Login/Logout | Profile | Help |
Last 1|Days | Search | Topics

संजिवनी बोकील

Hitguj » Language and Literature » पद्य » संजिवनी बोकील « Previous Next »

  Thread Posts Last Post
Archive through February 14, 200325 02-14-03  12:40 pm

Paragkan
Friday, February 14, 2003 - 5:26 pm:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

ckassic ... ashaky .. !!!!!!

Ajitk
Saturday, January 29, 2005 - 12:15 pm:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

Rutu - apratim kavita ahe " haluch yeshil..."
kharech hup sundar ahe kavita

Rutu_hirwaa
Saturday, March 18, 2006 - 2:43 am:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

नमस्कार मित्रानो

आज खूप खूप दिवसानी इथे आलेय..
खूप खूप छान काहीतरी सोबत घेउन
तुम्हाला आवडेल असे वाटतेय
करु का मग सुरुवात??



Rutu_hirwaa
Saturday, March 18, 2006 - 3:12 am:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

माणसान्सारखे सम्बन्धही मरतात
कधी कधी अचानक
ह्रुदय बन्द पडून
पण माणसान्पेक्षा
त्यान्च्या मरण्याच दु:ख
अधिक असत
कारण माणस मरताना
घेउन जातात सोबत
स्वत:चच रक्त मास
खळखळत चैतन्य
पण सम्बन्धान्मध्ये
ओतलेल असत आपण
आपलच ह्रुदय
आपलच रक्त
आपल चैतन्य
म्हणून सम्बन्ध मरत असतान
मरत असतो आपणच!
जळत असतो
भणभणत्या चितेत
जळत असत
आपल्या अस्तित्वावरच
आपल प्रेम
कडाकड मोडत असतो
आपलाच आत्मविश्वास
आणि मग उरते
चिमुटभर राख
आजवर चिरन्तन वाटलेल्या नात्याची
फक्त....
तिच विसर्जन करण्यासाठी
उरत नाही
एकही सजल पवित्र नदी
रखरखीत वाळ्वन्टात
माणसान्सारखेच
सम्बन्धही मरतात









Rutu_hirwaa
Wednesday, May 10, 2006 - 8:10 am:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

एल्गार

मैलामैलांवरुन आलेला
तुझा एक शब्द..
आणि मग इतके कसे ढासळले
प्राणांतिक निश्चयानं उभारलेले तट..!

कशा धडाधड कोसळल्या
अभेध्य वाटणार्या चौक्या
अन बुरजावर बसवलेला
कडेकोट पहारा कसा असा
झाला शिथील?

आणि विस्मय असा,
की ते ढासळणं सुध्दा हवंहवंसं
मग खरं काय होत?

किल्ला तर मजबूत होता
मोर्चेबांधणी अचूक होती
पहारेकरीही शर्थीचे होते

पण-
तो क्षणच होता चुकार
नि मुळात फितुरच होता
मुख्य किल्लेदार


Rutu_hirwaa
Wednesday, May 10, 2006 - 8:18 am:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

घाई करू नकोस

पांढरे निशाण उभारण्याची
घाई करू नकोस
मूठभर ह्रुदया..

प्रयत्न कर

तगण्याचा तरण्याचा
अवकाश भोवंडून टाकणार्या
या प्रलयंकारी वादळाचाही
एक अन्त आहे

काळाच्या त्या निर्णायक बिंदुपर्यन्त
लढत रहा

तुझ्या नाजुक अस्तित्वानिशी!!

वादळे यासाठीच वापरायची असतात
आपण काय आहोत,
हे तपासण्यासाठी नव्हे,
काय होऊ शकतो,

हे आजमावण्यासाठी


Rutu_hirwaa
Wednesday, May 10, 2006 - 8:24 am:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

पण तू

मी होते मनस्वी
पण तू
जरा समजावून तर पहायचंस!

ठेच लागून पडले
तर उठणारच होते स्वत:
पण तू
जरा आधाराला बाहू
पुढे करुन तर पहायचेस!!
अनेक आशाळभूत अपेक्षांना
अव्हेरलं मी अहंकारानं
पण तू
जरा स्वत:ला त्यांच्यापेक्षा
वेगळं मानून तर पहाय्चंस!
पण तू,
असं काही केलं नाहीस..

एखाद्या अजिंक्य शिखराकडं
पहावं तसा पहात राहिलास माझ्याकडे..

अन मी
राहिले अशीच अत्रुप्त आसावलेली
तुझ्या आक्रमणाच्या अभिलाषेने....


Rutu_hirwaa
Wednesday, May 10, 2006 - 8:28 am:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

१.
तहानलेल्या क्षितिजानं ओंजळभर
पाणी मागितले तेव्हा
समुद्र ओशाळला
आजवर त्याला फक्त
समर्पण स्वीकारण्याचीच
सवय होती

२.
अनवाणी चालतना
तुझ्याकडे मगितली सावली
त्यासाठी तुला
मावळून जावं लागेल
हे कसं कळलं नाही??





Supratibha
Sunday, September 09, 2007 - 7:52 pm:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

अरे त्यान्चे नाव सन्जीवनी बोकील आहे रे,असे कसे चुकीचे दिले आहे सुरुवातीच्या यादीत?ते दुरुस्त करायला हवे. रुतु तू का लक्श घालत नाहीस?

Supratibha
Sunday, September 09, 2007 - 7:55 pm:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

काही नवीन कविता द्या ना रे अजून त्यान्च्या

Supratibha
Monday, September 24, 2007 - 6:49 am:   Edit Post Delete Post Print Post  Link to this message

सन्जीवनीताईन्ची माये ग माये कविता मिळेल का कोणाक्डे सगळी?



Add Your Message Here
Post:
Username: Posting Information:
This is a private posting area. Only registered users and moderators may post messages here.
Password:
Options: Automatically activate URLs in message
Action:

 
Web maayboli.com

Topics | Last Day | Tree View | Search | User List | Help/Instructions