काव्यलेखन

पुन्हा एकदा...

Submitted by प्रेरीत on 6 February, 2013 - 04:52

पुन्हा एकदा महत्वाचा शोध
जाणीव आणि आत्मा सहज बोध
नेमकं काय कुठे शब्दांत मांडू?
स्वतःला मांडायला कां उगाच भांडू?

नसेल समजायचे त्यांना तर
कशाला त्यांचा विचार आठ प्रहर
त्यांची जाणीव कॉब फूटला अंकूर
माझ्या आत वटवृक्षाचे काहूर.

मागतो आहे केवळ एक पाऊल
जरा पकड हात ही नाही हूल...
आता नाहीत क्षमायाचना
माझं आयुष्यंएक सुरेल रचना...

उदयागणिक हले आत पाळणा
सांग वेद आयुष्यातल्या वळणा
फिक्कटलेल्या काचेला होईल ऊन स्पर्श
तडकल्या ह्रदया होई तेव्हा हर्ष...

गर्दीत भावनांच्या....

Submitted by योगितापाटील on 6 February, 2013 - 04:51

गर्दीत भावनांच्या....मजलाच शोधते मी
का हरवुनी सुखाला...दुख्हास भेटते मी

जगणे कसे म्हणावे...जगण्यास या कळेना
विजनात या अशी का...वनवास साहते मी

आकाश हि खुणावी...घेण्यास बघ भरारी
धरणीवरच तरीही...पंखास छाटते मी

मज पाश हा नकोसा...पण मुक्तता हवीशी
ओलांडण्या मनाई....रेषेस पाळते मी

तुकड्यात विखुरलेले...आयुष्य जमवताना
भेगाळल्या मनाच्या....रानास सांधते मी

शब्दात गुंफताना...एकेक गुज मनीचे
कवितेत का नव्याने...मजलाच लाभते मी?

-योगिता पाटील

राणी

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 6 February, 2013 - 04:09

अॅडमिट डीसचार्ज
सारखी होत होती
राणी आजारला
कंटाळून गेली होती १
महिनो नि महिने
औषध खात होती
रोग का जात नाही
तिला माहिती नव्हती २
स्वप्नाळू डोळ्यातील
चमक गेली निघून
हताशेने कोंदाटून
जीवन गेले थिजून ३
नवखी एक डॉक्टर
गेली तिला सांगून
वाटत नाही आता बाई
उठशील तू यातून ४
औषधातला अवघा
मग रसच जावून
म्हटली राणी आईस
गावास जावू निघून ५
लाडक्या त्या लेकीसाठी
सगळीकडे धावून
वेडीपिशी झाली आई
रात्र दिन रडून ६
जगली का गेली राणी
न आले मज कळून

तुझे येणे जाणे

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 6 February, 2013 - 04:08

तुझे येणे जाणे
असते जीवघेणे
जसे हाती नसते
फुलांचे फुलणे ..१
विसरलेली पुन्हा
कविता आठवणे
सावरलेले मन
होणे वेडे दिवाणे ..२
उपचार जरी ते
तुझे मोहक हसणे
घडे माझे त्यावर
पुन्हा वितळून जाणे ..३
जरी सहज असे
तुझे पाहणे बोलणे
पण माझे उगाच
नादान खुळखुळणे ..४
नको नको म्हणून
पुन्हा हवे असणे
हवे हवे असून
जीव घोर लावणे ..५
तुझे येणे जाणे ...

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

शब्दखुणा: 

अरुपाचा खेळ l

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 6 February, 2013 - 03:13

भक्तीत भिजल्या l मनात कल्लोळ l
तेजाचा झळाळ l कणोकणी ll १ ll
आनंदाचा पूर l अष्ट दिश्यांतून l
झाले तनमन l तदाकार ll २ll
काही मिळविणे l बाकी न राहिले l
शब्द हरविले l सांगण्यास ll ३ ll
देहाचिया खोळी l अरुपाचा खेळ l
श्रीदत्त प्रेमळ l दावितसे ll ४ ll

विक्रांत प्रभाकर
http://vikrantchishodhyatra.blogspot.in/

राहो सुरू वेडेपणा

Submitted by बेफ़िकीर on 6 February, 2013 - 01:32

असहाय्यता अगतीकता
प्रश्नाळली झुडुपे मधे
फांद्यांवरी नुसती भुते
काट्यांवरी ही पावले
रक्ताळती वेली मला
कोमेजती मन ही फुले
पक्षी चघळती पापण्या
वरती अडकल्या चांदण्या
सोबत तुझी सुटलीच की
किस्मत पुरी फुटलीच की
पण चालणे चालायचे
यातुन पुढे मी जायचे
आरंभही ना आठवे
मुक्कामही ना आठवे
कोठेतरी आहोत हे
केव्हातरी का जाणवे
यातून जर झालो वजा
उरतील सार्‍या बेरजा
गिळणार हे जंगल मला
होईन मी यांच्यातला
काटा बनू फांदी बनू
पक्षी बनू वेली बनू
सुटका कुठे आहे म्हणा

पशुत्वाची case

Submitted by विनायक उजळंबे on 6 February, 2013 - 01:24

आता खुणावत नाही देवत्व..
न दानवत्व करी impress ..
कुणी तरी reopen केली आहे म्हणे ,
माझ्या पशुत्वाची case ..१

म्हणलं आधी आरोप करा सिद्ध ..
अन मगच करा मला बद्ध..
म्हणाले तुझे वाढतायत नख ,
तू बिनदिक्कत घेतो संभोग सुख..२

तुला करावेच लागेल बद्ध
किंवा ठेवावा लागेल अंकुश ..
देउ तुला नवा जन्म ?
तू होशील का माणूस?...३

"नको!!" त्यापेक्षा पशुच बरा ,
मी माझ्या नखांशी तरी राहीन खरा ..!!
अखन्ड मिळेल उजेड अणि वारा..
नहि अडवणार चार भिंतींचा पसारा... ४

माणूस झाल्यास कापावी लागतील सारी नखे ,
अन संभोग करावा लागेल अंधारात ..
अन त्यासाठी हि राजी करावे लागेल

शब्दखुणा: 

थांबण्याजोगे कुठेही दार नाही!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 5 February, 2013 - 22:20

गझल
थांबण्याजोगे कुठेही दार नाही!
ऐकण्याजोगा कुठे झंकार नाही!!

जोवरी होकार ती देणार नाही,
पान झाडाचे कुठे हलणार नाही!

एकही पडला चरा ना काळजाला;
पाहिजे तितकी सु-याला धार नाही!

आजही झेपावती लाटा किनारी;
ओढ ती पण कालची अनिवार नाही!

हे कसे आले जिणे वाट्यास माझ्या?
ज्यात झाली जीत नाही, हार नाही!

-------प्रा.सतीश देवपूरकर
भूशास्त्र व खानिज तेल तंत्रद्न्यान विभाग,
नौरोसजी वाडिया महाविद्यालय, पुणे.
फोन नंबर: ९८२२७८४९६१

श्रीदत्त माऊली

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 5 February, 2013 - 13:33

कृपेची सावलीl l श्रीदत्त माऊली l
तयास वाहिली l काया माझी ll १ ll
संसारी शिणली l झिजली फाटली l
परी आदरली l तीच प्रेमे ll २ ll
प्रभु कृपा केली l प्रेमे स्वीकारली l
जीर्ण शीर्ण झाली l गाथा माझी ll ३ ll
रस हीन फळ l गंध हीन फूल l
जीवन सफल l झाले आज ll ४ ll
विक्रांत प्रभाकर
http://vikrantchishodhyatra.blogspot.in/

सुभाषित आस्वाद [३]: तान्‌ प्रति न एष: यत्न: | --कवी भवभूती

Submitted by मी-भास्कर on 5 February, 2013 - 12:04

तान्‌ प्रति न एष: यत्न: | -- कवी भवभूती

ये नाम केचिदिह न:प्रथयन्त्यवज्ञाम्‌
जानन्तु ते किमपि तान्प्रति नैष: यत्न:
उत्पत्स्यते हि मम कोsपि समानधर्मा
कालोह्ययं निरवधि:विपुला च पृथ्वी
-- भवभूती
विग्रह करून (संधी सोडवून)

ये नाम केचिद्‌ इह न:प्रथयन्ति अवज्ञाम्‌
जानन्तु ते किमपि तान्‌ प्रति न एष: यत्न:
उत्पत्स्यते हि मम क: अपि समानधर्मा
काल: हि अयम्‌ निरवधि:विपुला च पृथ्वी

अर्थ: (विग्रह करून लिहिलेल्या ओळीनुसार)

जे कोणी खरोखर आमची(न:) अपकीर्ती (अवज्ञा) येथे (इह) पसरवतात (प्रथयन्ति)

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन