जपत जीवाला ट्रेन सोडणे नामंजूर.
स्लो लोकलची वाट पहाणे नामंजूर.
मी मिळवावी जागा विंडोशेजारची,
दुसरी, तिसरी, चौथी जागा नामंजूर..!

कुपन हवे अन कार्ड हवे मज पास नको.
सुट्ट्या पैशाचाही मजला त्रास नको.

स्वयेश्री प्रोफेसर पाहती" स्वरचित विडंबन गीत
परीक्षा सुरू होत आहेत,त्यासाठी संबंधितांना शुभेच्छा.कविवर्य गदिमांची क्षमा मागून एक स्वरचित विडंबन गीत सादर करित आहे.

फुकट वाट वहिवाट असावि
चिकट मार्गा सोडु नको
झटका येता फटका करुनि
ऊगाच रुपये ऊडवु नको

मूळ कविता : मेघ नसता वीज नसता
मूळ कवी : संदीप खरे

मेघ नसता, वीज नसता, रोड बिघडू लागले
जाहले रस्ते नवे तेथे उकरणे चालले!

(रस्ता रोडरोलरला म्हणतो)
जाडसर चाकावरी का काळसरसा लेप हा?
तू मला ’रोलून’ बघताना तुला मी पाहिले!

पहचाना क्या बगुवा हमको दारात आला कोणी.
कपडे होते कर्दमलेले, डोळ्यामध्ये पाणी,

क्षणभर बसला, नंतर हसला बोलला वरती पाहून,
राजभैय्याची माणसं परवा गेली स्टॉलवर येऊन.

गणपतीच्या मिरवणुकीसारखी चार भिंतीत नाचली.

प्रसादच्या सुंदर गझलेचं थोडसं स्वैर विडंबन

नोकरांना ताड कुठला, माड कुठला शेटजी
वाटते तुम्हा नको ती, त्यांस पाजा शेटजी

एक वाटी साखरेची सांडली रस्त्यावरी
अन बिचार्‍या पद्मनाभास हसता शेटजी

इये मर्हाटीयेचे नगरित चार एक रोजां पासुन पुंडावा माजलेला आहे. या झगड्यात मर्हाटी मानसाचे आतोनात हाल होत आहेत.

खूप सहन केली
मराठी माणसाची व्यथा
आता या परप्रांतियांच्या
कमरेत घाला लाथा...

तुम्ही दिडदमडीचे लोक
आम्हाला काय शिकवता देशभक्ती
ब्रिटीशांच्या विरुदध लढली
सर्वात जास्त मराठीशक्ती...

खबरदार जर केली
नजर जरादेखील करडी

मार्केटची स्थिती काय वर्णावि.. एक स्वैर विडंबन (मनातील कढ.. )
मूळ गाणे:
फड सांभाळ तुऱ्याला ग आला
तुझ्या ऊसाला लागल कोल्हा

मूळ जमीन काळं सोनं
त्यात नामांकित रुजलं बियाणं
तुझा ऊस वाढला जोमानं
घाटाघाटानं उभारी धरली

बालीके अनघे, तुज प्रत कल्याण असो!