साहित्य

मेंडेलीफची कविता

Submitted by Asu on 26 November, 2018 - 22:17

मेंडेलीफची कविता

मूलद्रव्य हे शब्द घेऊनि
कविता रचली रसायनी
पिरिआॅडिक टेबल म्हणती कुणी
कुणी म्हणती आवर्त सारणी

मेंडेलीफ तव कारागिरी
अद्भुत केली किमयागिरी
मानवतेचे उपकार शिरी
कविता केलीस जादुभरी

मात्रा वृत्त काव्य रसायन
अष्टचक्र जरी वृत्त गहन
नाद लयीचा ठेका घेऊन
बांधिली कविता त्यात महान

द्रव्य रचिता अणुक्रमे
नियम पाळती आवर्तनांचे
द्रव्ये सहज चालत येती
गणात समान गुणांचे

रात्र वैऱ्याची

Submitted by Asu on 25 November, 2018 - 22:21

दि.२६ नोव्हेंबर २००८ च्या रात्री कसाब व इतर पाकिस्तानी अतिरेक्यांनी समुद्र मार्गे मुंबईत प्रवेश करून मुख्यतः ताजमहाल हॉटेल, सी.एस.टी., कामा लेन परिसरात निरपराध लोकांचे बळी घेऊन जे मृत्यूतांडव केले, त्या तांडवाचे व त्या अतिरेक्यांशी दोन हात करणाऱ्या पोलिस अधिकाऱ्यांच्या पराक्रमाचे वर्णन करणारी कविता -

रात्र वैऱ्याची

मुंबईच्या धुंद किनारी
वारा वाहे मंद सागरी
ओढून चादर रात्र अंधारी
शांत झोपली महानगरी

तटरक्षक दल घोरत पडले
मौका साधुनि दहशती घुसले
कुठून आले कुणा न कळले
समुद्र पिशाच्च जणू भासले

शब्दखुणा: 

देवाची दुश्मनी

Submitted by Prshuram sondge on 25 November, 2018 - 05:31
तारीख/वेळ: 
25 November, 2018 - 05:28
ठिकाण/पत्ता: 
अंकुश नगर,बीड

सावल्या पार पायाखाली आल्या होत्या.सूर्य डोक्यावर आला होता तरी गारठा कमी होत नव्हता.वारा गारा घेऊन भणाभणा वाहत होता.हळूहळू सारी माणसं पांगत चालली होती.भरलेले घर रिकामं होऊ लागलं होतं.समोर दादाचा फोटो होता खूर्चीवर हार घातलेला.शायनासरीत आताचं उठून बोलतेलं असा.फुटू पाहीला की नुसता पोटात जाळ उठायचा.तेव्ह जाळ काळीज जाळीत पारवर डोक्यापर्यंत जायचा.हुंदका नुसता नरडयातचं आडकून बसायचा.वरचा श्वास वर. खालचा श्वास खाली व्हायचा.आता डोळं नाही पाझरतं.डोळयातलं पाणीच आटून गेलं आसलं. धा-बारा दिसं झालं की दादानी फाशी घेतलेली. कव्हरं डोळ तरी वाहतेल ?

माहितीचा स्रोत: 
कथा
विषय: 
प्रांत/गाव: 
शब्दखुणा: 

झाडाचं वय

Submitted by Santosh Daunde on 23 November, 2018 - 07:45

झाडाच्या बुंध्यावरूनच कळतं
झाडाचं वय
आडव्या कापातून ठळकपणे
उठून येणारी वर्तुळे
सांगत असतात त्याचं आयुर्मान
वर्तुळे जेवढी अधिक
तेवढे परतवलेले असतात
त्यांनी शेळ्यामेंढ्यांचे हल्ले
सोसलेले असतात
तेवढे उन्हाळे पाणकळे

— संतोष दौंडे

वाईट्ट हसू ( भयगूढ कथा )

Submitted by अॅस्ट्रोनाट विनय on 21 November, 2018 - 13:01

आम्ही इथे रहायला आलो तेव्हा सगळं ठीकठाक वाटलं होतं. नाव ठेवायला जागा नव्हती. दोनमजली टुमदार बंगला,समोर छोटासा बगीचा, कंपाउंडच्या चारीबाजूंनी उंचच उंच झाडं अन प्रशस्त लोखंडी गेट. मला आणि मुग्धाला, म्हणजे माझ्या बायकोला पाहताक्षणीच आवडलं होतं हे घर. शिवाय स्वस्तात मिळाल्यामुळे आम्ही दोघंही खुश होतो. घर जरा जुनं होतं पण होतं सुस्थितीत. थोडंफार रिनोव्हेशन केलं अन झालं रहायला रेडी.

विषय: 

गझल १

Submitted by आनन्दीआनन्द on 21 November, 2018 - 01:52

तोडली मी नाळ जेव्हा प्राक्तनाची
जन्मली जाणीव तेव्हा जिंकण्याची

सोडला निःश्वास मी आता सुखाने
रीत लागे मज कळाया जीवनाची

बंद दाराने दिली का साद मजला
काय होती खूण ती मज थांबण्याची

पत्थराला पूजिले तू नेहमी रे
याद आली ना कधी तुज माणसाची

सारले मी दूर थोडे त्या बटांना
आस होती चंद्र माझा पाहण्याची
आनंद खांदेवाले

शब्दखुणा: 

जीवनाची कहाणी

Submitted by आनन्दीआनन्द on 21 November, 2018 - 01:49

साधी, सरळ, सोप्पी हवी, जीवनाची कहाणी

नको चढ, नको उतार
उंच नको जायला फार
घ्यायचीय कुणा भरारी
आपण बरे, कामे बरी
शांतपणे सरून जावी, गात मस्त गाणी
साधी, सरळ, सोप्पी हवी, जीवनाची कहाणी

मला नाही जिंकायचे जग
कशासाठी धावायचे मग
जाऊ पायवाटेने निवांत
नको उद्याची रे भ्रांत
‘वेग’ नको, ‘वेग’ हवा, बाकी नाही काही मागणी
साधी, सरळ, सोप्पी हवी, जीवनाची कहाणी

ओयासीस

Submitted by Santosh Daunde on 21 November, 2018 - 00:23

वाळवण वाट्याला आले म्हणून
सुकू नये मरुस्थलांनी
डोक्यावरती सूर्य झेलत
खुशाल जपावा एखादा ओयासीस
साठवून ठेवावी एखादी हिरवळ
मनाजोगती
तप्त वाळुतही असतात पाणवठे
डोंगर ओलांडून
फुटतो अवकाळी ढग
तेव्हा उष्ण हवेतही पसरतो गारवा
इवल्याशा ढगफुटीने
डवरतात खुरटी झाडे
रेगिस्थानाचाही ध्रुव होतो कधी
आणि शहारून जातात क्षणक्षण

— संतोष दौंडे

खोपडी बारस (तुलसी विवाह)

Submitted by Asu on 20 November, 2018 - 00:08

खोपडी बारस हा प्रामुख्याने खान्देशातील शेतकरी बांधवांचा सण आहे. या दिवशी तुलसी विवाह झाल्यावर लहान मुलाला श्रीकृष्ण म्हणून खोपडीत बसवून त्याला शेतमालाचे भाव विचारण्याची प्रथा खान्देशातील शेतकऱ्यांनी पाळलेली दिसते. त्यानंतर लग्नसराई सुरू होते.

*खोपडी बारस (तुलसी विवाह)*

आज कार्तिक द्वादशी म्हनती खोपडी बारस
गेरू चुन्याची रांगोयी भवती दियायची आरास

लगीन तुयसाचं करू धांडे उसाचे अानिसन
मांडव खोपडी उभारू मंधी चौरंग मांडीसन

बोरं सिताफय आवळा मंधी किस्न सावळा
करू माह्या बाईचा आज भारी लगीन सोहळा

Pages

Subscribe to RSS - साहित्य