काव्यलेखन

तो अश्रूंचा ऋतू होता..

Submitted by भारती.. on 12 December, 2012 - 02:05

तो अश्रूंचा ऋतू होता..
.
तो अश्रूंचा ऋतू होता ती घटिका प्रलयाची होती
रुतला काळाचा फाळ जिथे ती भूमी हृदयाची होती

आभार तुझे आघात नवे तू दिलेस प्रीती राखाया
मी न म्हणाले ''विपरित रीती माझ्या सखयाची होती''

संभाषण-ध्वनी खणखणती कोलाहल नित्याचा नांदे
हरवला हृदयसंवाद ! अशी ती जादू रुपयाची होती

जाळले जिवंतच त्याला मग कार्यालयही पेटवून दिले
अन म्हणे राजदूताला कायम ग्वाही अभयाची होती

थकले शरीर-मन स्नेहाने तेव्हा मदतीचा हात दिला
धनदौलत आयुष्याची सोबत सुहृदा-सदयाची होती

ती होती दासांची शक्ती अन ज्ञानेशांची सुंदरता

जिथे पोचायाचे होते...

Submitted by मुग्धमानसी on 12 December, 2012 - 00:33

जिथे पोचायाचे होते, तिथे पोचलेच नाही
पण पालथ्या घातल्या सर्व वाटा दिशा दाही!

झाला केवढा प्रवास सात पाऊले चालले
अजुनही विसाव्याचा कुठे मागमूस नाही!

धाप लागली जराशी तर हासली ही वाट
म्हणे पुढच्या वाटेचा तुला अंदाजही नाही!

झाला कोठुन प्रवास सुरु आठवेना काही
माझी मागे राहिलेली कुठलीही खूण नाही!

ज्याची इच्छा होती मनी ते ना गवसले... असो...
याच निमित्त्ये कळले माझ्या मनी काय नाही!

शब्दखुणा: 

होतंच ते असं कधी

Submitted by अमेलिया on 12 December, 2012 - 00:07

जुन्या वह्या सापडल्या काही
काही आठवणींच्या वेशीत होत्या
काही अगदीच वय सरलेल्या
कोणे एके काळापासून
जपत आलेल्या
कोणे एके काळच्या मला

पिवळ्या पडलेल्या पानांतून
क्षण ओघळलेच काही बेसावध
असेही काही घडले होते कधी
माझ्या आत
याचे लख्ख पुरावे फेकत माझ्यासमोर
माझ्याच हस्ताक्षरात

ही अशीही मी होते कधी
अन हे असेही उमटले होते काही
मनाच्या गाभ्यात
नि आता तसे राहिले नाहीये काहीच
असे वाटतेय पण..
पटत नाहीये कुठेतरी आत

जुनेच काही शोधू पाहतेय
अस्पष्टश्या ओळींमधून
शब्दांचे अर्थ जे कळतायत आता
तसेच आहेत की
विरून गेलंय त्यांच्यामधलं
ते आभाळलेलं मौन?

शब्दखुणा: 

पानांमागून पानं

Posted
7 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
7 वर्ष ago

पानांमागून पानं
शब्दांमागून शब्द
मनामध्ये वादळ
विचार मात्र स्तब्ध

डोळ्यांमधे अडकलं
मेंदूत नाही शिरलं
वाचलेलं ज्ञान सारं
जिथल्यातिथे उरलं

मिनीटकाटा तासकाटा
पळत राहीले पुढे
पुस्तकावर नजर
आत भावनांचे तिढे

प्रश्नांचेच प्रश्न
उत्तर कुठेच नाही
पानांमागून पानं
मी केवळ उलटत राही

प्रकार: 

किल्ला

Submitted by तुषार जोशी on 11 December, 2012 - 14:16

दिवाळीचे किल्ले पाहून
किल्ला करायची आयडिया आली
आईला विचारून कंपाऊंडच्या
भिंतीबाहेरची जागा ठरली

मैत्रीणीच्या आणि बहिणीच्या
मदतीने मग माती जमली
दगड पाने काड्या आणले
कामे करून सगळी दमली

स्प्राइटच्या बाटलीत पाणी
माती सारवली पाण्याने
किल्ला सजवून झाल्यावरती
सगळी नाचली आनंदाने

आईला ओढूनच आणले
बाबाला किल्ला दाखवला
गालामध्ये हसला बाबा
म्हणाला किल्ला खूप आवडला

तुषार जोशी, नागपूर
(कविता चिंगूचिंटू साठी)
भुर्रध्वनी: +९१ ९८२२२ २०३६५
१२ नोव्हेंबर २०१२, १४:००

कार्टूनची दुनिया

Submitted by तुषार जोशी on 11 December, 2012 - 14:13

बेन टेन मला आवडत नाही
शिनचॅन पाहू देत नाही आई

बारबी आणि मॅड पाहण्याची
मला नेहमिच होते घाई

छोटा भीमही खूप आवडते
जेवणही मग पटकन संपते

बारबी सिनेमांची गाणी मला पाठ
म्हणून दाखवेन मी लागोपाठ

अशी दुनिया आमची कार्टूनची
शाळेतून आल्यानंतरची

तुषार जोशी, नागपूर
(कविता चिंगूचिंटू साठी)
भुर्रध्वनी: +९१ ९८२२२ २०३६५
१२ नोव्हेंबर २०१२, १३:३०

कधी कधी

Submitted by तुषार जोशी on 11 December, 2012 - 14:09

मनास आवरू किती? सतावते कधी कधी
न ऐकते, हवे तसेच वागते कधी कधी

कळे न नेहमी तिथे कशी पहाट होतसे
नशीब आमचे इथे उजाडते कधी कधी

तिच्या घरा समोर मी पडीक नित्य राहतो
कळे लपून ती हळूच पाहते कधी कधी

नको करूस फोन तू नको निरोप पाठवू
तहान मिस्ड कॉलनेच भागते कधी कधी

जपून 'तुष्कि' शब्द तोल बोल काळजातले
तुझी गझल बघून आग लागते कधी कधी

~ तुष्की

तुझ्या सुखाचं कारण ठरावंसं वाटतं

Submitted by तुषार जोशी on 11 December, 2012 - 10:31

पुन्हा तुझ्या प्रेमात पडावंसं वाटतं

मुलींच्या शाळा अभ्यास
यात मन लावून राबतेस
अजून पुढे शीकण्यासाठी
अभ्यास करत रात्री जागतेस
तेव्हा तुझं कौतुक वाटून
मनभरून बघावंसं वाटतं
पुन्हा तुझ्या प्रेमात पडावंसं वाटतं

मिळेल तेवढाच माझा वेळ
समाधानाने समजून घेतेस
जगणे सफल होण्यासाठी
सोबतीचे बळ देतेस
कितीही केलं तरी तुझ्यासाठी
अजून काही करावसं वाटतं
पुन्हा तुझ्या प्रेमात पडावंसं वाटतं

~ तुष्की
०८ आक्टोबर २०१२, १०:००
वर्नान हिल्स, शिकागो

शब्दखुणा: 

इतकंच.!..

Submitted by तुषार जोशी on 11 December, 2012 - 09:56

काही नाही.. आठवण आली इतकंच.!..
काळजातली शिवण निघाली इतकंच.!..

डोळ्यांमध्ये कचरा गेला सांगितले ना
तिच्या सहीची वही मिळाली इतकंच.!..

तुझ्या विना हे जगणे आता शक्यच नाही
जातांना ती मला म्हणाली इतकंच.!..

आठवणींना माझी कधीच हरकत नव्हती
गालावरती येते लाली इतकंच.!..

वाट पाहणे जीव जाळणे संपत नाही
पाहता पाहता वर्षे गेली इतकंच.!..

~ तुष्की
नागपूर, ११ डिसेंबर २०१२, ०१:१५

शब्दखुणा: 

दाटते आहे निराशा फार हल्ली (तरही)

Submitted by इस्रो on 11 December, 2012 - 07:35

चेहरे बेजार दिसती फार हल्ली
दाटते आहे निराशा फार हल्ली

नवनवे आजार होती माणसांना
वाढले आहे प्रदूषण फार हल्ली

सोंग पैशांचे कुणी आणेल कैसे ?
कर्ज घ्यावे लागते फार हल्ली

खेळण्या मैदान नाही आज कोठे
राहिली झाडे कुठे पण फार हल्ली

हासण्याचीही ठरविली वेळ त्यांनी
हास्यक्लब निघतात येथे फार हल्ली

विसरले शिकवण, गुणी नेत्यासही, अन
स्मारकाचा वाद त्याच्या फार हल्ली

शपथ घेती बोलण्यासाठी खरे, पण
बोलती ते लोक खोटे फार हल्ली

राजकारण, खून चोरी, जाहिराती
दैनिकांना विषय नाही फार हल्ली

बोलती "काका" मला जेव्हा तरुणी
वाटते मज जाहले वय फार हल्ली

भरवसाही राहिला कोठे कुणाचा

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन