काव्यलेखन

तुलना

Submitted by रसप on 26 November, 2012 - 01:27

छाती फुगवुन माझ्यासोबत करू कुणाची तुलना ?
माझ्याशी मी करून हरतो रोज स्वत:ची तुलना !

जागृत आहे कुणी तर कुणी नवसाचाही आहे
पिढ्या-पिढ्या देवासोबत चाले देवाची तुलना

सौंदर्याच्या प्रसाधनांची हावच ज्याला त्याला
मुखडा पाहुन केली जाते मना-मनाची तुलना

तू असल्याची खात्री पटते डोळे मिटल्यानंतर
परिस्थितीशी नकळत होते मग स्वप्नाची तुलना

हात पकड, चल तुझ्या मंदिरी आज तुला मी नेतो
होउन जाऊ दे देवासोबत भक्ताची तुलना

आत्ताच्या ह्या क्षणात आहे बरेच जगण्यासाठी
वाया जाइल क्षण करण्याने आज-उद्याची तुलना

....रसप...
५ नोव्हेंबर २०१२

...........एकटं वाटते

Submitted by कौतुक शिरोडकर on 25 November, 2012 - 12:10

हले-बोले पुतळ्यांची
गर्दी अवतीभवती
भगभगणार्‍या दिव्यांमधे
ओळखीच्या वाती
घरी-दारी रहदारी सावळा गोंधळ घालते
तुझ्याशिवाय मात्र फार एकटं वाटते

आभाळाच्या तुकड्यात
बिंब पाहे माती
क्षणासोबत सरणार्‍या
ऋतूंचे सांगाती
अळवाच्या पानी थेंबा जग वेगळं भासते
तुझ्याशिवाय तस मला एकटं वाटते

तेच शब्द, तोच सूर
जुनाटच नाती
शेवाळाने लिंपलेल्या
ओलसर भिंती
तडे, चीर, भेगा सारे बेमालूम झाकते
तुझ्याशिवाय पण आत एकटं वाटते

हसणार्‍या फुलासवे
हसरीच पाती
पापण्याच्या दाराआड
जागलेल्या राती
जगासाठी मन धूंद झिंगून नाचते
तुझ्याशिवाय वेड्यास त्या एकटं वाटते

उत्सवाच्या रंगामधे
रंगतो उल्हास

एक मी अवतार होतो कुंभकर्णाचा!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 25 November, 2012 - 00:37

गझल
एक मी अवतार होतो कुंभकर्णाचा!
अन् मला आजार झाला झोप नसण्याचा!!

रात्रभर झोपून सुद्धा झोप ना होते!
रात्रभर जागाच असतो शीण दिवसाचा!!

सारल्या बाजूस मोठ्या नोक-या आम्ही.....
शिक्षकी पेशाच हा आधार जगण्याचा!

निवडणूकीचा सुरू हंगाम झाला की,
आव त्यांचा थेट असतो कार्यकर्त्याचा!

संपले तारुण्य, वार्धक्यातही आलो....
सांगते आयुष्य आता अर्थ प्रेमाचा!

प्रश्न तिन्हिसांजेस खेळू लागती झिंमा!
रोज ताळेबंद लिहितो मीच दिवसाचा!!

मीच डोळेझाक केली...हा गुन्हा माझा!
फायदा झाला जगाला अंध असण्याचा!!

फूल होणे हा कधी अपराध होतो का?
रोज मी करतो गुन्हा हा फूल होण्याचा!

प्रांत/गाव: 

दगदगीमधे नित्याच्या प्रेमाला फुरसत होती!

Submitted by सतीश देवपूरकर on 24 November, 2012 - 01:11

गझल
दगदगीमधे नित्याच्या प्रेमाला फुरसत होती!
जगण्यात रोजच्या सुद्धा वेगळीच गंमत होती!!

ती बड्या बड्या धेंडांची बसलेली पंगत होती.....
माझीच हजेरी तेथे तेवढी विसंगत होती!

का म्हणून मज वाटावा, हसण्याचा त्यांच्या हेवा?
कोणत्या सुखाला त्यांच्या दु:खांची सोबत होती?

उधळून मुक्तहस्ताने टाकली तरीही उरली...
नावावर माझ्या इतकी गझलांची दौलत होती!

ते सलाम मजला नव्हते, खुर्चीला सलाम होते!
मी म्हणायचो की, माझ्या शब्दांना किंमत होती!!

गातात गोडवे आता बघ एकमुखाने सारे.....
तो जिवंत होता तेव्हा, कोणाला किंमत होती?

मी कडबोळे विश्वाचे

Submitted by बेफ़िकीर on 24 November, 2012 - 01:09

गूढ युगांचे मिश्रण त्यावर लेप उभ्या इतिहासाचे
मी कडबोळे विश्वाचे

रितेपणाने ओसंडत मी व्यापत जातो नसण्याला
जन्म देत या असण्याला

तुडुंबतेची क्षणभंगुरता अस्तित्वाला गर्भारे
अनंत त्यावर बंधारे

निर्माता मी मीच निर्मिती शोषित मी अन् शोषक मी
खेळाडू अन् प्रेक्षक मी

मुक्त व्हायच्या कल्पनेस ना काळ दिशा किंवा न मिती
अथ ना ज्यास न ज्यास इती

-'बेफिकीर'!

अज्ञात प्रतीक्षा

Submitted by रसप on 23 November, 2012 - 23:42

'मराठी कविता समूहा'च्या 'कविता-विश्व दिवाळी विशेषांक २०१२' मध्य प्रकाशित कविता -

मी रात्र तुझ्या स्वप्नांची
पसरून रोज ठेवतो
आशेचा दीप सकाळी
डोळ्यांत मंद तेवतो

रात्रीच्या चांदणवेळा
दवबिंदू होउन हसती
पानाच्या राजस वर्खी
मग कथा तुझ्या सांगती

हसतात वेदना माझ्या
हसऱ्या चर्येच्या मागे
जुळतात पुन्हा तुटलेले,
विरलेले रेशिमधागे

प्राजक्त तुझा आवडता
अंगणी सडा सांडतो
निशिगंधाचा दरवळ मग
श्वासांत तुला रंगवतो

हळुवार पावले टाकत
रखरखती दुपार येते
अन रुक्ष वर्तमानाची
जाणीव मनाला देते

डोळ्यांचे तांबुस होणे
नाजुक संध्येला कळते
अस्पष्ट विराणी माझ्या

मी नाही रडणार उद्या

Submitted by वैवकु on 23 November, 2012 - 15:13

हा वाडा पडणार उद्या
मी नाही रडणार उद्या

तुझा दिलासा आजच दे
नको तेच घडणार उद्या

एक तूच ईश्वर वेड्या
ही सृष्टी सडणार उद्या

तुझे विठ्ठला हे कोडे
तुलाच उलगडणार उद्या

आज वैभवा जगून घे
नाही परवडणार उद्या

मी कवी मग निमित्तमात्र

Submitted by Kiran.. on 23 November, 2012 - 14:24

कोण मी, आहे कुणीसा, भारवाही दामिनींचा
या इथे आहे बिलोरी, आरसा का प्रतिमेचा ||धृ||

सावल्या त्या कल्पनेच्या, स्पर्शल्या होत्या मनाला
खेळ सारा अनुभुतीचा, या मनाचा त्या मनाला
थोरवी कविते तुझी ही, माध्यम मी जाणिवांचा

काळजी आहे सदाची, पात्रता माझ्या करांची
ज्ञानियांची साथ होता, शुद्धता होई मनाची
वंदिता तुजला कविते, प्रांत देशी नेणिवांचा

थारा नाही गर्व आणि द्वेष हेवा या गुणांना
ढाळते अश्रू प्रतिभा, रचुनी ऐसा काव्यमेणा
सावरावे, जाणवावे, शोध घ्यावा अंतरीचा

दु:खाच्या बांधाशी जेव्हां, अडविताना वेदनेला
वीज चमकूनी तळाला, शब्द फुटतो अव्यक्ताला

एक पौर्णिमा

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 23 November, 2012 - 13:00

मिट्ट काळोखात वर आकाशात
पूर्णचंद्र झळकत होता .
पिवळा पांढरा रंग त्याचा
शुभ्र प्रकाश झिरपत होता .
मनात माझ्या खोल आत
काही जागवत फुलवत होता.
पाहता पाहता चंद्र नभात
मी मला सोडून दिले.
किरणांच्या झोक्यावर मग
मी पण माझे हरवून गेले .
कुणास ठावूक किती वेळ
मीच चंद्र झालो होतो.
प्रकाशात अन् स्वत:च्या
चिंब निथळत उभा होतो .
विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

दार खिडक्या गच्च लावून

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 23 November, 2012 - 09:43

दार खिडक्या गच्च लावून
जाड पडदे वरती ओढून
मी बसतो ए. सी.लावून
बाहेर असो कितीही उन

बाहेर खूप कोलाहल आहे
कुठला मोर्चा चालला आहे
पोलिसांची गाडी आणि
सायरन वाजवत आली आहे

कुठेतरी काचा तुटणार
अन् कुणाचे डोके फुटणार
उद्या पण सारे काही
पेपर मध्ये छापून येणार

निवांतपणे सारे वाचू
आता एक झोप घेऊ
फार उत्सुकता ताणली तर
चॅनल थोडे बदलून पाहू

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन