मनोरंजन

हास्यधारा - ‘अशोक नायगावकर’ आणि ‘रामदास फुटाणे’

Submitted by BMM2017 on 25 May, 2017 - 22:28
तारीख/वेळ: 
7 July, 2017 - 22:15 to 9 July, 2017 - 22:15
ठिकाण/पत्ता: 
ग्रँड रॅपिड्स,

Phutane_2.jpg

वात्रटिका म्हणजे काय हो? तर वात्रटिका म्हणजे अशी हास्यकविता ज्यात अतिशयोक्ती असते, विडंबन असतं, मिस्किलपणा, थट्टेखोरपणा असतो, मर्मांवर बोट ठेवण्याची वृत्ती असते आणि दांभिकतेवर प्रहार केलेला असतो. या वात्रटिकेत शब्दांना जितकं महत्व असतं तितकंच महत्व त्याच्या सादरीकरणाला असतं. आज वात्रटिका म्हटलं की दोन नावं प्रामुख्याने डोळ्यांसमोर येतात. ‘अशोक नायगावकर’ आणि ‘रामदास फुटाणे’.. हे दोन वात्रटिकावीर येणार आहेत BMM 2017 ला!

विषय: 
प्रांत/गाव: 

आद्याक्षरांवरुन गाणे ओळखा - ४

Submitted by मानव पृथ्वीकर on 24 May, 2017 - 04:49

या पूर्वीचा धागा - आद्यक्षरांवरुन गाणे ओळखा -३ : http://www.maayboli.com/node/62235

हा एक खेळ आहे, मराठी अथवा हिंदी गाणे ओळखण्याचा.

विषय: 

अंजलीची गोष्ट – पुन्हा तिघी

Submitted by आनन्दिनी on 16 May, 2017 - 21:14

ऑपरेशन थिएटरची लिस्ट संपवून अंजली बाहेर आली. दुपारचे तीन वाजत आले होते. ऑपरेशन्स झालेल्या पेशंट्सना रिकव्हरी रूममध्ये हलवलं जात होतं. त्यांना दोन तासांनंतर बघून मगच घरी जावं की रजिस्ट्रारला कळवायला सांगावं, अशा विचारांत अंजली तिच्या केबीनकडे वळली. नर्सने चहा मागवून ठेवला होता. चहाचा घोट घेत तिने पर्समधून मोबाईल काढला. मोहना आणि शालिनी दोघींचेही मिस्ड कॉल्स दिसत होते. शालिनीचा कॉल आधी आलेला असला तरीही ती मोहनालाच आधी फोन करणार होती. त्यांच्या मैत्रीला तडा जाऊन आता एक वर्ष होत आलं होतं.

रॉकेट

Submitted by सखा on 15 May, 2017 - 12:01

बोकलवाडीच्या सेंट परषु महाविद्यालयाच्या माननीय मुख्याध्यापक दाबे साहेबांचा दराराच तसा होता. अक्कड मिशा, फेंदारलेले नाक, चेहऱ्यावर विक्राळ भाव आणि अंगात हुप्या माकडासारखी मस्ती. शाळेला भेट देणाऱ्या कुठल्याही बेसावध पालकाला दाबे साहेब एक मुख्याध्यापक न वाटता पॅरोलवर सुटलेला अट्टल दरोडेखोर वाटून ते दचकत असत. त्यांच्या या कल्ट पर्सनॅलिटी मुळे शाळेतले सगळेच बापडे मास्तर लोक दाबे सरांना दबून असत. अजिबात ज्ञान नसलेला उच्चपदस्थ मनुष्य जसा सतत काहीही बिनडोक चुका काढून हाता खालच्या हुशार माणसाला नामोहरम करतो नेमके तेच दाबे साहेबांचे दबाव तंत्र होते.

