काव्यलेखन

गंमत गाणे

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

एक होते गंमत गाणे
इवल्या इवल्या शब्दांचे ते
तरल वेल्हाळ नाजुक तराणे
एक होते गंमत गाणे

शब्द सुटले, गंमत झाली
शब्द फुटले, गंमत झाली!
गीत-सुमांच्या शाखेवरती
विहरण्या शोधी किती बहाणे,
एक वेडे गंमत गाणे!

कसे निसटले अक्षर अक्षर?
कुणा गवसले अक्षर अक्षर?
स्वरासमुहा शब्दांत पकडण्या
नकोच म्हणती वाट पहाणे,
असले एक गंमत गाणे

अल्लद असंख्य भाव भाव
घेती मनाचा ठाव ठाव
गुपीत तयांचे शब्दास सांगत
गुंफतात आपुलेच गार्‍हाणे
असे एक वेडे गंमत गाणे!

एक आडवा न् तिडवा खड्डा (विडंबन )

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

तो- एक आडवा न् तिडवा खड्डा चंद्रावानी पडला गं
ती- मेला आयुक्त हसतोय कसा की पुणेकर अडला गं

तो- या आकांताचा तुला इशारा कळला गं
ती- खड्डा आडवा येतोय मला की पाय माझा मोडला गं

तो- नको बाई नको रडू, खड्ड्यामध्ये नको पडू
ती- इथनं नको, तिथनं जाऊ, रस्ता गावतोय का ते पाहू
तो- का????
ती- पडत्यात...

तो- एक आडवा न् तिडवा खड्डा चंद्रावानी पडला गं
ती- मेला आयुक्त हसतोय कसा की पुणेकर अडला गं

ती- ब्रेक सारखा, गाडीस सजना नका हो कचकन् मारू
हाडं खिळखिळी झाली समदी, पाठ लागलीया धरू

तो- कशी सांग मी हाकलू गाडी, ट्र्याफीक कसला गं

ती- खड्डा आडवा येतोय मला की पाय माझा मोडला गं ||
---

प्रकार: 
शब्दखुणा: 

नाव नाही.

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

सहर का टूटा हुआ तारा लगे
अब तो ये दिल और बेचारा लगे..

जिंदगी हैरान है ये सोचकर
क्यूं किसीको मौत भी आसां लगे

रात कि तनहाईमे जब शाम डूबी
'सुबह होगी', ये भी इक वादा लगे

भीड से घेरा हुआ हर शक्स है
फिर भी हर कोई यहा तनहां लगे

ठोकरे खाता फिरे वो दर बदर
जिंदगी के बोझ का मारा लगे..

----------------------

न रुठ हमसे इतना भी साकी...
के जिंदगी लगे, जैसे सजा कोई बाकी

प्रकार: 

बहाने..

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

मेहफिल के हुए ना..ना तुम्हारे हुए,
औरों के क्या हो? ना हम हमारे हुए ..

सपना ही होगा..सपना ही था वो
कुछ पल साथ हमने गुजारे हुए ..

गैरोंसे क्यूं हम शिकायत करे
अपनों के भी हम ना प्यारे हुए

के तुफां से रिश्ता गहरा है इतना
बडे दूर हमसे किनारे हुए ..

वो समझे ना हमको.. गहराइओंको..
छोडो भी, ये बस बहाने हुए ..

प्रकार: 

पाऊस

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

(सगळ्या कविता लिहीणार्‍यांनी आणि न लिहीणार्‍यांनी पण पाऊस पडायला लागला की एखादी तरी कविता पावसावर लिहीलीच पाहीजे असा एक नियम आहे. नियमाच पालन झालच पायजे Happy )

पाऊस,
कधी सरकारी नोकर,
त्रयस्थपणे पाणी शिंपडून,
कर्तव्य बजावून जातो..

पाऊस,
कधी हळवा प्रियकर,
हळूवारपणे तासनतास,
रेंगाळत राहतो..

पाऊस,
कधी जिवलग मित्र,
संध्याकाळच्या हळव्या क्षणांना
सोबत करत राहतो, मुकपणे..

प्रकार: 

तू आणि मी

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

जेव्हा जेव्हा भेटशील तू
तेव्हा तेव्हा रुजेन मी
मातीतून तरारणारा
कोंब होऊन बहरेन मी

जेव्हा जेव्हा भेटशील तू
तेव्हा तेव्हा फुलेन मी
तुझ्या डोळ्यात पाहता पाहता
तुझ्याआत उतरेन मी

जेव्हा जेव्हा भेटशील तू
तेव्हा तेव्हा हसेन मी
हसता हसता कुशीत शिरुन
तुच होऊन जाईन मी

प्रकार: 

वेषांतर

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

हे दाटून आले नभ की,
ओघळले काजळ आहे..
वेषांतर करुन आले,
पण जुनेच वादळ आहे..

अश्रूंना समजावून तू,
जा परत धाड तू आता..
कधी न पाझरणारा,
असला तो कातळ आहे..

संकोच नको वचनांचा,
संकोच नको घटनांचा..
परत न येणे आता,
झरला जो ओघळ आहे..

प्रकार: 

असंच काही

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

तो भेटून जातो..पेरुन जातो मनात माझ्या काहीबाही
कविताही अशी अचानक शून्यातून उगवत नाही...

प्रकार: 

स्फोट

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

तो आग ओकून गेला,
आणि आपण जळत राहीलो..
तो पश्चात्ताप करावा... की न करावा...
याचा विचार करत राहीला
जळणार्‍याला पर्याय नसतोच म्हणून,
आपण दु:ख करत राहीलो
अजूनही त्याचं नक्की ठरलं नाहीये,
त्यानं केलं ते चुक की बरोबर ते..
आपल्याला मात्र अजून कळत नाहीये
आपलं नक्की काय चुकलं..?

प्रकार: 

अशीही तशीही (कविता/गझल)

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

अशीही तशीही

ओठांनी वाचतो शब्द मौनाचे
"कळतेस" तू अशीही तशीही

भास आभास हा खेळ कल्पनांचा?
"दिसतेस" तू अशीही तशीही

एकच खळी परि लागते जिव्हारी
"रुजतेस" तू अशीही तशीही

डाव मोडून पुन: मांडतो नव्याने
"जिंकतेस" तू अशीही तशीही

मिळते पत्र जरी पत्ता चुकलेले
"भेटतेस" तू अशीही तशीही

सावल्यांच्या छत्र्या घेवून फिरतो
"जाळतेस" तू अशीही तशीही

डोळ्यात जागतो गाव चांदण्यांचा
"स्मरतेस" तू अशीही तशीही

प्रकार: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन