तत्त्वज्ञान

साक्षात्कार

Submitted by अंबज्ञ on 14 October, 2017 - 11:45

.

.

जैसे व्यष्टि तैसेचि समष्टि
कशास जोजावणे संजय दृष्टी
किमर्थ होईतसे जीव कष्टी
अदृश्यास जाणावया ...?

जीव आला , तरुनी गेला
कर्मफलातुनि प्रारब्ध जाहला
जीव घाबरला , वाहुनी गेला
वृथा भविष्याच्या नादी लागला

उद्धरेत आत्मानं स्मृति वचने
स्व-सामर्थ्यासी जो जागृत असे
सद्गुरु परमात्मा काया वाचा मने
एक पाऊल पुढे तत्पर असे

कासव - जेथे जातो तेथे मी माझा सांगाती

Submitted by सई. on 6 October, 2017 - 04:15

कासव बघितला. बघताना बोरकरांची 'जेथे जातो तेथे' आठवत राहिली.
जेथे जातो तेथे मी माझा सांगाती
पुढे आणि पाठी मीच माझ्या
मीच माझी वाट मीच माझा दिवा
हि-याचा ताजवा मीच माझ्या
मीच माझी रुपे पाहतो पाण्यात
आणितो गाण्यात मीच त्यांना
मीच मला कधी हासडितो शिव्या
कधी गातो ओव्या मीच मला
अशी माजी चाले नित्य मम पूजा
लोकी माझ्या ध्वजा मिरवितो
नाही कधी केली तुझी आठवण
म्हणालास पण मीच तू रे

शब्दखुणा: 

.... मी देही असुन विदेही

Submitted by अनन्त्_यात्री on 28 September, 2017 - 06:54

एकदा एका मैफलीत कुमार गंधर्वांनी गात असलेल्या रागात अचानक वर्ज्य सूर लावला. मात्र मैफल नेहमीप्रमाणे जिंकली. मैफलीनंतर कुणीतरी एका रसिकाने याबद्दल विचारल्यावर ते म्हणाले की तो सूर केव्हापासून दरवाजातून येऊ का ? असं खुणवत होता, मग मला नाही म्हणवेना .
कदाचित कुमारांची मनस्थिती तेव्हा अशी झाली असावी:

त्या एक स्वराची बिजली
स्पर्शून निसटती गेली.....
ती मैफल मग जमलेली
ती बंदिश मज सुचलेली
....मग माझी उरली नाही

उघडता दार अज्ञात
होऊन अनावर आत
कोसळतो कुठुन प्रपात
हे काय भिने रक्तात
...त्या वेळी कळले नाही

शब्दखुणा: 

आस

Submitted by पुरंदरे शशांक on 27 September, 2017 - 01:09

आस

चित्ती असो द्यावा येक
बरवा वैकुंठनायक ।।

नाम मुखी वसो सदा
लोपो ऐहिक सर्वदा ।

संतसंगती लाभावी
बुद्धी गोविंदी वसावी ।

हरीरूप व्हावे सारे
नयो मागुते अंधारे ।।

अास हीच जागो चित्ती
दान द्यावे रखुमापती ।।

........................................

आस = इच्छा

गुढप्रवासी

Submitted by र।हुल on 25 September, 2017 - 07:41

गुढप्रवासी

सुक्ष्म पातळीवर मला
तू उलगडत जात आहे
आभास सगळे मनांचे
आता गळून पडत आहे ॥१॥

गत जाणिवांना आता
मी विसरून जात आहे
नविन प्रवास नव्यानं
एक सुरू करतो आहे ॥२॥

तू दाखविल्या रस्त्याला
फक्त चालणे हातांत आहे
अवघड वळणावरी तुझा
मला एकची आधार आहे ॥३॥

अस्तित्व समजून घेण्या
आता उद्युक्त झालो आहे
तुझ्या गाभार्यात प्रवेश
हात धरूनी करतो आहे ॥४॥

―र।हुल/ २५.९.१७

[जाणिवा-दु:ख, वेदना]

शब्दखुणा: 

तुझे ब्रह्म आहे शोषित जनी

Submitted by र।हुल on 22 September, 2017 - 10:08

ठेऊनी पाय मुंडक्यावरी
दे फेकूनी सगळे जोखड
न रूळलेली वाट हाकारी
चालणे आहे एक अवघड ॥१॥

न उमगल्या रितींना काय
तू उगाची कवटाळून आहे
धरतात जन कुणाचे पाय
म्हणूनी धरणे व्यर्थ आहे ॥२॥

गंडवितात सिद्धी मार्गावरी
ज्ञानीजन पथ दाखवून गेले
दिसतील तुला जे चमत्कारी
चालताना ते ध्येयं विसरले ॥३॥

तुला मार्ग दाखविला ज्यांनी
बडेजाव ना कधी मिरवीला
तुझे ब्रह्म आहे शोषित जनी
समर्पण हवे फक्त कान्ह्याला ॥४॥

―₹!हुल/२२.९.१७

शब्दखुणा: 

भृंगू!

Submitted by केजो on 14 September, 2017 - 18:13

पहाटेची वेळ होती, दाल सरोवरात वेगवेगळ्या रंगांची मनमोहक कमलदले फुलली होती. त्यांचा मादक गंध आसमंतात दरवळत होता. त्या सुगंधाला भुलून एक भुंग्यांची टोळी बेधुंद होऊन रसपान करू लागली. भृंगूला कळेच ना की ह्या कमळावर बसू की त्या? अखेर त्यानी एकाची निवड केलीच. कोवळ्या पांढऱ्या स्वच्छ पाकळयांवर विराजमान होऊन भृंगराज स्वतःशी गुणगुणू लागले. सूर्याची कोवळी किरणे जाऊन आता जरा ऊन बोचू लागलं होतं. म्हणून मग जरा जंगलात फेरफटका मारायचा बेत ठरला. सगळी भुंग्यांची टोळी सुरूबनात गारव्याच्या शोधात गेली. आपले भृंगराजही मित्रांबरोबर पकडापकडी खेळण्यात दंग झाले.

आळवणी

Submitted by पुरंदरे शशांक on 14 September, 2017 - 02:02

आळवणी

तुजविण वाटे । असार संसार । व्यर्थ बडिवार । भोवताली ।।

तुज नाठविता । त्रासले हे मन । व्याकुळले प्राण । तुझ्याविना ।।

सुटू पाहे धीर । भाराभार चिंता । घाला अवचिता । पडिला का ।।

नव्हे अाराणूक । तुजविण देवा । धाव रे केशवा । लागवेगी ।।

धाव धाव अाता । वेगे हात देई । येई लवलाही । ह्रदंतरी ।।

सुखावेल जीव । रूप देखताच । अाळी करी साच । बालकाची ।।

Pages

Subscribe to RSS - तत्त्वज्ञान