काव्यलेखन

गोंदण

Submitted by द्वैत on 13 August, 2020 - 07:50

गोंदण

तो स्पर्श तुझा होता की
देहावर मोरपिसारा
निमिषात शहारा उठला
श्वासांना कंपविणारा

डोळ्यांवर डोळे ढळले
श्वासांत मिसळले श्वास
मिणमिणत्या ज्योतीपाशी
दरवळला मंद सुवास

विरक्त मुक्या भिंतीवर
व्याकूळ सावली हलली
ध्यानस्थ तिच्या हृदयाला
प्रीतीची हुरहूर कळली

खिडकीशी उतरून आले
चांदणे तुझ्या गावाचे
ओठांनी टिपले माझ्या
गोंदण अपुल्या नावांचे

द्वैत

मी अन् तू

Submitted by पराग र. लोणकर on 13 August, 2020 - 04:15

मी अन् तू

हलकेच लाजणे तुझे
मोहवी मला सदा,
मोरपंखी हसणे तुझे गं
वेडावतोच मी पुन्हा...

बोलणे तुझे असे ते
सुरमयी गाणे जसे,
कधी क्रोधाचा नेत्रकटाक्ष
थेट हृदयी वार असे...

एकमेकांसाठीच बनलो
असे साऱ्या भासत असे,
एकच असण्याचा आपला
त्यांना मुळी ठाव नसे...

या मनीचे त्या मनी
विनाशब्द कळत असे,
गुपीत प्रेमाचे आपल्या
एक कोडे मज असे...

कोण कोठला मी अन्
कोण कोठली तू असे,
स्वर्गात गाठ जोडल्याने
धरणीवर या भेट घडे...

शब्दखुणा: 

घनश्याम

Submitted by मधुमंजिरी on 12 August, 2020 - 14:45

घनश्याम

जगन्नियंता, तारणहार, सृष्टी चालक
तरीही जन्मापासून नशिबी आलेली वणवण,
वासुदेवा, तुला सुद्धा चुकली नाही रे!
मग आम्हा पामरांची काय कथा?

जन्मदात्यांची ताटातूट, जन्मभूमी मथुरेतून
परक्या मातीत रुजून तिथेच मुळं घट्ट रोवून फुलणं,
नंद - यशोदा - गोकुळात नंदनवन
कालिया मर्दन, पुतना,गोवर्धन पर्वत
आणि कुंजवनी गोप गोपिकांसह रासलीला।
वेड्या राधेला, तिच्या प्रीतीला डावलून
सहजतेने निघालास पुढच्या मुक्कामावर।

अनिष्ट अनुष्टभ

Submitted by BLACKCAT on 12 August, 2020 - 10:33

मिसळपाव वर अनुष्ट्भ छंदात काव्य लिहायचे आहे , अनुष्टुभ हा छंद आहे , भीमरुपी च्या चालीत म्हणावे

http://www.misalpav.com/node/47296

हे स्फुरले

लोकशाही साठ वर्षे नांदली होती जिथे
चिखल सगळा माजला हा भाजपा येता इथे

नोटबंदी जीडिपीला कडकडा डसली कशी
नोकरी टाकून जनता भजी तळती दशो दिशी

लक्ष ते पंध्रा कोठे उडुनी चालले पहा
विजय मल्ल्या शहा मोदी देतसे धन्यवाद हा

नको शाळा नको औषध नको ते पूल रेलवे
रंग बदला , नाव बदला चालले व्यर्थ सोहळे

शब्दखुणा: 

मग गाईन अंगाई

Submitted by तो मी नव्हेच on 12 August, 2020 - 07:40

चांदोमामाने ओढली छान ढगांची दुलई
घास भरवते बाळा, मग गाईन अंगाई

चिऊताई ही पिलांस चोची दाना भरवूनी
गोष्ट घरट्याची सांगे वर पंख पांघरूनी

मनीमाऊची ही बाळे दुध चुटुचुटु पिती
त्यांचे निळेशार डोळे हळूहळू पेंगुळती

उड्या मारून दमले शुभ्र वासरू गाईचे
दुध पिऊनच झोपे, ऐके आपुल्या आईचे

कसे बाबाही जेवती, त्यांना वाढे त्यांची माय
हात मऊसूत तिचा, जणू दुधावरली साय

तू ही ऐकतोस सारे, गुणी बाळ आहे माझे
संपवून भात सारा, येई पापण्यांवर ओझे

- रोहन

शब्दखुणा: 

बदलायला नको का?

