समाज

मनाचे खेळ- भाग २

Submitted by विद्या भुतकर on 22 June, 2017 - 23:40

आरती घरी आली तरी डोक्यातून विचार जातंच नव्हते.
आल्या आल्या अमितने विचारलंच,"काय गं इतका उशीर झाला आज?".

"अरे ते क्वार्टरली रिपोर्ट रिव्ह्यू चालू आहे ना म्हणून. अमु कुठेय?" तिने स्वतःला सावरत विचारलं.

"झोपली ती मघाशी. "

"काय अरे शी. इतका उशीर झाला. सॉरी."

"इट्स ओके. झालंय तिचं नीट जेवण, होमवर्क. चल जेवून घेऊ.", म्हणत त्याने दोघांचं ताट वाढून घेतलं.
तिचं जेवणात लक्षही नव्हतंच. कसंबसं जेवण उरकून तिने पुन्हा लॅपटॉप सुरु केला.
अमितच्या चेहऱ्यावर जरा आठ्या पडल्याच.

"इतक्या उशिरा येऊनही अजून काम आहेच?", त्याने विचारलं.

मनाचे खेळ - भाग १

Submitted by विद्या भुतकर on 22 June, 2017 - 00:32

कॉन्फरन्स रूममधून जोरजोरात हसण्याचा आवाज येत होता. आरती आणि मनोज सध्या तिच्या टीमसाठी काही जणांचे इंटरव्यू घेत होते.

ती बोलत होती,"'अरे मॅगी करता येतं का?' हा काय प्रश्न आहे का कॅन्डीडेटला विचारायचा?".

"अगं पण तो बघ की? म्हणे माझा व्हिसा आहे तर ऑनसाईट कधी जायला मिळेल? इथे नोकरीचा पत्ता नाही अजून आणि डायरेकट ऑनसाईट? मग म्हटलं विचारावं तिथे जाऊन जेवण बनवता येईल की नाही ते. बरोबर ना? निदान सर्व्हायव्हल स्किल्स तरी पाहिजेत का नको?", मनोज.

"बिचारा किती विचार करत होता काय सांगायचं म्हणून. मग एनीवे हा पण नको का?", आरतीने विचारलं.

स्पोकन इंग्लिश शिकवण्यासाठी स्वयंसेवक हवेत

Submitted by अरुंधती कुलकर्णी on 19 June, 2017 - 10:04

स्थळ : पुणे, बुधवार पेठ, नूतन समर्थ प्राथमिक विद्यालय.
मुलं : इयत्ता पहिली ते सातवी या वर्गांत शिकणारी चळवळी, उत्साही, उपेक्षित समाजातून येणारी व देवदासी स्त्रियांची मुलं
शालेय वर्ष : २०१७ ते २०१८ (जुलै २०१७ ते मार्च २०१८)
काय शिकवायचंय : स्पोकन इंग्लिश, हसत खेळत, गाणी -कोडी-खेळ-गप्पा यांच्या माध्यमातून
किती वेळ द्यावा लागेल : आठवड्यातून एक तास फक्त. (शनिवारी दुपारी साधारण १२ ते १ दरम्यान)

आरंभम भाग - ३

Submitted by IRONMAN on 17 June, 2017 - 13:37

"सुखकर्ता दुःखहर्ता वार्ता विघ्नाची..
गजाननाची आरती चालू होती. पुण्यात आल्यापासून दररोज मी गजाननाची आरती करत असे व त्यांनतर माझं दिवसाच कामकाज सुरू होई."
'तसंही मला जास्त काम नसे. श्वेता टेक्नॉलॉजीे फक्त मोठ्या बिजनेसलाच टेक्नॉलॉजी पुरवत असे आणि त्यामुळे काम कमी आणि पैसा जास्त असं सूत्र होतं. तसही काही असेल तरी आमची २४ जणींची टीम आपापल्या क्षेत्रात पूर्णपणे पारंगत होती. जरी मी एम डी असले तरीही आमच्यात सलोख्याचे संबंध होते."
"आमचा नफा खूप जास्त होता. पण आम्ही त्यातील फक्त १० टक्के भाग ठेवत असू आणि बाकी सर्व विधवा परितक्त्या महिलांसाठी दान करत असू."

अबोली

Submitted by विजय दुधाळ on 17 June, 2017 - 05:54

कामं आटपून निघायला मला ३:३० वाजून गेले.
पण काही वेळा असा उशीर पथ्यावर पडतो. तेव्हाही तेच झालं. मी ऑफिससमोरचा रस्ता क्रॉस करण्याचं दिव्य पार करून पलीकडे रिक्षासाठी वाट बघत उभा राहिलो. एक रिक्षावाला आला, अपेक्षेप्रमाणे त्याने स्टेशनला यायला नकार दिला, मी सवयीप्रमाणे थोडी हुज्जत घातली आणि त्याला रामराम केला. तो गेला तोपर्यंत मागे आणखी एक रिक्षा येऊन उभी होती - अबोली. महाराष्ट्रात सर्वप्रथम ठाण्यात महिला रिक्षा सुरू झाल्या त्याच या 'अबोली' सेवा म्हणून.

तीन दिवस दोन रात्री : भाग १

Submitted by नानाकळा on 15 June, 2017 - 01:24

(अनुभव खरा, नावे खोटी)

त्या नोटांच्या बंडलातून सराईतपणे एक एका नोटेवर अंगठ्याचे बोट फिरत होते. ती दहाची नवी कोरी करकरित नोट हळुवार निसटली. अंमळ झटका घेऊन तीच्या डोक्यावरुन खाली घरंगळली. मऊसूत खांद्यावरुन येऊन उभारलेल्या वक्षावर क्षणभर स्थिरावली, पुढच्या क्षणी फिरून खाली ओघळली. घागर्‍याच्या निर्‍यांमधून लपत-छपत कार्पेटवर पडली. त्या निर्जीव नोटेवरल्या हसर्‍या गांधीजीच्या चष्म्यावर तिच्या टोकदार हायहिलची टाच पडली. गांधींचा चष्मा फुटला नाही पण माझ्या आतमधे खोल कुठेतरी, काहीतरी खळ्ळंकन फुटलं.

................................................

तुझ्या सोबतीनं ― भाग-१ (प्रपोज)

Submitted by र।हुल on 11 June, 2017 - 14:39

"Everything is fair in love n war!"
"होका?" डोळे वटारत तीचं विचारणं.
"गप गं तुला काय माहीती प्रेम काय असतं ते?"
"बरं मग एक सांग कोण आहे ती भाग्यवान?" खांदे उडवत तिनं म्हटलं.
"नको."
"ए चल मग काहीही नको बोलत जाऊ. काय तर म्हणे मी प्रेम करतोय. मग तिचं नाव सांगायला का लाजतोस?"
आता कसं सांगू हिला 'ती' म्हणजे तूच आहेस ते.
"ए माझा इगो हर्ट नाही करायचा हा. माझ्या स्वप्नातल्या राजकुमारीला नावे नाही ठेवायचीत,काय?" माझं दरडावणं.

शब्दखुणा: 

कळलेच नाही.... तुझ्या प्रेमात.... -भाग ५(अंतिम )

Submitted by विद्या भुतकर on 8 June, 2017 - 22:29

कळलेच नाही.... तुझ्या प्रेमात.... -भाग ४

Submitted by विद्या भुतकर on 7 June, 2017 - 22:16

स्मृतिगंध- एक ह्रदयस्पर्शी प्रेमकथा

Submitted by र।हुल on 7 June, 2017 - 13:43

का गं अशी अचानक सोडून गेलीस मला?..असं मध्येच मला एकट्याला सोडून जाण्यासाठी का आपण एकत्र आलो होतो?..आज आठवतंय सगळं अगदी पहील्यांदा तुला कॉलेजमध्ये पाहून माझं मन तुझ्यावर 'लट्टू' झालतं त्या क्षणापासून ते आजवर घडलं आणि घडवलं गेलेलं जसंच्या तसं आणि माझ्याही नकळत माझ्या डोळ्यांतून आसवं वाहू लागतात..कसा गं आवर घालू या भावनांच्या कल्लोळाला?..कुठं गं शोधू सखे तुला?..तुझ्या आठवणींत रमणं हा तर आता एक छंदच होवून बसलाय...

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - समाज