काव्यलेखन

होईल हो माझी घडी

Submitted by विजय दिनकर पाटील on 11 December, 2012 - 05:35

ही गझल ऐकायची असल्यास प्रत्यक्ष भेटा अथवा येत्या काही महीन्यात प्रकाशित होत असलेल्या पुस्तकाची वाट पहा.

प्रत्येक वाट माझी जाते तुझ्या घराशी

Submitted by रसप on 11 December, 2012 - 03:35

प्रत्येक वाट माझी जाते तुझ्या घराशी
मी भांडतो स्वत:शी, तू थांब उंबऱ्याशी

बसलो तुझ्या पुढे अन स्मरले तुलाच जेव्हा
कळली गझल मलाही तेव्हा कुठे जराशी

मूर्तीस पत्थराच्या पाझर कधी फुटेना
अन मी तहानलेला ठरलो उगा अधाशी

मी मोगऱ्यास रात्री ओंजळ भरून नेतो
नसतेस तू म्हणूनी ठेवायला उशाशी

इच्छा नसून माझे चालूच श्वास असती
कारण अजूनही मी जपले तुला उराशी

ना पार जायचे वा मागे फिरायचेही
सागर बघून रमतो मी एक तो खलाशी

जमेल तितकी हझल अरे मी करून घेतो!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 10 December, 2012 - 23:41

श्री.अ.अ.जोशी यांच्या हझलेवरील हझल
(विडंबनाचे विडंबन)

हझल
जमेल तितकी हझल अरे मी करून घेतो!
हसे जरी जाहले तरी मी हसून घेतो!!

कशास इस्लाह बोलती ते मला न ठावे;
गुरूविना मी किती किती मोहरून घेतो!

कळावयाचे कधी जगाला? हुशार मीही....
म्हणून हझलेमधे मती पाजळून घेतो!

खुशाल गझला दळा तुम्ही रोज रोज तुमच्या;
फुकट इथे मी हळूच हझला दळून घेतो!

गझल कशी, अन् हझल कशी ते न जाणतो मी;
तरी हझलकार मी स्वत:ला म्हणून घेतो!

हसा, रडा, वा जळा, तुम्ही जे करा हवे ते!
मला हवी मी तशी हझल छापवून घेतो!!

-------प्रा.सतीश देवपूरकर

तू सोबतीस जोवर, तोवर मजेत आहे!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 10 December, 2012 - 13:28

गझल
तू सोबतीस जोवर, तोवर मजेत आहे!
आकाश आणि धरणी माझ्या कवेत आहे!!

माझी खबर मलाही नाही, परिस्थिती ही.....
सध्या तिन्हीत्रिकाळी, मी तर हवेत आहे!

सत्ता असो सुबत्ता, पैसा असो प्रसिद्धी....
धुंदी कशात नाही? जो तो नशेत आहे!

हसतो दुरून नुसते पाहून एकमेकां....
काही तरी जगाला मी देतघेत आहे!

हे सत्य की, मलाही, मी वाटतोच बोजड;
बोजा निदान माझा, मी आज नेत आहे!

चुकले कितीक वेळा तारुण्य मातलेले!
वार्धक्य तोच पाढा वाचून घेत आहे!!

आहे निवास त्याच्या वचनी सरस्वतीचा!
दिलखेच एक जादू त्याच्या सभेत आहे!!

लेबल नकोस पाहू, त्या सर्व भेटवस्तू....

कुणी जरासे दु:ख द्या उसने मला...

Submitted by हर्षल_चव्हाण on 10 December, 2012 - 08:30

कुणी जरासे दु:ख द्या उसने मला,
जगण्यावर माझा जीव नाही राहिला...

दगडाचा देव फक्त नावापुरता,
शेंदरासही जुना भाव नाही राहिला...

तोंडावरती रंग फासूनी निघालो,
ओळखीचा कुणाच्या लोभ नाही राहिला...

जगबूडी होणार, का ते मी सांगतो,
नियंत्यासही त्याचा मोह नाही राहिला...

इतके सगळे पाहुन झाले आता,
डोळ्यांवर स्वप्नांचा ताण नाही राहिला...

विसावलो मी काट्यांच्या शय्येवरती,
घडलेल्या श्रमांचा शीण नाही राहिला...

चल, एक नवी सुरूवात करूया....!

Submitted by बागेश्री on 10 December, 2012 - 07:07

तू, 'तू'
मी, 'मी'
असे जगणे जगूया,
चल, एक नवी सुरूवात करूया!

कोण बरोबर, कोण चूक
कुणाला सुखाची, किती भूक?
अशा हिशोबांत रमणे सोडूया
चल, एक नवी सुरूवात करूया..!

कुणाचे योग्य, अयोग्य कोण?
कसे सुधारावेत दृष्टीकोन,
अर्थहीन चर्चांतून बाहेर पडूया
चल, एक नवी सुरूवात करूया....!

अपे़क्षा एकमेकांच्या अन कसूर कर्तव्यात
नाती सांभाळणे अन 'मने जपूयात',
ह्या पोकळ व्याखांतून बाहेर पडूया
चल, एक नवी सुरूवात करूया....!

माझे ऐकावे तू आणि मी तुझे
लादून एकमेकांना, मने मारायचे
ज्याला जसे हवे, तसे जगूया
चल, एक नवी सुरूवात करूया....!

आखलेले जिणे का हे, जेव्हा आपण भिन्न

ज्ञानोबा माऊली

Submitted by पुरंदरे शशांक on 9 December, 2012 - 22:19

ज्ञानोबा माऊली.

अगा जी उदारा | ज्ञानाच्या सागरा | संत योगेश्वरा | तुज नमो ||

विश्वाची माऊली | भक्तांसी साउली | तुझीच पाऊली | हृदी वसो ||
(प्रगटे करुणा | ऐसा गा महिमा | परब्रह्मरुपा | तुज नमो ||)

ग्रंथ ज्ञानेश्वरी | काय वानू थोरी | बरवी साजिरी | दिली आम्हा ||

तूच उकलवी | त्यातील भावासी | कवळ भरवी | माता जैशी ||

लागोनी चरणा | प्रार्थी पुन्हा पुन्हा | द्यावे कृपादाना | इतुकेच ||

नको योगज्ञान | निरंजनस्थान | भक्तिचे निधान | देई माये ||

वैखरी वसावी | ओवी ज्ञानदेवी | हरिपाठी गोडी | वाढो नित्य ||

गुरुकृपे साच | कळो आले हेच | ठसा भक्तिचाच | श्रेष्ठ ऐसा ||

शब्दखुणा: 

कोण मला बळ पुरवत आहे...

Submitted by वैभव देशमुख on 8 December, 2012 - 05:02

कोण मला बळ पुरवत आहे
मी खडकातुन उगवत आहे

गोंगाटात उभा आहे पण
आत समाधी लागत आहे

तरूतरूवर दिवे फुलांचे
तरूतरू तेजाळत आहे

ऊन बरसले माझ्यावरती
जितकी त्याची ऐपत आहे

कोण अंतरी आहे माझ्या
मी कोणाला पाहत आहे

तुझेच घरटे गळके नाही
ताजमहालहि ठिबकत आहे

- वैभ देशमुख

रात्र चांदणी

Submitted by पाषाणभेद on 7 December, 2012 - 20:02

रात्र चांदणी

ही रात्र चांदणी वाटे कधी संपूच नाही
कोडे मिठीतले वाटे कधी सुटूच नाही

शब्द तुझे ऐकण्यास अधीर कान झाले
बोलण्याचे शब्द मात्र मुके कसे झाले?
मुक्या शब्दांचे गीत कधी झाले
ऐकतांना कळले नाही

आकाशी चंद्र असूनी चांदण्याही आहे
सागरास भेटण्या सरीता अतूर वाहे
वेगळी नव्हेत दोघे एकरूप झाली
कुठे ते कळले नाही

प्रीतीच्या फुलांनी आसमंत धूंद झाला
वार्‍यासही आवडूनी तो वाहवत गेला
तुझ्या असण्यात माझी मी तूझी झाले
कधी कळले नाही

- पाषाणभेद

शब्दखुणा: 

उठला दुरावा दोन टोकाच्या मनांचा... (दीर्घ गझल...)

Submitted by अ. अ. जोशी on 7 December, 2012 - 13:24

उठला दुरावा दोन टोकाच्या मनांचा
पाऊसही पडला हिशेबी आसवांचा

बोलाविताना हातचा राखून होती
तो बांध फुटला भेटल्यावर काळज्यांचा

होतीस तू इतकी जवळ? कळलेच नाही...
मी घेतला आस्वाद माझ्या भाकऱ्यांचा

उपहास, चेष्टा, वल्गना मी जोजवीतो
आहे तुझा, आहे तसा मी वेदनांचा

चमकून जाते वीज कडकड सांजवेळी
धिक्कार होतो आजही प्रेमी जनांचा

धरणे नको बांधू प्रवाही भावनांवर
सुटलाय केंव्हा प्रश्नही निष्कासितांचा ...?

गोडी कशी देऊ मनाच्या वावरातुन
जळलाय सारा ऊस माझ्या भावनांचा

नाते कसे जुळते पहा विराहातसुद्धा
प्रत्येक अश्रू होत होता पापण्यांचा

नाती नव्याने रंगवा, सजवा कितीही ..

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन