल,
हिरयाहूनही अनमोल.

आईचे प्रेम,
अमृतहूणेही मधुर,
स्वर्गपेक्षाही सुंदर,
सर्व सुखाचे सार.

शब्दखुणा: 

आई

Submitted by DeVikas on 20 December, 2014 - 04:19

आई (४ फेब्रुवारी २००७ )
आई हे ईश्वराचे
पवित्र पवन नाव
माया. प्रेम आपूलकी
व वाटसल्याने गाजावाजलेले गाव.

आई हे देवासमोर
सतत जळणारी निरंजन
जगातील सर्वात मोल्यवान
कधीही न संपणारे धन

आई हे प्रेम देणारा
अमृतने वाहणारा झरा
मनाच्या जखमेवरती
मायेची फुंकर घालणारा वारा

आई हे वाटसल्याने
काठोकाठ भरलेला सागर
रसाळ मधुर वाणीने
भरलेली घागर

आई हे मृत्युवर ही
मात करू शकणारे अमृत
सदा सर्वदा आशीर्वाद
देणारा देवतुल्य हस्त
आईचे प्रेम

आईचे प्रेम,
सागरहूनही खोल,
आकाशापेक्षा विशाल,
हिरयाहूनही अनमोल.

आईचे प्रेम,
अमृतहूणेही मधुर,
स्वर्गपेक्षाही सुंदर,
सर्व सुखाचे सार.

शब्दखुणा: 

माझी आई (मंदारमाला वृत्त)

Submitted by संतोष वाटपाडे on 26 November, 2014 - 23:37

देवाघरी बाप गेला दम्याने तरी माय शेतामधे राबली
कंठातुनी हाक बाहेर आली तिने मात्र ओठावरी दाबली
मातीत रेघा उभ्या मारताना तिची बांगडी ना कधी वाजली
पान्हा उन्हाने कमी होत गेला मला पेज पाण्यासवे पाजली...

कष्टांमुळे चामडी जीर्ण झाली शिरी केस झाले जरा पांढरे
बैलापरी ओढले नांगराला भरे कैक वेळा उरी कापरे
नेसायला वेदना घ्यायची ती घरी पातळे चांगली साचली
फ़ाटून गेल्या जुन्या सर्व चोळ्या नवी मात्र नाही कधी टाचली...

पायात काटे खडे टोचलेले मुके होउनी सोबती राहिले
झोळीमधे झोपलो मी सुखाने मी तिला राबताना स्वतः पाहिले
दुष्काळ आला तरी रोज पाणी सभोवार डोळ्यातले शेंदले

ओझं

Submitted by संतोष वाटपाडे on 30 August, 2014 - 02:50

झोळीतल्या पोरानं चुळबुळ केली तेव्हा
धारदार विळा घेतलेला हात थांबला तिचा
पदराखाली झाकलेली आई
कोरडीठाक पडलेली होती
मरुन पडलेल्या घोसाळ्यागत
तळपणार्‍या उन्हानं
अन रोजरोजच्या कामानं....

कपाळाचा खारट घाम
जसाजसा ओठाजवळ येऊ लागला
तसतशी घशात टोचणारी गरीबी
पोटात धडका मारु लागली
नुकत्याच आकार घेऊ लागलेल्या
पोटातल्या गोळ्यागत

तीच्या कोरड्या पडलेल्या ओठांवर
लालसर काहीतरी चमकत होतं
कदाचित नशीबानं दिलेलं लालभडक कुंकू
शरीरातल्या लापट नसांतून
बाहेर येत असावं मोकळे श्वास घ्यायला....

अख्खं आयुष्य जसं दिसायच
ओसाड माळरानासारखं
अगदी तसं....हुबेहुब
विरलेल्या झोळीच्या लुगड्यातून

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - आई