काव्यलेखन

जाणले आहे तुला मी ....

Submitted by वैवकु on 27 December, 2012 - 11:16

जाणले आहे तुला मी कोठला आहेस तू
मीच रे बाहेरचा माझ्यातला आहेस तू

वेळ असते आठची जातात साडेआठला
जा पुन्हा ये !.. येत साडेसातला आहेस तू !!

हो जरा निश्चिंत आता ऐक बापा माझिया
काळजी माझी करत का जागला आहेस तू

दे सजा ; आधी जरा आतील नजरेने पहा
आळ माझ्या पाहण्यावर घेतला आहेस तू

मी तुला प्रत्येक हलचालीत माझ्या पाहतो
एवढा अंदाज माझा भारला आहेस तू

मी स्वतःच्या जाणिवांच्या झावळ्यांची झोपडी
......आणि टोलेजंग माझा बंगला आहेस तू !!!

तू तुझी तब्येत सांभाळून कविता करत जा
की मला समजेल आता चांगला आहेस तू

वेळ घालवणार आहे मी स्वतःसोबत जरा
बेफिकिर माझ्यामधे का थांबला आहेस तू

पिसे

Submitted by अज्ञात on 27 December, 2012 - 02:43

सुखाच्या घडीला, निभावू कसे
निळ्या आसमंती, शशीचे हसे
नसे स्वप्न हे, नाही आभासही
मिटे पापणी ना, असे हे पिसे

स्पर्श अस्पर्श खोल, आत कोषातले
आस वेल्ह्या नभाचे, तरंग वेगळे
ओलवेली तृषा तृप्त, परस अंगणी
कोण गाथा रुधीरास, सांगते भले ?

मनाच्या अवेळा, मनाच्या कला
भाववेड्या दशा, सोबतीला मला
हून पंखात, वारा भरे पोकळी
झेप घेई व्यथा, भंगवून शृंखला

..........................अज्ञात

------ वाचलो बुवा ----------

Submitted by अनुराधा म्हापणकर on 27 December, 2012 - 01:03

प्रदुषणाने कोंडूदे ना
आमचे मोकळे श्वास
डेंगू मलेरिया, चावूदेत ना
उकरिड्यावरचे डास
….. तरी वाचलो बुवा, बरं झालं
….. जगबुडी झाली नाही !

करुदे ना नेत्यांना
मोठ मोठाले स्कॆन्डल्स
आमच्याच जीवावर छापूदे
नोटांची बंडलच्या बंडल्स
….. तरी वाचलो बुवा, बरं झालं
….. जगबुडी झाली नाही !

आमच्या पॊश घराबाहेर
साठूदेत कच-यांचे ढीग
नाका-नाका सिग्नलवर
भिकारी मागूदेत भीक
….. तरी वाचलो बुवा, बरं झालं
….. जगबुडी झाली नाही !

महागाईचा भस्मासूर
नको परवडूदे गॆस डिझेल
रोजच्या घासासाठी लागूदे
करायला जीवाची घालमेल
….. तरी वाचलो बुवा, बरं झालं
….. जगबुडी झाली नाही !

नसेना का आमच्या

मनातल्या मनात हे कुणी मला पुकारले?

Submitted by सतीश देवपूरकर on 26 December, 2012 - 23:50

(आमच्या रानफुले गझलसंग्रहातून)
समजून घ्यालच!

गझल
मनातल्या मनात हे कुणी मला पुकारले?
फिरून मोहरून अंग अंग हे शहारले!

लपेटुनी धुके, पहाट अंगणी उजाडली;
फुलाफुलात की, तुझेच स्वप्न हे दवारले?

तुझीच घेवुनी प्रभा, प्रभात रोज उगवते!
तुझ्यामुळेच हे वसंत एवढे फुशारले!!

मधेच ही झुळूक काय सांगते अशी अम्हा;
मनाचिया वनात पान पान का थरारले!

तिच्यासवे बराच काळ मी निवांत बोललो!
अजून आठवे न काय मी तिला विचारले?

बघून चित्र एवढी करू नकोस तू स्तुती;
तुझेच रंग घेवुनी तुलाच मी चितारले!

तुझी फुले, तुझीच बाग, हे वसंतही तुझे!

मनाच्या गुदगुल्या

Submitted by ह.बा. on 26 December, 2012 - 22:49

..........................................................
..........................................................
मनाच्या गुदगुल्या

मनाच्या गुदगुल्या मोडून गेल्या हासणे सरले
जगाच्या अंगणी मग जीवनाचे प्रेत अंथरले

कितीदा तोल ढळलेला तरी संसार मी केला
जिचा ढळला पदर नाही तिने अलवार सावरले

गव्हाची लोंबती लोंबी म्हणाली जन्मदात्याला
भुकेशी भांडण्याआधीच माझे भावही ठरले?

तमाचे राज्य या मानू खरे मी का इथे जेव्हा
मराठीच्या नभावर सुर्य होउन संत वावरले

दत्त दत्त दत्त

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 26 December, 2012 - 06:43

दत्त दत्त दत्त
मुग्ध झाले चित्त
सदोदित गात
तेच नाम ll १ll
आणि आठवत
कृपाळू ते स्मित
आनंदे व्यापत
तनमन ll २ll
तया कळे सारे
काय माझे हित
असे जीवनात
सत्ता त्याची ll ३ll
हसतो सुखात
रडतो दु:खात
असे कर्मगत
हे तो सारे ll ४ll
परी सर्व काळ
असे त्याची साथ
डोईवरी हात
वाहतो मी ll५ ll

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

''प्रकाशन सोहळा''

Submitted by डॉ.कैलास गायकवाड on 26 December, 2012 - 05:02
तारीख/वेळ: 
30 December, 2012 - 01:00 to 08:00
ठिकाण/पत्ता: 
रामशेठ ठाकूर सभागृह, सहकार नगर्,मार्केट यार्ड्,पनवेल्,जि.रायगड.

From Drop Box

नरवीर तानाजी मालुसरे "वीरगाथा"

Submitted by अनिल तापकीर on 26 December, 2012 - 02:36

(नरवीर तानाजी मालुसरे ह्यांच्यावर काव्य करायचे ठरविले आणि सुरुवात करून संपविले तेव्हा लक्षात आले कि हे लिखाण तर पोवाड्यासारखे झाले आहे पण पोवाडा नाही मग याला नाव काय द्यावे हे समजेना थोडा विचार करून "नरवीर तानाजी मालुसरे वीरगाथा " असे केले ते योग्य कि अयोग्य आहे ते माझ्या सर्व सदस्य मित्र आणि वाचक मित्रांनी ठरवावे काही ठिकाणी लय साधण्यासाठी एकेरी उल्लेख आला आहे त्याबद्दल क्षमस्व.)

उमरठे गावचा एक वीर|
राजांचा होता सुभेदार |
करूनी पराक्रम थोर |
जाहला जगी अमर ||

राजांचा खास शिलेदार|
बालपणीचा त्यांचा मैतर |
सोडूनि सारं घरदारं |
बनला स्वराज्याचा चाकर ||

वीर मोठा रुबाबदार |

शब्दखुणा: 

बादरायण संबंध

Submitted by शायर पैलवान on 26 December, 2012 - 02:27

एक पिऊन पिऊन थोडा रंग उडालेला......
अट्टल गोरागोमटा बेवडा....
.....एक काळाकुट्ट जाडसर सिलेंडर ढकलत ढकलत
हॉटेलपाशी आला
उचलून कुठे ठेवावा? विचार करत असतानाच...
धपकन पडला आणि हॉटेलच्या पायरीची फरशी तुटली
हॉटेलचा मालक त्याला भिडला.......धक्का त्याला बसलेला....
जाउद्या रोज भिडे त्याला कोण नडे?
त्याने लगेच र्‍हस्व दीर्घाचा विचार न करत त्याचा नीषेध केला......
नाही रुचले त्याला .....
पायरी सोडून पायरीचे टुकार विडंबन केलेले
आता मोडलेली पायरीच बघायची......उगाचच आपलं......पोपटासारखं.....
गॅस पेटवून त्यावर चहा ठेवलेला बायकोने
तो पण संध्याकाळी
येडी का चक्रम तू? येडीच असणार...

एक कोपरा दाखव देवा

Submitted by निशिकांत on 26 December, 2012 - 01:54

परवा दिल्लीत बसमधे एका तरुणीवर कांही श्वापदांनी बलात्कार केला. ही बातमी वाचून आणि टी.व्ही.वर या बाबत चर्चा ऐकून मन उद्विग्न झाले. प्रथमच मला मी एक भारतीय असल्याची लाज वाटली. अतिशय दु:खी मनाने ही रचना लिहिली नाही तर कलमेतून आसवांप्रमाणे ओघळलेली आहे. प्रस्तूतः

तारुण्याच्या लोण्यासाठी
शक्य कसे हे? बोका नाही
एक कोपरा दाखव देवा
जिथे स्त्रियांना धोका नाही

मला वाटते स्त्रीची अब्रू
मळलेल्या कणकीसम असते
घरात उंदीर कुरतडती अन्
गिधाड बाहेर चोंच मारते
एक रात्रही नसते जेंव्हा
चुकला ह्रदयी ठोका नाही
एक कोपरा दाखव देवा
जिथे स्त्रियांना धोका नाही

कसा कायदा देशामध्ये?

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन