काव्यलेखन

कोडी सोडवणं थांबवलंय...

Submitted by प्रेरीत on 20 February, 2013 - 08:53

संपले आहेत आता शोक.
पण व्रण मात्र ठोक पडलेत...
त्या वाटांना समाजाचा चेहरा नाही;
आणि जगात त्यांचे अस्थित्व आहे.

उदरनिर्वाह सोपा की
ह्रदयनिर्वाह...मेंदू या दुविधेत...
अन रस्त्यावरची गर्दी;
वाढतच आहे गती देण्यासाठी..गर्दीला...!

दुपारच्या शांततेला कड आहे.
सायंकाळी वावटळ येणे शक्य...
वादळच यावे-थेट सोक्ष-मोक्ष;
वावटळी उगाच पसरवतात समज!

विरघळणार्‍या विश्वासात,
मला दिसते चिंता आसमंताची!
विकला जात नाही मेघ कल्लोळ;
जग मात्र पाण्यात वणवणते...!

थांबवलय कोडी सोडवणं.
'कां','पण कां?' याला माझी
दुरुत्तरं येतील....!
आणि वाटेल की जग मलाच उद्दाम बोललं वगैरे...!?
म्हणून साभार मौन!

शब्दखुणा: 

मी न उलगडली तुझ्या पहिल्याच पत्राची घडी!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 20 February, 2013 - 08:39

गझल
मी न उलगडली तुझ्या पहिल्याच पत्राची घडी!
थांब! गिरवू दे मला प्रेमातली बाराखडी!!

मीच होतो बिनहिशोबी एकटा बहुधा तिथे.....
घेवुनी होता उभा जो तो स्वत:ची चोपडी!

थेंब अश्रूंचा नको सांडूस येथे एकही;
रोज नेमाने इथे भरते टग्यांची चावडी!

ठेव सांभाळून स्वप्नांच्या तरी ठिक-या तुझ्या;
बांधता येईल एखादी कुणाला झोपडी!

कोणत्या शब्दात वर्णावे तुझे लावण्य मी?
कल्पना सा-या थिट्या, प्रत्येक उपमा तोकडी!

उंबरा

Submitted by अमेय२८०८०७ on 20 February, 2013 - 08:28

दूर डोंगरी लकाके
उंच चांदण्यांची राणी
जसे डोळ्यांत दिसावे
शुध्द आठवांचे पाणी

दिशा विभागून चार
उभे वरुणाचे यक्ष
जणू रानात तपस्वी
उगवावे महावृक्ष

तेजाळूनी अंध वाटा
पक्षी परतून येती
जशी नव्याने जुळावी
गोठलेली नातीगोती

जीव सृजनाचा स्वामी
त्याचे मंदावले स्वर
तप्त फुंकून निखारे
शील उजळते घर

पारलौकिकाची ओढ
शिणवते गात्र गात्र
तिन्हीसांजेचा उंबरा
हळू ओलांडते रात्र

''झेंडा फडकत नाही''

Submitted by डॉ.कैलास गायकवाड on 20 February, 2013 - 02:29

काही करमत नाही
काही समजत नाही

जिणे शिकारी झाले
आता धडगत नाही

जग सारे आभासी
म्हणून फसगत नाही

सभेस तोबा गर्दी
झेंडा फडकत नाही

पुरुष लाजतो,तरुणी
लाजत मुरकत नाही

शिक्षक पोलिस दिसता
कोणी चरकत नाही

मनासारखा मथळा
कुठेच झळकत नाही

अमानवी कृत्याला
''माणुस'' कचरत नाही

रवंथ राजनितीचा
ढोरही चघळत नाही

मनास थकवा आला
आता पळवत नाही

हा ''कैलास'' असावा
असे बोलवत नाही

--डॉ.कैलास गायकवाड

मलाच माझे असणे आता जाचत आहे

Submitted by राजीव मासरूळकर on 20 February, 2013 - 02:08

मलाच माझे असणे आता जाचत आहे
(मृत्यूशय्येवरील म्हाताऱ्‍याचे मनोगत)

मलाच माझे असणे आता जाचत आहे
उसवुन गेली वाकळ पुन्हा टाचत आहे

मनात असते नेहमी भिती मोहरण्याची
निर्माल्याचा कचरा नुसता साचत आहे

डोळ्यांमधले रंगच गेले हरवुन माझ्या
कारण देवा भगवद्गीता वाचत आहे

आसपासची अतीभयावह मरणशांतता
स्मशान झाले जीवन मृत्यू याचत आहे

धूसरसा तू यमदेवच . . . कि विठूमाऊली ?
तुला पाहुनी अणुरेणू मम नाचत आहे !

(जाताना का वळून मागे पाहतोय मी
देह एकटा अजूनही . . . . <?> हे बोचत आहे !)

- राजीव मासरूळकर

आवाहन : काव्यस्पर्धेसाठी कविता पाठवा... (नवोदितांसाठी)

Submitted by अ. अ. जोशी on 20 February, 2013 - 01:16
तारीख/वेळ: 
20 February, 2013 - 22:30 to 28 February, 2013 - 07:30
ठिकाण/पत्ता: 
कविता पाठविण्यासाठी पत्ता:- अ. अ. जोशी, १२ बी, दुर्वांकूर, वृंदावन हौसिंग कॉम्प्लेक्स, कोथरूड, पुणे ४११०३८. महाराष्ट्र. ईमेल : suchetanantprakashan@gmail.com

नमस्कार,
कै. सुचेता जोशी काव्यस्पर्धेचे यंदाचे ४थे वर्ष. दरवर्षी वेगवेगळ्या विषयांवरच्या कविता या स्पर्धेसाठी मागविल्या जातात. त्या कवितांचे काव्यलेखनाचे परीक्षण केले जाते. त्यातील पहिल्या १५ ते २० कवितांचे प्रत्यक्ष काव्यवाचन त्या त्या कवीने सादर करायचे असते. त्यानुसार ५ क्रमांक काढले जातात. आतापर्यंत जवळपास १५० कवींनी यात सहभाग घेतला आहे. आतापर्यंत व्यक्ती, पाणी, निसर्ग संतुलन असे विषय गेले तीन वर्ष दिले होते.

आवाहन - कविता पाठवा : कै. सुचेता जोशी स्मृतीप्रीत्यर्थ काव्यस्पर्धा (नवोदितांसाठी)

Submitted by अ. अ. जोशी on 20 February, 2013 - 01:07
तारीख/वेळ: 
28 February, 2013 - 07:30 to 07:36
ठिकाण/पत्ता: 
कविता पाठविण्यासाठी पत्ता:- वर नमूद केलेल्या तारखेपर्यंत कविता पाठवाव्या. अ. अ. जोशी, १२ बी, दुर्वांकूर, वृंदावन हौसिंग कॉम्प्लेक्स, कोथरूड, पुणे ४११०३८. महाराष्ट्र. ईमेल : suchetanantprakashan@gmail.com

नमस्कार,
कै. सुचेता जोशी काव्यस्पर्धेचे यंदाचे ४थे वर्ष. दरवर्षी वेगवेगळ्या विषयांवरच्या कविता या स्पर्धेसाठी मागविल्या जातात. त्या कवितांचे काव्यलेखनाचे परीक्षण केले जाते. त्यातील पहिल्या १५ ते २० कवितांचे प्रत्यक्ष काव्यवाचन त्या त्या कवीने सादर करायचे असते. त्यानुसार ५ क्रमांक काढले जातात. आतापर्यंत जवळपास १५० कवींनी यात सहभाग घेतला आहे. आतापर्यंत व्यक्ती, पाणी, निसर्ग संतुलन असे विषय गेले तीन वर्ष दिले होते.

मामा, मामा - हे का ते ???

Submitted by पुरंदरे शशांक on 19 February, 2013 - 23:29

मामा, मामा - हे का ते ???

कान छोटे गोल गोल
लुकलुक मणी दोन दोन

पळतात मामा सुळकन
लपतात कसे झपकन

घरात दिस्ता स्वारी यांची
दाणादाण सगळ्यांची

आधी उडते घाबरगुंडी
मग धावतात यांच्या पाठी

काठी कुंचा येतो हाती
चला व्हा बाहेर म्हणती

कधी होते गमाडी गंमत
याच मामांना बाप्पांची संगत

चंगळ होते इतकी तर
आरती प्रसाद वरचेवर

बाप्पांबरोबर जाता मामा
सग्ळे म्हणती पुन्हा याना ...

पैज लावून..

Submitted by प्रसाद पासे on 19 February, 2013 - 13:31

पैज लावून मधु हरे अन शर्कराही लाजते
का तुझ्या ओठांस काळी मुंगीदेखील चावते

तीळ का हे राखणीला नेमक्या जागी असे?
नजर ना पोचे तिथेही दृष्ट का तुज लागते ? (!)

उगवताना कोर चंद्राची तुला बघुनी म्हणे
तू घरी लपुनी रहा, संसार मग मी थाटते!

पावसाळी वय असे अन घाट देहाचा तुझ्या
चाल दमाने, वळण धोक्याचे मला मन सांगते!

चिंब तू होता पडे ठिणगी, उडे चकमक अशी
जाळतो पाऊस तुजला, पावसा तू जाळते!

आग प्रेमाची कधी ना एकतर्फी वागते
जळतसे तोही जळे अन जाळत्याही जाळते!

भांग तिरपा, नजर तिरपी, वृत्तीही तिरपी अशी
सरळ रस्त्यावरसुद्धा ती नागमोडी चालते!

का बरे इतक्या दिसांनी पाहुनी हसलीस तू!

शब्दखुणा: 

आपलाही मूड कधी

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 19 February, 2013 - 13:29

आपलाही मूड कधी
अगदी मस्त असतो
शर्टवर आपणही
छानसा सेंट मारतो .१
कुणी वळून पाहतो
कुणी ओरडून जातो
आपण मुळी ढुंकून
कुणा पाहत नसतो .२
आपल्या एका मस्तीत
उगाच शिळ घालत
ये ती वाट तुडवत
जातो उनाड चालत .३
असते कधी नसते
याला काही कारण
अगदी खुश असतो
जीवनावर आपण .४
कुठलीशी आठवण
कुठलेसे एक स्वप्न
कुठली छान कविता
गुंजत असते गाण .५
अवघा प्रकाश येतो
कणाकणात दाटून
मग गातो मोठ्यानं
स्वत:साठीच आपण .६

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन