काव्यलेखन

चतकोर

Submitted by कौतुक शिरोडकर on 17 December, 2012 - 06:49

अताशा अमावस्या दररोज येते
उंबर्‍यावरील चांदण्या हटकून नेते
जेव्हा एखादी पणती
सुर्य होऊन जळते
हमखास तुझी आठवण
काळीज कापून घेते
स्वप्ने मात्र अजुनही
दारं खिडक्या वाजवून जातात
कालचे रातकिडे नव्याने
मनात किरकिर करू लागतात
रात्रीचं वय झालं
की आसमंत निथळू लागतो
मी हाताच्या मुठी
तेव्हा घट्ट आवळून झोपतो
न जाणो कोणत्या क्षणी
चंद्र निसटून जायचा
चतकोर कवडसाही
अंधार पिऊन निजायचा

तुझे देणे सारेच

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 17 December, 2012 - 06:45

तुझे देणे सारेच
मान्य असे मजला ..१..
न मागतो काही
नाकारितो कशाला ..२..
तू दिलेस सुख
मी मानिले तयाला ..३..
तू दिलेस दु:ख
का म्हणावे तयाला ..४..

विक्रांत प्रभाकर
http://vikrantchishodhyatra.blogspot.in/

सरणावरील सुमने

Submitted by हिमांशु on 16 December, 2012 - 14:22

सरणावरील सुमने

सरणावरील सुमने सुकतात ना कधीही -
अग्नीफुले तयांची होतात अर्थवाही:
ज्वाळादळी तयांच्या मकरंद जीवनाचा,
वसतो तिथेच आत्मा - राखेस रंग त्याचा!
जे जे मिळे प्रपंची, त्याचाच धूर होई...
शोधा धुरात आत्मा, राखेत सर्वकाही!

शब्दखुणा: 

मीहून स्वत: स्वप्नांच्या सरणावर गेलो होतो!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 16 December, 2012 - 08:54

गझल
मीहून स्वत: स्वप्नांच्या सरणावर गेलो होतो!
जीवना! तुझ्या, मी, भोळ्या हसण्यावर गेलो होतो!!

मी स्वत: पाडला होता पायावर धोंडा माझ्या!
असणे न पाहिले केव्हा, दिसण्यावर गेलो होतो!!

तसदी न दिली कोणाला, मी मेल्यावरती सुद्धा!
मी स्मशानातही माझ्या खांद्यावर गेलो होतो!!

इतक्याच कारणासाठी टाळती मैफिली मजला....
मी थेट सुरेश भटांच्या वळणावर गेलो होतो!

अभिमान वाटतो मजला या माझ्या हौतात्म्याचा!
मी खरे बोलण्यासाठी फासावर गेलो होतो!!

-------प्रा.सतीश देवपूरकर
भूशास्त्र व खानिज तेल तंत्रद्न्यान विभाग,
नौरोसजी वाडिया महाविद्यालय, पुणे.

गाणे थेंबाचे

Submitted by यःकश्चित on 16 December, 2012 - 01:14

उधळत खिदळत होतो
त्या नीलसागरात
सुवर्णमत्स्य संगतीने
पाण्याचे गीत गात

हातात हात माश्याच्या
पाण्यात सुरांची साथ
लव्हे डोलता किनारे
बिलगुनी आनंदात

पाण्याचे ऐकून गाणे
नभ व्याकुळतेने पुरता
बोलवित मजला तिकडे
लेऊन सफेद कुर्ता

मज कडेवरी घेऊनी
दिनकर मेघदूत झाला
निरोप देऊन सागरास
तो आभाळी आला

खूप खूप खेळुनी
मी नभाच्या समवेत
धुंद होऊन जावे
जिथे जिथे नभ नेत

खेळ खेळता खेळता
मळला तयाचा सदरा
हात फिरवूनी मायेने
घेतसे मजला उदरा

प्रेमळ कुशीत नभाच्या
होतो निजून शांत
ऐकून कोरडी हाक
मोडला ओला एकांत

पाहून हाक कोणाची
मन गलबलून आले
हिरव्यागार धरेचे
केवळ माळरान झाले

शब्दखुणा: 

घर .......बदलून

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 15 December, 2012 - 12:36

आता ते घर
वाट पहिल्या विन
उघडे दार.

तसे पाहता
या रस्त्यावर नच
कुणी कुणाचे .

नुरले प्रेम
तरीही व्यवहार
असे शाबूत .

समोर येते
दोन वेळचे धड
रोज जेवण .

थोडे छप्पर
गॅलरीत त्या एक
जाड चादर .

ठरल्या वेळी
पण द्यावा लागतो
पैका मोजून .

जो तो आपुल्या
जगात हरवून
प्रेमावाचून .

होता बहाणा
ते खोटे खेचणे नि
सुटणे गाठी.

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

खरेच जादू, प्रिये! तुझ्या पैंजणात आहे!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 15 December, 2012 - 08:26

गझल
खरेच जादू, प्रिये! तुझ्या पैंजणात आहे!
तुझीच चाहुल निशीदिनी अंगणात आहे!!

किती जरी टाळलीस किणकिण, टळेल का ती?
तुझ्या मनातील गूज त्या कंकणात आहे!

हरेक माणूस सरकशीतील पात्र वाटे.......
असो कुणी वाघ, सिंह, तो...रिंगणात आहे!

चहूकडे भांडणे, बखेडे, विवाद, तंटे!
कुठे असर राहिला तुझ्या वंगणात आहे?

करा किती प्रेम, गोड बोला, कुणी न वंगे.....
अलीकडे ज्यास त्यास रस भांडणात आहे!

खरा हिरा धूळ खात पडला कितीक वर्षे.....
चकाकणारा खडा पहा...कोंदणात आहे!

न नाव नुसते, प्रसंग प्रत्येक कोरलेला;
अतीत माझे समस्त, या गोंदणात आहे!

व्रतस्थ राहून धर्म माझा निभावला मी!

एक उनाड दिवस एकदा तरी यावा....

Submitted by रसप on 15 December, 2012 - 02:06

पापण्यांत लपलेला स्वप्नांचा थवा आभाळात उडावा..
एक उनाड दिवस एकदा तरी यावा....

पावलांनी चालत जावं जिथे नेईल वाट
मनात उफाळून यावी अल्लड खट्याळ लाट
चतूर, टाचणी, फुलपाखरांच्या मागे-मागे धावावं
पाण्यात 'डुबुक्' दगड टाकून तरंगांना पसरावं
सावलीसोबत पाठशिवणीचा खेळ अवचित रंगावा
एक उनाड दिवस एकदा तरी यावा....

पाठीवरचं दप्तर जाऊन हलकी सॅक यावी
कॉलेजची मोकळी हवा श्वासांतून वाहावी
कॅन्टिनच्या निवलेल्या चहाचा घोट घेताना
अनोळखी नजरेला चोरून नजर देताना
'पहला नशा' प्रेमाचा हवाहवासा वाटावा
एक उनाड दिवस एकदा तरी यावा....

पहिल्या नोकरीने नव्याने व्हावी जबाबदारीची जाणीव

मित्र भेटावा तसे

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 14 December, 2012 - 14:18

मित्र भेटावा तसे
एक पुस्तक भेटले
जागे करून गेले
पुन्हा एकदा ll १ ll
हृदयाच्या आत
घालीत हात
विझणारी वात
तेजाळली ll २ ll
मरू मरू गेलेला
विश्वास जागवला
प्रकाशाचा लागला
वेध पुन्हा ll ३ll
ॠणाईत त्या मी
जागल्या क्षणांचा
उघड्या डोळ्यांचा
झालो आज ll ४ ll

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

शीड नाही, ना सुकाणू!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 14 December, 2012 - 09:56

गझल
शीड नाही, ना सुकाणू!
बळ, तटा! कोठून आणू?

वाबरा हा पिंड माझा....
सांग कैसी शिस्त बाणू?

मान्य, मी लवचीक आहे!
पण, नका भलतेच ताणू!!

रोज पोखरती मनाला.....
दुर्विचारांचे किटाणू!

जिंदगी का ठप्प होते?
कोणते शिरती विषाणू?

भीड ना आम्हा कुणाची;
शांततेमध्ये खणाणू!

बोलल्या भिंती सभेच्या.....
वेळ आली की, दणाणू!

शेर गझलेचे म्हणाले....
आमचे आम्ही भणाणू!

चेहरे बुरख्यातले हे.....
काय वाचू? काय जाणू?

जेवढी होईल टीका;
तेवढे आम्ही उधाणू!

-------प्रा.सतीश देवपूरकर
भूशास्त्र व खानिज तेल तंत्रद्न्यान विभाग,

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन