निसर्ग

शेवग्याच्या शेंगाच्या झाडाला बर्‍याच जून जाड शेंगा दिसल्या वा बोराच्या झाडाला बरिच पिवळीधम्मक बोरे दिसली कि हमखास समजावे कि शेंगा आणि बोरे कडू आहेत. एरवी सहज हाताशी येणारे कुठलेच फ़ळ असे झाडावर रहात नाही.

परवाची वसंत पंचमी पार पडली आणि मला परत गुलाबी स्वप्नं पडू लागली. खरे तर हि मालिका एवढ्यात संपवायची नव्हतीच. अजुन बरीच फ़ुलांची आणि झाडांची ओळख करुन द्यायची आहे.

पुणे शहराजवळ कोथेरूड जवळ एक टेकड्यान्ची रांग आहे. त्यातल्या एम.आय.टी. मागच्या टेकडीला वेताळ टेकडी म्हणतात. ही माझी आवडती जागा. तिथे गेलं की कसं प्रसन्न वाटत.

या दिवसात मुंबईच्या बाजारात ताडगोळे दिसू लागतात. पाच सात सेमी व्यासाचे हे छोटेसे फळ. वरती फ़िक्कट बदामी रंगाची साल. ती हळुवार हाताने उकलली की आत अर्धपारदर्शक गर. आणि कोवळा असेल तर आतमधे चमचाभर गोड पाणी.

मी एक पेंटींग बघत होतो. पावसाळी संध्याकाळ आणि उधाणलेला समुद्र. आकाशातल्या ढगांच्या फ़टीतून मधूनच किंचितसे सुर्य किरण समुद्रावर पडलेत आणि क्षितिजापाशी असलेलं पाणी एकदम चकाकून आलयं...

.... .. .. .. .. ... ... ..

.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. . ....

बोगनवेल काय, सगळ्यानाच माहीत आहे. हो ना ?

त्र्यंबकेश्वर किंवा पंढरपूर सारख्या तीर्थक्षेत्री सध्याच्या दिवसात गेलो तर तुळशीच्या माळेसोबत एक खास प्रकारची माळ विकायला असते. लाकडाच्या शंखाकृती मण्यांसारख्या दिसणार्‍या बियांच्या माळा असतात या.

गेल्या रविवारी एका मायबोलीकरासोबत राणीच्या बागेत फिरताना हे साहेब दिसले.