Login/Logout | Profile | Help |
Last 1|Days | Search | Topics

अरुणा ढेरे

Hitguj » Language and Literature » पद्य » अरुणा ढेरे « Previous Next »

  Thread Posts Last Post
Archive through November 24, 200335 11-25-03  4:20 am
Archive through September 20, 200533 09-20-05  4:53 am

Sumati_wankhede
Tuesday, September 20, 2005 - 10:39 am:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

baabaa ro

baabaa roÊ
inarÜpacaa saÜhLa krNyaa[tko
javaL kahI ]rlao trI Aaho ka Æ

kbaUla kIÊidlyaaGaotlyaa gaÜYTIMnaa
manaacaa vaasa hÜta ekokaLI QauMd
pNa Aata icamauTBar kÜrDI maatIca naa nausatI Æ
ek fÜna ]calalaa trI maQalyaa AMtratUna
tarovar sarsartoya inaja-na vaaLvaMTcaÊ laaMbalacak iktI ²

AsaM baGa
hI maatI AaiNa hI vaaLU doKIla
AÜlaI Asato puroXaI
tr porlaI AsatI rÜpo ihrvaI
]Va GamaGamatIla AXaI
inadana nausatIca rMga ]QaLNaarI
jaXaI gaulabaaXaI

to vaRxaarÜpNa AaiNa eKado svaPnaBarlao naajauk BaaYaNa
ekmaokaMsaazI evaZo trI kolaoca Asato AapNa

mhNaUna mhNatoÊ
h+ nakÜ baabaa ro
AaMdÜLUna gaolao ekvaar sauKacao vaaro
‘tqaastu’ mhNaÊ evaZoca puro.


Rutu_hirwaa
Thursday, October 13, 2005 - 7:02 am:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

iravati sumati besht aahet posts


Nitu_teen
Monday, January 16, 2006 - 4:57 pm:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

आपण मातीच्या मनात मिसळून तिचं व्हावं, तिनं आपल्या मिसळून आपलं व्हावं, अन असं उमलत रहावं, हे ज्ञानच आकाशाला नाही.
ती समजुत आहे पाण्याला. म्हणून माती पाण्याशी खेळते. पाण्यात भिजते. मोहरते. ऋतूमती होते.आभाळाला ती अस्पर्श आहे.तिला त्याला भेटावसं वाटलं तर पाण्यात बिंबावं लागतं. असं पाण्यात मिसळून, पाणी होऊन गेलं तरच ती अनंत अंगांनी भेटते, बिलगते, नवे सर्जनेतिहास घडविते. तुम्ही हा संबंध समजून घ्याल तर मग माती फ़क्त हरळीला आणि कुंभारालाच कळली आहे, असं मी का म्हटल याचा उलगडा होऊन जाईल.


Iravati
Saturday, January 21, 2006 - 11:12 am:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message



Iravati
Monday, June 19, 2006 - 2:50 pm:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

देता यावे हसू
निरभ्र अकलंकित
निरागस तान्ह्याच्या आनंदाइतके सहज कोवळे

देता यावे हात
निर्हेतूक आश्वासक
स्वत्:ला स्वत्:चा आधार देण्याइतके स्वाभाविक मोकळे

देता यावे शब्द
अम्लान नि:संशय
आयुष्याच्या पायाशी जगणारे निरहंकार

देता यावे हृदय
अपार निरामय
दयाघनाच्या दारापाशी पोचवणारे निराकार











Iravati
Monday, June 19, 2006 - 3:01 pm:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

इतक्यातच झिमझिमून सर गेली
झुकून उन्हे, मिटून पुन्हा वर आली

रंग नवा स्वप्नांवर चढत पुन्हा
इतक्यात आस नवी मोहरली

फूल जसे, जीव तसा उमलत ये
इतक्यातच कळ दुखरी सरलेली

खटमधूर जीवनरस टपटपतो
इतक्यातच ओंजळ ही भरलेली

इतक्यातच गडद तुझी सय झाली
विस्कळल्या जगण्याला लय आली






Iravati
Monday, June 19, 2006 - 3:02 pm:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

रात्री एकदा माझ्याकडे पाहात
रोषाने म्हणालीस
' किती पाहतोस! मी तुझीच आहे ना ? '
आता मी दिवसाही डोळे मिटून घेतो
तेव्हाच्या तुला आठवत असतो







Add Your Message Here
Post:
Username: Posting Information:
This is a private posting area. Only registered users and moderators may post messages here.
Password:
Options: Automatically activate URLs in message
Action:

 
Web maayboli.com

Topics | Last Day | Tree View | Search | User List | Help/Instructions