दुसऱ्या धाग्यांवर चर्चा चालू आहे. त्या वाचल्यानंतर लक्षात आले की बऱ्याच म्हणी जवळपास सारख्याच अर्थाने एकापेक्षा जास्त भाषांमधे वापरल्या जातात. जसे की मराठीत 'हातच्या कांकणाला आरसा कशाला?' यासारखीच हिंदीत 'हाथ कंगन को आरसी क्या' अशी म्हण आहे . किंवा 'दुरून डोंगर साजरे ' सारखी ' दूर की डगर सुहानी ' अशी हिंदीत किंवा 'the grass is always greener on the other side' अशी इंग्रजीत म्हण आहे.
म्हणींचा प्रवास एका भाषेतून दुसरीकडे झाला असावा का?
आपल्याला माहीत असलेल्या अशा अर्थाअर्थी सारख्या म्हणी/ वाक्प्रचार येथे नोंदवून ठेवूया.
आपल्या मातृभाषेला समृद्ध करण्यासाठी तिच्यात अधिकाधिक नवीन शब्दांची भर टाकणे गरजेचे आहे.
आणि का आनि? पुष्कळ का लई? होतं की व्हतं? किल्ली का चावी? वॉशर का वायसर? वस्तू मिळते का भेटते? ?.........
ही यादी आपल्याकडे कितीही वाढवता येईल. यातला कळीचा मुद्दा वाचकांच्या लक्षात आला असेल - संभाषणात प्रमाणभाषा की बोलीभाषा ?
भाग १ इथे : https://www.maayboli.com/node/78349
......................................................................................................................
दोन वर्षांपूर्वी सुरू केलेल्या पहिल्या भागाची पृष्ठसंख्या बरीच वाढल्याने नवा भाग काढत आहे.
सर्व नव्याजुन्या वाचकांचे आणि प्रतिसादकांचे स्वागत !
'लाईफ ऑफ पाय' ह्या मॅन बुकर पुरस्कार विजेत्या कादंबरीत हीरोचे मूळ नाव असते 'पिसिन मॉलिटोर पटेल' जे पॅरिस मधल्या एका प्रसिद्ध हॉटेलम्धल्या 'पिसिन मॉलिटोर' नावाच्या जलतरण तलावावरून ठेवलेले असते. पिसिनच्या काकांनी ह्या तलावातल्या पाण्याच्या नितळतेबद्दल पिसिनच्या वडिलांना एवढे प्रभावित केलेले असते की पिसिनचे वडील आपल्या मुलाचे मनही ह्या पाण्याप्रमाणे नितळ निर्मळ रहावे म्हणून मुलाचे नाव पिसिन ठेवतात.
आजकालपासून – किंवा असं म्हणता येईल की कालपरवापासून – सामाजिक स्थितीमुळे आपल्या वैयक्तिक जीवनातील कोणत्याही कृतीत बेगडीपणा घुसून जणू काही मुरून बसलाय. हा बेगडीपणा हल्ली इतका सामान्य झालाय की कोणी ‘सामान्य’ वागला तर तोच इतरांना ‘बेगडी’ वाटायचा! इतरांना सामान्य वागणं वेगळेपणाचं वाटेल की नाही ते मला निश्चित सांगता यायचं नाही; पण सामान्य वागण्याला ‘मागास’ समजण्याची नवीन रीत निर्माण झाली आहे. हा सुद्धा आपल्या सामाजिक व्यवस्थेचा दुष्परिणाम आहे, असे ना का! आपण पुन्हा बेगडीपणाकडे वळूयात.
