मनोरंजन

अत्रेंनी सांगितलेली लिंकनची गोष्ट

Submitted by आर्यन वाळुंज on 19 February, 2020 - 02:45

लिंकनची गोष्ट असा काहीसा धडा मला शालेय पुस्तकात होता .
लिंकन अमेरिकेचे अध्यक्ष झाल्यावर त्यांना त्यांच्या गावाकडील लोक भेटायला येत आणि नोकरीची मागणी करीत.
असंच एकदा एक टोळकं नोकरी मागायला आलं होतं. लिंकननं त्यांना एक गोष्ट सांगायला सुरुवात केली.
एकदा एका देशाचा राजा शिकारीसाठी अरण्यात चालला होता. बरोबर लवाजमा होता. राजा घोड्यावर बसून पुढे चालला होता. मागून निवडक सैनिक, हाकारे चालले होते. इतक्यात पुढून एक शेतकरी गाढवावर बसून येत होता. त्यानं राजाला हटकलं , " काय राजेसाहेब? शिकारीला निघालात वाटतं? राजा हो म्हणाला.

विषय: 

माझ्या नजरेतील रुपेरी पडदा भाग 2

Submitted by आत्रिक on 17 February, 2020 - 12:32

War of the world's (2005)
Spoiler alert

आपण हा चित्रपट पाहिला नसेल आणि आपल्याला त्यातील गोष्टी जाणायच्या नसतील तर आपण हा लेख वाचू नये.

आकाशवाणी : फिरूनी नवी जन्मेन मी

Submitted by DJ.. on 14 February, 2020 - 02:20

मागील आठवड्यात विकेंडला गावी जाऊन यावे म्हणुन शुक्रवारी भल्या पहाटे उठुन आवरुन बॅग भरुन ८ वाजताच ऑफिसमधे आलो. येताना ऑफीसच्या बसमधे ड्रायव्हरने मोठ्याने रेडिओ लावलेला होता. अगदी नव्या सळसळत-फेसाळत-उसळणार्‍या गाण्यांनी आणि निवेदकाच्या आरडा-ओरडा करीत कानावर आदळणार्‍या गोंगाटाने जीव मेटाकुटीस आला होता. अधेमधे जाहिरातींचा भडिमार सुरू होताच. कमीतकमी वेळात जास्तीतजास्त शब्द कानावर आदळत एकामागोमाग एक जाहिराती येऊन फेर धरत होत्या. त्यातली एक कसलीशी इंशुरन्स गाठ पॉलिसीची जाहिरात एका ब्रेकमधे ३-४ दा येत होती आणि ती सतत ऐकुन पोटात गोळा उठत होता.

शब्दखुणा: 

सूर सूर सूर सूर

Submitted by आर्यन वाळुंज on 9 February, 2020 - 12:26

सूर सूर सूर सूर
फूर फूर फूर
नाक गळतं
सूर फूर सुर फूर
चूर चूर चूर चूर
चूर चूर चूर
डोळे करती
चूर चूर चूर चूर
घण् घण् घण् घण्
घण् घण् घण्
डोकं दुखतं
घण् घण् घण् घण्
खव खव खव खव
खव खव खव
घसा करतो
खव खव खव खव
नाळी करते
खाली वर खाली वर
वर खाली खाली वर
..
..
..
लाव ना मग
व्हिक्स व्हेपोरब.

विषय: 

'मेकअप' चित्रपट

Submitted by सुमेधा आदवडे on 9 February, 2020 - 04:26

मेकअप. केवळ चेहऱ्याचा, शरीराचा नव्हे तर मनाचा, conscience चा, बाहेरूनच नव्हे तर आतून बदलून टाकणारा. तसं बघायला गेलं तर आपण सगळेच रोजच्या आयुष्यात, आयुष्यभर, स्वतःचा, कधी कधी इतरांचाही मेकअप करत असतो. उद्देश काय? सुंदर करायचं. जसं शरीराला तसं मनालाही. मग तो मुखवटा असो, की माणसाचं खरं मन, खरा स्वभाव मेकअप मुळे उभारून आलेला असो. पण सुंदर असतो.

विषय: 

अमानवीय...? - ३

Submitted by बोकलत on 7 February, 2020 - 23:44
halloween bates hotel

अमानवीय -२ धाग्याने दोनहजारी गाठली. त्यामूळे पुढील चर्चा करण्यासाठी हा धागा.

या पुर्वीचे धागे खालील लिंकवर आहेत.

अमानवीय...?
https://www.maayboli.com/node/12295

अमानवीय...? - १
https://www.maayboli.com/node/49229

अमानवीय...? - २
https://www.maayboli.com/node/66431

विषय: 

आठवणीतील 'शाळा' :-3

Submitted by Cuty on 7 February, 2020 - 05:56

वर्गात शिकवणे सुरू झाले. आणि सर्वप्रथम 'पाठांतर' ही संकल्पना समजावून घ्यावी लागली. गुरूजींनी पाढे शिकवायला सुरूवात केली. रोज एक पाढा आमच्याकडून म्हणवून घेत आणि पाठ करायला थोडा वेळ देत. मग वही मिटून, न बघता म्हणायला लावत. तेव्हा कुठे, पाठांतर म्हणजे काय, हे लक्षात आले. कुणाचे लवकर पाठांतर होई, कुणाचे होत नसे. ज्यांचे पाठ नसे ती मुले छडी खात आणि अंगठे धरून उभी राहत. बाकीची मुले 'वाचलो बाबा आपण!' असे भाव चेहर्यावर घेऊन भीतभीतच खाली बसत. खरे तर, उद्या आपल्याला छडी बसू नये, लवकर पाढे पाठ व्हायला पाहिजेत ही भिती त्यांच्याही मनात असे. मग मी एक युक्ती काढली.

आठवणीतील 'शाळा' :-2

Submitted by Cuty on 5 February, 2020 - 05:25

बालवाडी संपली अन एक नविन अध्याय सुरू झाला. ही होती प्राथमिक शाळा! त्याकाळी खेडोपाडी सहसा मुले जिल्हा परिषदेच्याच शाळेत जात. एकतर त्याचा दर्जाही चांगला असे अन त्याकाळी खाजगी शाळेचे एवढे पेव फुटले नव्हते. या शाळांची बांधणीही सर्वत्र एकसारखीच असे. मोठे उंच वर्ग, त्यांना प्रत्येकी चारपाच खिडक्या, दारापुढे मोठा प्रत्येक वर्गासमोरून जाणारा लांबलचक व-हांडा आणि त्याच्या दुसर्या बाजूला ओळीने लाकडी खांब. त्यावर तोलून धरलेला पत्रा आणि लाकडी तुळया. या लाकडी तुळयांवरसुद्धा रंग देऊन सुविचार किंवा पसायदानाच्या ओळी लिहिलेल्या असत.

आठवणीतील 'शाळा' :-1

Submitted by Cuty on 4 February, 2020 - 07:46

मी त्या भाग्यवान लोकांमधील एक आहे, ज्यांच्या आयुष्यात शाळा दोन वेळा येते. मी ज्या शाळेत शिकले, त्याच शाळेत शिकवले! म्हणायला हे अगदी साधे वाक्य, पण ज्यांना हा अनुभव आहे, त्यांचा ऊर भरून येतो हे सांगताना. असे असले तरी माझ्या या दोन्ही शाळांची सुरूवात मात्र अगदी रडारडी आणि नाखुशीनेच झाली होती. हो! अगदी शिक्षक म्हणून भरती झाल्यावर दुसर्यांदादेखील मला घरच्यांनी 'समजावून' शाळेत पाठविले होते. आजही आठवले की हसू येते!

गंमत

Submitted by Sandhya Jadhav on 1 February, 2020 - 00:21

शिव आणि राज चांगले मित्र होते. एकेदिवशी राज भयानक गोष्टींची पुस्तके वाचण्यासाठी शिव च्या घरी गेला. जाण्याआधी त्याच्या वडिलांनी सांगितले की, 'अंधार होण्याआधी घरी ये'. पण खूप रात्र झाली तरी राज शिव च्या घरी बसून राहिला.
काही वेळा ने राज घरी जायला निघाला. खुप अंधार झाल्यामुळे घाबरला होता. एवढ्यात त्याला मागून आवाज आला. "विचार कर, मी माझ्या लांब नखांनी तूला काय करू शकतो". राज खुप घाबरला आणि घराच्या दिशेने धावत सुटला. तो रस्ता ओलांडत असताना त्याला पुन्हा एकदा मागून आवाज आला. "विचार कर, मी माझ्या लांब नखांनी तूला काय करू शकतो".

विषय: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - मनोरंजन