फेसबुक चे बालगीत

Submitted by सखा on 14 May, 2017 - 02:43

वर्गात येताच आधी झापड मारणे हा माझा शिरस्ता आहे. त्या प्रमाणे मी वर्गात येताच पहिल्या बाकावरच्या एका विद्यार्थ्याला खणsकन काना खाली ठेवून दिली. या कृती मुळे दोन फायदे प्रामुख्याने होतात एक तर आपला शाळेतील दरारा वाढत जातो आणि मुख्य म्हणजे कुठलीही मुले वात्रट शंका विचारत नाहीत.
वर्गात चिडीचूप झाल्यावर मग मी शांतपणे मराठीचे पुस्तक काढले वाकून खिडकीतून तंबाखूची पिंक मारली आणि ओठाच्या कडा टिपीत कविता शिकविण्या साठी पुस्तक उघडले. नुकतेच पाठयपुस्तक महामंडळाने माझी चुकून एका रद्दी मासिकात छापून आलेली कविता "फेसबुक चे बालगीत" ही दहावीच्या अभ्यासक्रमात घेतली होती.

द ‘बिटर’ ट्रुथ.. (निगेटीव्ह सत्यकथेवर आधारीत)

Submitted by बोधीसत्व on 13 May, 2017 - 01:40

तळटीप -
०१. हा ‘हलकट’पणा नसून ‘हलकासा’ प्रयत्न आहे.. मायबोलीच्या (विहीरीतल्या) खवळलेल्या लाटांवर स्वार होण्याचा.. ‘वल्हवासकट होडी बुडणार’ म्हणजे ‘आयडीसकट धागा उडणार’ ह्याची खात्री असून उडी मारतोय..
०२. माबोच्या बाहूबली योद्ध्यांपुढे मी म्हणजे केस खेत की आयडी... अनुल्लेखानं मारलंत तर शेवटपर्यंत वाचणार नाही. (म्हणजे मी वाचेन, पण तुम्ही लेख वाचणार नाही..) म्हणुन तळटीप उजळ माथ्यावर टाकली आहे..
०३. ‘मेरा वचन ही है शासन’ असं आपलं काही नाहीये.. त्यामुळं लेखात लिहलेल्या मतांशी लेखक स्वतःसुद्धा प्रामाणिक नाहीये. फारच जोडे पडले तर लेखक पलटी खाऊ शकतो..

स्केच - स्मार्टफोनवरील क्रिएटिव अ‍ॅप ... भाग - 4

Submitted by पुरंदरे शशांक on 13 May, 2017 - 00:56

स्केच - स्मार्टफोनवरील क्रिएटिव अ‍ॅप ... भाग - 4

sketch-1494651107303.png

अंगाई.... चांदोमामा

Submitted by पुरंदरे शशांक on 12 May, 2017 - 03:03

चांदोमामा गोरा पान.... बाळ किती नाजूक छान

चांदोमामा ढगांमागे..... बाळ अजून कसे जागे

चांदोमामा गोल गोल .... बाळा बाळा डोल डोल

डोल डोल डोलताना
बाळ मुठी मिटताना
गाई गाई करताना
वळवळ चळवळ थांबताना

डोळे गेले मिटून
बाळ गुर्कन झोपून.....

पक्याचा मोबाईल- भाग १

Submitted by विद्या भुतकर on 12 May, 2017 - 00:08

दोन हातात पाच पाच किलोच्या कापडी पिशव्या धरून माय खोलीवर आली. तिच्या हाताच्या गट्ट्यानाही गट्टे पडले असतील. मालकीणबाईंच्या घरातून रेशनिंगचे तांदूळ, ज्वारी, डालडा घेऊन यायचं म्हणजे लै वैताग यायचा तिला. एकतर दरासाठी घासाघीस. मग वजनात काटछाट आणि हे सगळं कमी का काय म्हणून त्यांच्या बागेतलं गवतबी काढायला लागायचं. घरी येऊन भाकरी करंस्तोवर जीव घाईला यायचा. पोराला पन आवडायचं नाय तिनं त्यांच्याकडनं आणलेलं. "घरची ज्वारी असताना त्याला काय सोनं लागलंय का?" तो तिला विचारायचा. घरची ज्वारी न्हाई म्हटलं तर चार पैसं जास्त द्यायची. राशनची कदी खडा कुडा असला तर काढून साफ करून घ्यायची पन दर तरी कमी असायचा.

Pages

Subscribe to RSS - मनोरंजन