बालकविता

ट्राफिक जॅम

ही दिवाळी अंकाला दिली होती पण तिच दिवाळं निघाल, आता बराच बदर करून इथे पोस्टतो आहे.

एका मागे एक गाडी,
झाली केवढी मोठ्ठी ट्रेन
काही डब्बे सोडुन गेले
तोडुन गेले लेन

बाबा म्हणाले "झालाय केवढा ट्राफिक जॅम"

सप्त फुले

पिवळे पिवळे सूर्यफूल
सूर्याला नमस्कार करी
शुभ्र शुभ्र पारिजातक
अंगणी चांदण्या पसरी
गेडेंदार गेडेंदार झेंडू
बांधितो तोरण दारी
इवली इवली जाईजुई
घालिते मंडप दारी
टपोरे टपोरे गुलाब

गिफ्ट

बड्डेला तू गिफ्ट पप्पा आणशील काय ?
जे मी मागेन, ते तू मला, देशील काय ?
बोल ना....
बुटकेला भू..भू..एक
गोरी गोरी म्यॉंव
त्यांच्यासंगे करीन मी
रोज धावाधाव
शपथ सांगतो, काहीच मी फोडणार नाय
...जे मी मागेन...
आजोबा नि आजी
दूर गावाच्या घरी

ओळख

एक होता कुंदन
त्याच्या दारात अंगण
अंगणात होतं रिंगण
त्याच्यात बसतो चंदन
घराची करतो राखण
खुष होतो पाहून घरतील सारेजण
पाहुण्यांशी ह्याचे नेहमीच भांडण
त्याला पाहुन फिरवतात पाठण
कोण आहे हा ओळखा आपण.

सांग ना मजला

ये आई, सांग ना मजला
हे होते का असे ?
कालच्या कळीचे आज
डुलते फूल असे ?

पहाटेचा सुर्य
रात्री कुठे झोपतो ?
होता होता छोटा
चंद्र गुडुप का होतो ?
आकाशात तारे का लुकलुकती असे ?
ये आई, सांग ना मजला....

तुझा भाऊ मामा
अन पप्पांचा, काका

कावळे

काल कावळ्यांची
भरली होती सभा
भाषणास मधोमध
डोमकावळा उभा
प्रश्न होता सोपा,
हद्द कुठे ती कोणाची
काही म्हणती, 'नाही
कुणा एकाच्या पप्पांची
एकामागे एक तसे
लागले ते बोलू
जो तो म्हणे, 'माझी..'
'तुम्ही नका चोच खोलू'
आधी बाचाबाची,

आई... हळुहळू हळुहळू सुर्य कुठे गेला?

आई... हळुहळू हळुहळू सुर्य कुठे गेला?
जाता जाता सांग त्याने प्रकाश का नेला?

ठेवुन जा प्रकाश म्हणाले मी त्याला जाताना
नाही म्हणाला उद्या आणिन सोबत पुन्हा येताना
अंधाराची भीती सांग वाटते का त्याला?

पक्ष्यांचा पक्ष....

एकदा सगळ्या पक्ष्यांनी मिळुन काढला पक्ष
जमिन सोडु माणसांसाठी आभाळ करु लक्ष्य
उंच उंच उडणारे गरुड झाले अध्यक्ष
हळुच म्हणाले घारीला "तू होना उपाध्यक्ष!"

शहामृग म्हणालं "मित्रांन्नो! मला उडता येत नाही,

चॉकलेट चे जंगल

मी पाहील एक चॉकलेटच जंगल
जंगलात होती झाडे सुंदर
मुळे होती डेरिमिल्कची
फांद्या होत्या जेलीच्या
पान होती चिंगमची
जेम्सच्या कळ्यांनी भरलेली
फुले होती इक्लैर्सची
कुणाला फळे लिमलेटची
लॉलीपॉप आणि पेपरमिंटची

बाप्पा मोरया.

वाजत गाजत काल बाप्पा आले
येउन ऐटीत मखरात बसले

आईने त्यांच्यापुढे लाडू ठेवले
म्हणाले नाहीत कशाला एवढे ?

वगळुन मला त्यांचेच कौतुक झाले
त्यांच्यासाठी जागुन सार्‍यांचे डोळे लाल झाले

सकाळी पण बप्पासाठी वेगवेगळा खाऊ