Submitted by निशिकांत on 11 August, 2020 - 22:53

( तरही गझल. मतल्याचा सानी मिसरा प्रसिध्द गझलकार श्री भूषण कटककर "बेफिकीर" यांचा. )

तिज दार मंदिराचे उघडायला नको का?
काळानुसार आपण बदलायला नको का?

पत्नीमुळेच दरवळ अन् जीवनात हिरवळ
हे गूज लाडकीला सांगायला नको का?

लिहिण्या जहाल वास्तव, काव्यातुनी कवींनी
प्राजक्त, प्रेम, तारे वगळायला नको का?

जर भेटले कुणी तर, का मख्ख लिफ्ट मध्ये?
पंख्याकडेच बघता, बोलायला नको का?

बाजार मांडलेला ज्यांनी रुढी, प्रथांचा
त्यांना विवस्त्र करुनी मिरवायला नको का?

जो चेहरेच दावी, लपवीत वास्तवाला
तो आरसा कधी तर भंगायला नको का?

मोहनबाधा

Submitted by mi manasi on 11 August, 2020 - 06:55

।।मोहनबाधा।।

तो पाऊस होऊनी पिसा !
बिलगला असा !
जरा ना लाज !
कळले ना करु मी काय !
होय निरुपाय !
फसले आज !!

घन शामल आतूर असा !
. मोहन जसा !
शोधतो राधा !
मी भिजून हरखले अशी !
जाहली कशी !
मोहनबाधा !!

...मी मानसी

शब्दखुणा: 

घन:श्याम आहे

Submitted by किमयागार on 11 August, 2020 - 03:52

मनापासुनी जर तुझे काम आहे
तुझ्याही नशीबात बघ दाम आहे.

नको दोष देऊस तू प्राक्तनाला
तुझेही कुठे कर्म निष्काम आहे?

उगवला कसा सोनचाफा सुगंधी?
खरेतर इथे पेरला घाम आहे

तुला का करू मी तिची जानकीशी
तसाही कुठे मी खरा राम आहे?

जरी पूर्ण केलीस तू चार धामे
घरी जा, तिथे पाचवा धाम आहे.

तुझे चालुदे कर्म धर्माप्रमाणे
तुझ्या सोबतीला घन:श्याम आहे.

---------© मयुरेश परांजपे(किमयागार)---------
११/०८/२०२०

हिरवे शिवार

Submitted by Santosh zond on 11 August, 2020 - 02:34

हिरवे शिवार

नभ दाटता आभाळी
पावसाची आली सर
काळ्या आईस पेराया
हाती घेतले पांभर

ओढ थेंबाची तृणांशी
जशी मखमली शाल
बाप राबतो शेतात
हाती जगाची मशाल

पायी नसतो आधार
चिखलाची त्याची वाट
झोपे चांदण्या रात्रीत
जगा वेगळाच थाट

पोंर आपली हुशार
बाप मायशी भांडतो
जिव ठेवून गहान
दिस उपाशी काढतो

शब्दखुणा: 

स्वप्न

Submitted by तो मी नव्हेच on 10 August, 2020 - 06:18

काचेवरच्या दवबिंदूंचे स्वप्न पाहिले कुणी
अन् काचेवरच्या दवबिंदूंवर स्वप्न रेखिले कुणी

कोणी जगती गत काळातच, बघती स्वप्ने जुनी
लढती काही मार लढाया, तर प्रेम सजवते कुणी

कोणी जगती स्वप्नीच नुसती, कोणी त्या मारती
अन् कुणाच्या स्वप्नांनाही वाहवा मिळते जनी

स्वप्न रंगते ज्याचे त्याचे, नसते सीमा जरी
जो तो पाही स्वप्ने जितकी उर्मी वसते मनी

मी ही जपतो माझी स्वप्ने, अलवार माऊली परि
मीच असतो तिथला ईश्वर, नव सृष्टि घडते मनी

- रोहन

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन