काव्यलेखन

कोण कुणाशी जुळला आहे? ( मतला बंद गजल )

Submitted by निशिकांत on 5 October, 2012 - 05:31

यत्न करूनी मला न कळले कोण कुणाशी जुळला आहे
स्वागत करण्या बाहू पसरुन जो तो फसवे हसला अहे

"जे दिसते ते तसेच असते" गैर्समज का रुजला आहे?
आले नाही मला बाळसे, जरा चेहरा सुजला आहे

जसा निघालो यात्रेला मी अल्ला मिष्किल हसला आहे
शंभर चूहे खाउन बिल्ली आज निघाली हजला आहे

ओठामधुनी शब्द फुटेना उरात आशय दबला आहे
व्यक्त व्हावया जराजराशा लिहितो आता गजला आहे

दिवा कसा हा मला मिळाला? कधी न तो पाजळला आहे
अंधाराला भिऊन वेडा जळण्या आधी विझला आहे

तिच्या घराच्या खिडकीचा का हळूच पडदा हलला आहे?
डोकाउन ती बघता माझ्या मनी ताटवा फुलला आहे

पदर ढाळला का तो ढळला? प्रश्न आजही पडला आहे

मोजून पाहू, मापून पाहू!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 5 October, 2012 - 05:20

गझल
मोजून पाहू, मापून पाहू!
स्वप्ने गुलाबी बेतून पाहू!!

कोठून आणू धागे सुखाचे?
दु:खेच आता कातून पाहू!

येतील ओठी ओतीव ओळी;
काळीज अवघे ओतून पाहू!

त्यांना करू दे चर्चा चवीची!
प्राशून पाहू, झिंगून पाहू!!

खारे असो वा गोडे असू द्या;
पाणी तळ्याचे चाखून पाहू!

झाली अरेरावी खूप वेळा...
हे हात आता जोडून पाहू!

येवो, न येवो पाऊस यंदा;
ये! स्वेदधारा बरसून पाहू!

हे पोपडे! या भेगा चुकांच्या!
आयुष्य थोडे लिंपून पाहू!

प्रतिसाद सारे वाचून पाहू!
एकेक हेतू तोलून पाहू!!

जे काल काही चुकले, चुकू दे....
जे काल शिकलो, ताडून पाहू!

प्रासाद नाही झेपायचा, पण

अवेळी निरोप ( विडंबन )

Submitted by वर्षा_म on 5 October, 2012 - 05:14

कौतुकचा मान राखुन Happy

वर्षा_म यांची माफी मागुन Proud
http://www.maayboli.com/node/38378

================================
अचानक जाग आली
कुशीवर वळायला गेलो
तर जाणवला फरक
दगडासारखं जड झालय शरीर....

डोळे किलकिले करुन
कानात सगळी शक्ती एकवटून
अंदाज घेतला...
हे काय? केवढा जनसमुदाय जमलाय !

अरेरे... किती घाण वास येत आहेत
इतका त्रास कुणाला बरे झाला असे?

हळुच उठलो अंथरुणातुन
तर जाणवले कुणीतरी माझे
झोपेत असतानाच जोडे काढले होते
तोंडही पुसले होते

मागे पाहिले तर मला माझी
बॅग दिसली माझ्या कॉटशेजारी
खटकले मनाला.. पण आलो तरी बाहेर

माझे नावडते शेजारी जमलेत

सोमवारचे व्रत

Submitted by साजिरी on 5 October, 2012 - 04:05

समोरच्या त्या बंगल्यामध्ये खाली होती खोली
खाली खोली भरून गेली आली मुग्ध बाली !

त्या खिडकीचे दार उघडले सुंदर रमणीने
खिडकी होती भाग्यशाली ती स्पर्शित नियमाने !

रस्त्यावरच्या वळणावर त्या गेली मुग्ध बाला
वळण तियेने लावून दिधले माझ्या जीवनाला !

सोमवारचे व्रत धरिले मी पूजि शंकराला
पाव मला रे शंभो देवा! तूच आता उरला !

धीर धरोनी मी गेलो मग सुंदर रमणीकडे
बोलण्यास मग माझ्या जवळी शब्द नसे उरले !

दिधले तिजला लाल गुलाबी गुलाब पुष्प खास
क्षणभर थांबुनी वदली ललना रोखुनीया श्वास !

"वाण्याची रे मुलगी असे मी सोमवारी बंद
प्रेमाचा बाजार अरे मग कशास होशी धुंद?"

शब्दखुणा: 

आकाशवाणी कविसंमेलनात मायबोलीकर क्रांती साडेकर

Submitted by भरत. on 5 October, 2012 - 02:33

आत्ताच आकाशवाणी मुंबईच्या अस्मिता वाहिनीवर एक उद्घोषणा ऐकली. आज शुक्रवार ५ ऑक्टोबर रोजी सायंकाळी ५ वाजून तीस मिनिटांनी आकाशवाणीच्या सभागृहात 'चांदणे शिंपीत जाशी' हा कविसंमेलनाचा कार्यक्रम आहे. कवींच्या नामावलीत मायबोलीकर कवयित्री क्रांती साडेकर यांचा उल्लेख आहे.
कार्यक्रम विनामूल्य असून त्यासाठीच्या प्रवेशिका आकाशवाणीच्या चर्चगेट येथील स्वागतकक्षात मिळतील.

कार्यक्रमाचे प्रसारण आकाशवाणीवरून कोजागरी पौर्णिमेच्या निमित्ताने होणार असावे.

माय तुझ्या लेकरांच बघवत नाही जिणं

Submitted by -शाम on 5 October, 2012 - 00:52

माय तुझ्या लेकरांच
बघवत नाही जिणं
सगळ्यांचच जगणं... काबाडाचं

कबूल! की विज्ञानानं
सूर्य तुझा आटवला
ताप त्याचा साठवला... शक्तीसाठी

धूर-धूर केला सारा
बाटविला तुझा वारा
सोडल्या ना चंद्र, तारा... विज्ञानाने

कबूल! तुझ्या भुईत
खोल भोकं पाण्यासाठी
यंत्र फिरे ग्रहापाठी... लोखडांचे

वीज तुझी आकळून
उजाळीले घर-घर
जागा नाही बोटभर... रिती तुझी

दिसती जरी घाव सारे
माये असे तुझ्या उरी
दिस हे बी कवातरी... जातील ना?

यंदातरी माये नुस्तं
दूरून नकोस बघू
सांग तरी कसं जगू ... तुझ्याविना

येड्या लेकरांचा असा
रागराग नको करू
बघ लागलेत मरू... घासापायी

"भूकंप" ओरडतात

आम्ही शेतकरी, आम्ही शेतकरी |

Submitted by अनिल तापकीर on 4 October, 2012 - 13:06

आम्ही शेतकरी, आम्ही शेतकरी |
आम्हास प्यारी पंढरीची वारी ||दृ||

मातीशी आमचे मातेचं नातं |
बैल बारदाना हेच आमचं गोत |
नाही आम्ही कुणाला भीत |
कष्ट करितो दिवस रात |
मुखात आमच्या रामकृष्णहरी ||१ ||

कुदळ फावडे घेउनी करी |
निघतो शेताला रामप्रहरी |
विश्रांती आमची बांधावरी |
गोड आम्हास मीठ भाकरी |
भाव आमचा विठोबावरी ||२ ||

ज्ञानोबा तुकोबाने मार्ग दाविला |
कर्मातच ईश्वर सांगितला |
हाती काम मुखी नाम बोला |
हेच प्रिय विठूरायाला |
तुळस आमच्या डुले दारी ||३ ||

कर्मातच असे पापपुंण्याचे माप |
कितीही असुदे कामाचा व्याप |
मुखी आमच्या विठलाचा जप |
पिकातच दिसे आम्हा हरीचे रूप |

करायची जातपात नाही!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 4 October, 2012 - 10:51

एक रुबाई......

आले न मला ओरखडे सांधाया!
आले न कधीही तुकडे सांधाया!
आयुष्य उभे खर्च जरी मी केले,
आले न उरातील तडे सांधाया!

..................प्रा.सतीश देवपूरकर
गझल

करायची जातपात नाही!
अशी इथे रीतभात नाही!!

तुझ्या मनाचेच खेळ सारे.....
तसे कुणाच्या मनात नाही!

अनन्य आहे तुझी महत्ता!
असा कुणी ऎकिवात नाही!!

कधी कधी वाटते असे की,
जगात कोणी सुखात नाही!

नको ऋणाची करूस भाषा;
अशी प्रथा आपल्यात नाही!

जनावरेही बरी म्हणवी,
इमान ते माणसात नाही!

कसे मला ओळखेल कोणी?
कुठेच मी येतजात नाही!

थांबलेसे जिथे सारे..

Submitted by अमेलिया on 4 October, 2012 - 05:35

स्पर्शातूनी कुणाच्या हे गंध मुक्त झरती
दरवळून गात्र-गात्री मधुबाण मंद विझती

रात्रीस दवांत भिजल्या छेडीती उगाच स्वप्ने
जळतात केशरी दीप फुले शुभ्र आणि मिटती

तम कोवळा अधीर दिशांत पांगतो दाही
अव्यक्त जीर्णसे काही झुरते इथे सभोती

मौनास भास होतो की शब्द बोलले काही
अर्थास अर्थ नुरला मुके भाव रिक्त झुरती

ओलांडुनिया ही वेस जावे कुठे कळेना
दाटून येती मेघ वाटा धुक्यात विरती

अव्यक्त अस्तरंगी क्षण असा ये दिवाणा
थांबलेसे जिथे सारे श्वास उरले सरती

शब्दखुणा: 

रोज तेच तेच ते...

Submitted by अजय प्रभाकर on 4 October, 2012 - 05:16

रोज तेच तेच ते हे असे सहायचे
वाटते नको जरी जगासवे वहायचे

भेटते कुठे कुणी साधते न टाळणे
चेहर्‍यास फसवुनी कसे तरी हसायचे

श्वास कोंडतो परी राहतो जिवंत मी
रोज मरण त्यातुनी कधी कधी जगायचे

लाभते न जे कुणा सहज खुणविते मला
जिंकणार त्या क्षणी ठरवुनी हरायचे

भोवती उभारले विश्व कैकदा नवे
सोहळ्यास तेथल्या मी कुठे नसायचे

शब्द गोड पेरुनी वागणे निलाजरे
हात मिळवुनी तिथे पुन्हा पुन्हा फसायचे

----- अजय प्रभाकर.

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन