लेखन

रोमानियन स्त्रीचे जागतिक स्तरावरील स्थान :2

Submitted by उज्ज्वला अन्नछत्रे on 13 February, 2013 - 14:47

रोमानियन स्त्रीचे जागतिक स्तरावरील स्थान :2

विषय: 

मराठी भाषा दिवस २०१३ - मनमोकळं

Submitted by संयोजक on 12 February, 2013 - 07:00

Poster_Maayboli_Manamokala_0.jpg

विषय क्रमांक १ - माझी आवडती साहित्य/ चित्रपट/ नाटकातली व्यक्तिरेखा

भूत कसे बनते? -- एक प्राचीन पाक कृती ;-)

Submitted by अत्रुप्त आत्मा on 12 February, 2013 - 05:41

भूत बनविण्याची पाक-क्रुती:-

साहीत्य- एक जोडी धार्मिक वातावरणात वाढलेले-पती/पत्नी, त्यांचं तसच १ श्रद्धाळू अपत्य (वय तीन वर्षापेक्षा जास्त नसावं, नाहीतर रेसीपी संपंन्न होण्यात काही बुद्धीवादी तसेच विवेकी अडचणी येतात), रहाण्यासाठी कोणत्याही देश/प्रदेशातले एक घर, आणी जगातला कुठलाही देश( देश जितका धार्मिक असेल,तितकी पाक-क्रुती दमदार व जोमदार होते)

शब्दखुणा: 

निरोप...

Submitted by मुग्धमानसी on 12 February, 2013 - 02:07

तुझा निरोप आला तेंव्हा मी पावसात चिंब भिजलेले होते!
तसेच ओलेते कपडे... निथळणारं अंग... आणि चिंब ओले केस...

तुझा प्रश्न जरा हळवासा...
’बरेच दिवस निरोप नाही... विसरलीस का मला?’ - अशाच काहिश्या अर्थाचा.

मी प्रसन्न हसले!

ओले केस पंचाने खसखसून पुसताना मनात आलं...
मला खरंच भिजवलं होतं पावसानं... की...
कि तुझ्या आठवानं?

आपल्या खुपश्या प्रश्नांची उत्तरं नसतातच एकमेकांकडे...
पण उत्तरादाखल धाडलेला माझा हा निःशब्दाचा निरोप... कधी पोचेल का तुझ्यापर्यंत?

शब्दखुणा: 

बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा

Submitted by सुज्ञ माणुस on 12 February, 2013 - 02:05

येथे मी लेखातली छायाचित्रे टाकू शकलो नाही आणि त्याशिवाय याची मजा येणार नाही असे मला वाटले. म्हणून इथे थोडा लेख देऊन मुख्य लेखाची ब्लोग लिंक देतो आहे.
छायाचित्रांसहीत लेख : http://sagarshivade07.blogspot.in
तसदीबद्दल क्षमस्व.
बाकी आपण सुज्ञ आहातच.
----------------------------------------------------------------------------------------------

बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा

असे कसे घडणार नक्की??? -विडंबन

Submitted by चिखलु on 11 February, 2013 - 13:53

असे कसे घडणार नक्की!
मी रोज पकतो नक्की!!

मी उद्या ऑफलाइन असेल ....
गझल उद्या असणार नक्की!

शेवटी कार्टे, अरे, ते....
एकदा माती खाणार नक्की!

मी तुझ्या झालो हवाली!
मान ही कटणार नक्की!!

डोके आहे शिणलेले!
प्रतिसाद भरकटणार नक्की!!

कोण स्मायली सांभाळेल तुजला?
शब्द हे गद्दार नक्की!

ओत तू गझल कितीही,
मी बोअर होणार नक्की!

देवा पुरे करा ! मी शब्द देतो....
विडंबन करणार नक्की!

-------प्रा. चिखल्या
दगडी शाळा
४-अ
फोन नंबर: ०-९

विषय: 

डान्सची भन्नाट एबीसीडी...

Submitted by हर्षल_चव्हाण on 11 February, 2013 - 09:02

....................नृत्य ही मध्यवर्ती संकल्पना ठेवून आलेल्या आजपर्यंतच्या चित्रपटांतला मला एकही आता आठवत नाहीये. पण काल पाहिलेल्या 'रेमो डिसुझा' दिग्दर्शित, त्याच्याच डोक्यातनं आलेल्या कथेवर आधारीत, आणि प्रभू देवा (भारतीय मायकल जॅक्सन), गणेश आचार्य, केके मेनन, तसेच डान्स इंडीया डान्स या प्लॅटफॉर्ममुळे बर्‍याच लोकांना माहित असणार्‍या/नसणार्‍याही सर्वच्या सर्व नृत्य कलाकारांना घेऊन बनवलेल्या या चित्रपटाची खासियत म्हणजे केवळ आणि केवळ नृत्य. हा चित्रपट पाहतांना, मला पहिल्यांदाच; नृत्य हे ही स्वत:ला अभिव्यक्त करण्याचं अत्यंत प्रबळ माध्यम आहे असं प्रकर्षानं जाणवलं.

शब्दखुणा: 

आभास

Submitted by Manasi R. Mulay on 8 February, 2013 - 01:03

तू कधीच नव्हतास कुठेच
पण चालताना तुझ्या सोबतीची उगाच सवय लागलेली
वाट सरळच होती थोडी तुझ्या दिशेने वाकलेली
पावलं माझीच फक्त तुझ्या खुशीनं टाकलेली
हवेतला गारवा रात्र चंद्राळलेली..
माझी पायवाट मोहक स्वप्नाळलेली..
अळवावरल्या पाण्याला नियती भाळलेली..
एक पावसाळी संध्याकाळ धुंद नाचलेली
मनात बरसणारा आषाढमेघ कधीच नव्हता..
फक्त एक सर वेडं होऊन वेचलेली..
आणि आजही तू नाहीसच
फक्त थोडी थंडी दाटलेली अन थोडी पानगळ सोसलेली..

विषय: 

सांजवेड

Submitted by मुग्धमानसी on 7 February, 2013 - 02:24

सांज ढळून गेली सखे गं सर्व परतले
इथे मी एकटी उरले...

खळाळणारे यमुनेचे जळ शांत शांत झाले
दूरवर त्या वृंदावनीचे दिवे मंद झाले
सावलीच्या मागावर मन हे वेडे धाऊन दमले
इथे मी एकटी उरले...

बघ तिथे त्या पानामागे हळूच हलले काही
इथे-तिथे सर्वत्र जरी तो... तरिही कुठेच नाही
त्याला शोधत फिरताना मी स्वतःस हरवून बसले
इथे मी एकटी उरले...

कुठे वाजले पाऊल मजला वाटे आला तोच
त्या तिथे त्या नभात तिथवर माझी कुठली पोच?
तरिही इथे या यमुनेकाठी पाऊल माझे थिजले
इथे मी एकटी उरले...

कशी मी एकटी उरले? तो माझ्या आत बाहेर
हे त्याचे पसरले अंश पुसोनी माझी चाकोर

शब्दखुणा: 

पावा....

Submitted by मुग्धमानसी on 5 February, 2013 - 06:42

निळंशार आभाळ... त्याखाली निळाशार खळाळणारा स्वच्छ समुद्र. समुद्राच्या लाटा केवढ्या उंच! सोनेरी मऊशार वाळूवर पाय पोटाशी घेऊन पाठमोरं बसलेलं कुणीतरी. समुद्राकडे बघत. तीचं शरीर कमनीय. अंगावर रेशमी वस्त्र. मोकळे लांबसडक काळेभोर केस थेट वार्‍याशी गप्पा करणारे. डाव्या खांद्यावरून हवेत बेदरकारपणे उडणारा निळाशार पदर. ती हलत नाही, डुलत नाही. युगानुयुगे पुतळ्यासारखी ती जणू तिथंच थांबून राहिली आहे! थोडं पुढे होऊन तिला हलवुयात का? कोण बाई तु? कुठुन आलीस? इथे अशी का बसलीयस? विचारावे का? तिच्या दिशेने थोडेसे पाऊल पुढे टाकावे तर.... पोचलो तो थेट....

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन