Submitted by ट्यागो on 29 June, 2010 - 03:42
कशी दिवेलागण करायची घरात
तू नसताना?
कुठल्या सवाष्ण तेलाने पाजळू
पांढर्या पायांच्या वाती?
तेवतील असंख्य समया
अन् पळेल देव्हार्यातला अंधार,
पण माझ्यातल्या जगण्याची ठिणगी
कुठून आणायची?
हे व्यथे, मी अपूर्णच...
कितीही नाकारलं तरीही.
ये, ये आणि पाजळव तुझी व्यथा
माझ्या व्यथेत...!
बघ दारातली तुळसही
सांडू लागेल मंजिर्या,
मग सुकल्या खोडाच्या जपमाळा ल्यायला
कितीसा वेळ लागेल?
गे व्यथे, ये तू,
ये आणि एकदा बघूदे तुला
निस्सीम, परिपूर्ण
ये व्यथे, कुठल्या कोन्यात दडलियेस युगानयुगे?
हे व्यथे...
मयुरेश चव्हाण, मुंबई.
२८.०६.१०, १९.४०.
गुलमोहर:
शेअर करा
खरंच उत्तम काव्य. अभिनंदन.
खरंच उत्तम काव्य.
अभिनंदन.
अंगावर आली कविता.
अंगावर आली कविता.
धन्यवाद!
धन्यवाद!
मस्त कविता आणि भरतजींचे
मस्त कविता आणि भरतजींचे विवेचन सुद्धा मस्त.
मुटेजी आभार!
मुटेजी आभार!
.....
.....
आभार!
आभार!
तुमची बाप ही कविता
तुमची बाप ही कविता वाचल्यापासून तुमच्या इतर कविताही वाचाव्याश्या वाटल्या.
पण प्रतिसादांमधे रसग्रहण नसते तर ही कविता मला कळली असती का शंका आहे.
कामाला लावता की लोकांना तुम्ही!
पद्मजा, अनुमोदन.
पद्मजा, अनुमोदन.
anuja ranade | 29 June, 2010
anuja ranade | 29 June, 2010 - 12:19
स्त्री=व्यथा?
कि
व्यथाच?
पुन्हा असंख्य अर्थ...!!
(अरे एक कविता पचवायला चार दिवस कमि पडतात, जरा दमाने कविता पोस्टत जा!)
अनुजा रानडे च एकत जा............हो साहेब...............त्या खुप मोठ्या कवयित्री आहेत..
पद्मजा, हंसा आभार!
पद्मजा, हंसा आभार!
सुंदर कविता, परत परत वाचताना,
सुंदर कविता, परत परत वाचताना, नवीन काहितरी जाणवत रहाते....
हे लिखान आपल्या पत्नीला
हे लिखान आपल्या पत्नीला संबोधुन केले का?
तरी उत्तमच
पण माझ्यातल्या जगण्याची
पण माझ्यातल्या जगण्याची ठिणगी
कुठून आणायची? >> क्या बात है रे!!
आभार!
आभार!
ट्यागो , वेल डन .........कीप
ट्यागो , वेल डन .........कीप इट अप् !!
Pages