काव्यलेखन

हे असे होईल काही, वाटले नव्हते!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 19 October, 2012 - 21:55

गझल
हे असे होईल काही, वाटले नव्हते!
एवढे आभाळ केव्हा फाटले नव्हते!!

हात गगनानेच माझा सोडला होता;
पंखही मीहून माझे छाटले नव्हते!

चांगली आहे कसोटी आज डोळ्यांची;
एवढे अश्रू कधीही दाटले नव्हते!

हा असा दुष्काळ नव्हता पाहिला केव्हा;
माणसांचे प्रेम इतके आटले नव्हते!

लालसा होती तरीही संत तो होता!
लालसेने स्वत्व त्याचे बाटले नव्हते!!

रेटला आजन्म गाडा देशसेवेचा;
आपले संसार त्यांनी थाटले नव्हते!

दु:ख माझ्या पाचवीला पूजले होते!
कोणतेही दु:ख ओझे वाटले नव्हते!!

भाग्य तू पिसलेस जितक्या पोटतिडकीने;
कळकळीने तेवढ्या मी काटले नव्हते!

कोळसा

Submitted by विवेक पटाईत on 19 October, 2012 - 10:54

(१)

गरीबांचे घर
पेटवितो कोळसा.
दलालांचे घर
'उजळीतो' कोळसा.

(२)

कोळसा काळा
लक्ष्मी काळी.
अवसेच्या राती
दिवाळी दिवाळी.

वाहतो रिश्वत जुडी

शब्दखुणा: 

माझं पत्र

Submitted by मी मधुरा on 19 October, 2012 - 09:56

सांग बर स्वप्नात येऊन
उगाच का छळाव ?
पाहून प्रेम आपल्यातल
जग सार जळाव

गुण नाही तरी चालेल
मन मात्र जुळाव
पण शॉपिंग साठी का बर
धन माझ उकळाव ?

मला एवढंच वाटत
माझं पत्र तुला मिळाव
मनात दडलेलं माझं
प्रेम तुला काळाव

पत्र पाहून घरच्यांना
वाटतंय मला गिळाव
मी हि करतोय विचार
लपाव... कि पळाव ??

शब्दखुणा: 

दाखव डहाळ्या हालवत माझे जुने वैभव मला

Submitted by बेफ़िकीर on 19 October, 2012 - 07:56

दाखव डहाळ्या हालवत माझे जुने वैभव मला
एकांत माझ्या भोवतीचा वेचुनी हासव मला

सीमेवरी ठेवून तू हसतोस कसला ईश्वरा
अपुला तरी कर वा पुन्हा अपुल्यांमधे पाठव मला

नि:श्वास घाले साकडे प्रत्येक श्वासाला जणू
निर्दोष कैदी ओरडे मारू नको वाचव मला

रोमांच देहाचे तुझ्या माझ्यात असते गुंतले
थोडी तरी होती हवी या काळजावर लव मला

सार्‍या दिशांचे वावडे सार्‍या ऋतुंशी वाकडे
कंटाळलो आहे जवळ घे थोपटत जोजव मला

कवितेमधे इतके तिला निर्भीड मी रेखाटले
की ती म्हणाली शेवटी की एकदा लाजव मला

शाळेपुढे अद्यापही तो चिंचवाला थांबतो
अद्यापही भंडावते गाभूळलेली चव मला

जे सुचले ते टाक इथे (तरही)

Submitted by शायर पैलवान on 19 October, 2012 - 04:34

शिजवलेले जरा मस्तच झाले
पाककृती तू टाक इथे

अमुक आज तू तेल लावले
घसरून सगळ्यांना पाड इथे

उपवासाला काय पौष्टिक
सल्ला फुकट तू फेक इथे

कमळ, चरखा, घड्याळ, हत्ती
बस उरावर, ठोक इथे

स्वेटर, मोजे, ब्रह्मकमळ ते
काढ फोटो टाक इथे

दर दहाव्या प्रतिसादानंतर
धन्यवाद तू फेक इथे

समस्त बाप्ये घाबरती का
ते बळेच दादा होती इथे

चढला डोंगर, सुचला वृत्तांत
दुसर्‍याच दिवशी टंक इथे

विपु, समस, अन विपत्र खाते
फिरवी रिक्षा रोज इथे

दोन डझनांची कर्तबगारी
क्रमशः पिडूनी टंच इथे

आखाड्यातल्या पैलवानाला
'जमीनी'वर शब्द सुचे
मतला, काफिया, तरही देऊन
सुचली गझल टाक इथे

जरी कळाले वळले नाही

Submitted by निशिकांत on 19 October, 2012 - 01:00

कोणावरती किती मरावे कळले नाही
मनास वेड्या जरी कळाले वळले नाही

गुंतुन गेलो तिच्यात इतका कविता लिहिल्या
तिच्यावरूनी लक्ष जराही ढळले नाही

कमलदलाची अलिप्त संगत पाण्यासंगे
तशी वागली तिने स्वतःला छळले नाही

पिसून गेलो चक्कीमध्ये विरहाच्या पण
दु:ख कधीही जात्यावरती दळले नाही

घाव द्यायचा पेशा असतो कुणाकुणाचा
तडफड बघुनी कुणी कधी हळहळले नाही

श्रावणझड जी माझी होती निघून गेली
निर्झर होवुन प्रेम पुन्हा खळखळले नाही

गजला माझ्या तिने चाळल्या थंड मनाने
आशय वाचुन चित्त तिचे हळहळले नाही

जखमा माझ्या भळभळणार्‍या शरिरावरती
सुक्या बरोबर ओले केंव्हा जळले नाही

कण्हतोस, छताला तुझिया काचेचे झुंबर नाही!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 19 October, 2012 - 00:18

गझल
कण्हतोस, छताला तुझिया काचेचे झुंबर नाही!
ते पहा घराला त्यांच्या केव्हाचे छप्पर नाही!!

गळफास बसावा तैसे आयुष्य लटकते माझे;
जमिनीस पायही नाही, हाताशी अंबर नाही!

वेशीवर वार्धक्याच्या मन भरून आले माझे.....
कनवटीस माया आहे, मायेची पाखर नाही!

पसरून वळकटी माझ्या देहाची, झोपी गेलो;
पसरून हात कोणाला मागितली चादर नाही!

अळीची चळवळ

Submitted by पुरंदरे शशांक on 18 October, 2012 - 23:17

7750331-cartoon-illustration-of-a-happy-green-caterpillar.jpg

अळीची चळवळ

वळवळ वळवळ
अळीची चळवळ
किती ती धावपळ
करे ना खळखळ

चालते कस्ली
खालीवर खालीवर
लाटच जशी
फिरते अंगभर

हिर्वी हिर्वी चादर
पांघरते अंगावर
कधी कधी रंगीत
ठिपके त्यावर

उचलून डोके
बघते कायतर
शेंगा पान फुले
खाऊ तो कुठवर

मटार सोलता
सोनूची धावपळ
कथ्थक डिस्को
नुस्ती तारांबळ...

शब्दखुणा: 

तू-तारी मग मी तारी

Submitted by उमेश वैद्य on 18 October, 2012 - 12:39

तू-तारी मग मी तारी

तुतारी बितारी कशास हवी मला?
आणि प्राणपणाने फ़ुंकण्याचे
आहे कुठे बळ आता?
म्हणे तिच्यातून निघेल दिर्घ किंकाळी
सगळी गगने भेदायची म्हणजे
पापड का मोडायचाय!
की निवडून याचचे आहे..
कसले काय होऽऽ कसले काय
तू-तारी मग मी तारी

निती, न्याय, चाड यांची धुसर स्वप्ने
आठवतात या स्त्रैण्य निद्रेत
पूर्वी पडलेली, पाहिलेली कधितरी.
पण त्यांचा काय संबंध येथे?
आताशा अशा स्वप्नांना
मज्जाव आहे संपूर्ण
स्वप्ने कुठे वास्तव असतात
कसले काय होऽऽ कसले काय
तू-तारी मग मी तारी

आता अनोखी स्वप्ने पडतात. वास्तवी.
लाखो कोटिंच्या परीमाणाची
बळीराच्या आत्महत्यांची

थंडी किती झोंबायची

Submitted by वैवकु on 18 October, 2012 - 11:26

मी किती सांगायचो पण ती कुठे ऐकायची
जायची सोडून...मागे आठवण ठेवायची

मी विदूषक व्हायचो दुनियेस हसवावे म्हणुन
मी जरी रडलो.. तिला ती मस्करी वाटायची

पेन्शनीच्या चार पैशांवर कुठे भागायचे
मग तशी आजी जुने पितळी डबे मोडायची

रोज मी मागायचो सुख ...दुःख तो धाडायचा
नेहमी त्याची अशी देण्यात गफलत व्हायची ........... [ सौजन्य : शामजी ]
_________________________________________

अजनबीसा लागतो वाटू स्वत:चा चेहरा
ओळखावे हद्द झाली ओळखी वाढायची

किंवा

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन